Floep!

17 januari 2016 Geen reacties

 -3 en North Face met fleece getest. Test aardig geslaagd maar de andere jas is warmer. Ander doel was de maan (Huuuuh? Ja, toch echt!) en dan om te zien of de telescoop met de nieuwe trussen in orde is. Ook test geslaagd. De seeing was echt dramaaaatisch slecht op 2 arcsec. Wat wel leuk was: een vrij heldere ster dook rond 21:30 achter de donker zijde van de maan. Dat ging heel snel, verastte me toch nog!
Verder viel mijn oog op de regio rond Hyginus. Daar zit een ingestorte lava-tunnel met ook een ingestorte ‘dome’ wat op een krater lijkt, maar dat niet is. (Tip: Amateur Astronomy nummer 86 waarin Robbert Reeves er alles ove schrijft).

 

Categorieën:Sterrenkijken Tags:

De Flame Nebula. Nou, nou….nou

9 januari 2016 Geen reacties

Met Bart en zijn nieuwe, eigengemaakte 35 (of zelfs 40?) cm kofferdobson, op Uddel: dat was weer een poos geleden! Aangekomen, en de auto uit, viel meteen de winter-Melkweg op. Met Orion al vrij hoog richting transit. Lekker binnenkomen! Orion had ik al drie jaar niet meer goed gezien. Meteen goedgemaakt. De winter-Melkweg zag ik zelfs maar zelden. In de tuin zie je die simpelweg niet.

De zwaan vloog op NW al flink naar de horizon op zijn trek. Die zien we in het late voorjaar weer goed. De temperatuur was ook winters:3 graden. Dus lekker ingepakt was nodig.

Ik was niet bewapend met een waarneemlijstje en dat betekent meestal een rommelige sessie, veel gewoon omhoog kijken en meestal ook dat ik er geen enorm lange sessie van maak. Dus maar eens beginnen met de Rosette Nebula: in de 20mm en met OIII filter echt heel imposant. Onmiskenbaar zelfs van de bekende vorm op de foto’s van dit enorme object. In Bart’s kijker en het NPB filter was het beeld ongeveer hetzelfde maar in mijn ogen is een OIII toch het best op dit object want je hebt beter contrast. Je levert wel stervend en 3D-effect in. Ik weet niet wat ik het mooiste vond.

Ik zeg beginnen met de Rosette, eigenlijk struikelde ik daarvoor over de kerstboom heen. Die zag ik ook nooit eerder en ik snap ook waarom: het is een asterisken, waar ik altijd naar een neveltje zocht. En het ding is veel groter dan ik dacht. Véél groter! De Cone Nebula ligt er in de buurt maar die vergat ik gewoon… #oeps

Daarna natuurlijk M42, de Orion Nevel. Met en zonder OIII-filter: fantastisch. Niet alleen de heldere kern met trapezium was zichtbaar maar ook de filamenten die een tja…bolvorm hebben. Later op de avond kwam ik terug bij Orion en zag ik voor het eerst de Running Man. Je kijkt er zo overheen!

Ook in Orion ligt de Flame Nebula. Dankzij de PSA wist ik de lokatie en dankzij de Clear Skies Observing Guides ook waar ik naar moest kijken en waar de nevel ligt. Niks te zien. Filter er maar eens uit. Heej…daar zit iets. Amper herkenbaar maar de Flame is gespot! Ik zag de donkere ‘stam’ in wat blijkbaar toch een verheldering was. Nog een primeur dus maar mán wat viel dit ding tegen.  

Gezocht naar de flard neveligheid naast Alnilam: NGC1990. Maar gezien de moeite voor de vlam verwachtte ik niks en dat was ook het resultaat.  

Tussenpauze op Betelgeuze want de seeing was behoorlijk en mijn spiegel fantastisch dus een mooie speldenprik met vier spikes. Bart had er spikes omdat hij drie spidervanes heeft. Ook cool!

De Eskimo Nevel dan. Zonder filter beter dan met. Centrale ster net te zien, maar de markante Eskimo was niet herkenbaar, wel dat de kern helder is omgeven door pluizige neveligheid. Ik kan tot ~250x vergroten en voor meer detail is denk ik meer vergroting noodzakelijk.

Bart zocht in Tweelingen naar een andere PN namelijk NGC2972-73: een bipolaire. Niet te vinden, “ze hebben doe gewoon in mijn atlas gezet om mij te plagen” aldus Bart. Natuurlijk ging ik met mijn sloeberige 10″ op zoek en vond ‘m zowaar. Met filter, en zeer zwak maar wel met direct vision te zien. Alleen de kern was te zien maar onmiskenbaar twee delen, van elkaar gescheiden en, zoals je op de foto ziet, was één deel ietsje langer van vorm. Beetje ‘komma-achtig’.

Info uit de CSOG:

  
 
Dit was toch wel de highlight van de avond. Lekker klein, leuke vondst, apart object!

Verder nog gekeken naar:

  • NGC891 maar die stond al in de soep van Millingen (defensie lichtkotserij);
  • Pleiaden waar met blote oog prima zes zustertjes zichtbaar waren en de blauwe zweem was onmiskenbaar;
  • Een leuk, klein blauw-geel-achtige dubbelster ín de Pleiaden;
  • Bode’s Galaxies in de Grote Beer.

Afgebroken rond 23:30. De man met de blafhond (zie verslag Perseïden in augustus) kwam ook weer kijken en had weer een stapel leuke vragen. Hij was vroeger op zee en met zijn 7×50 keek hij daar rond. Nu wilde hij wel eens weten wat hij dan zag. Dus een leuke privé outreach sessie achteraf aan een bewoner. Altijd leuk en nuttig want soms gaat zo’n local de boer op voor minder licht ter plaatse enzo. 

Had fun. Till next time, Uddel!

Categorieën:Sterrenkijken Tags:

Fotoshoot op de Knardijk

8 december 2015 Geen reacties

Voor het blad Het Vermoeden van NCRV/IKON werd ik geïnterviewd en op de foto gezet. Dat laatste door Duco de Vries, die toch niet de ‘minsten’ op de foto heeft gezet. De hele sessie duurde denk ik krap an twee uur en deze haalde de glossy. Ben er erg blij mee, leuk als herinnering aan deze hobby, later. 

  

Categorieën:Geen categorie, Zomaar Tags:

Je geloof het niet….

6 december 2015 Geen reacties

…maar ik heb door een telescoop gekeken!

Niet thuis. Wel bij Sterrenwacht Midden-Nederland op 4 december tussen 20:00 en 23:00 alwaar het gezellig druk was met zo’n 40 bezoekers weer. De Kijkavonden lopen goed, we organiseren die eens per maand en met een thema. Dit keer was het geen Kijkavond maar een avond waarop deelnemers aan praktische cursus De Hemel Van… eens konden kijken en ervaring opdoen. Ik was zelf eigenlijk spontaan binnengewandeld om vervolgens de 14″ LX200 te gaan bedienen. Ook spontaan. Er was geen andere Operator dus ik dacht dat mooi te doen.

Na wat onwennig zijn met de LX200 aan de slag gegaan. Helaas onder een hemel met slechte transparantie en eigenlijk voortdurend geplaagd door hoge bewolking en veel vocht kwam dat vooral neer op open clusters. Na een blik op wazig maar onmiskenbaar blauw-groen gekleurd Uranus (dat was voor mij ook alweer 3 jaar geleden!) gingen ik los op de clusters want die prikten prima door de sluier heen:

  • M 103 in Cassiopeia;
  • NGC 7662 de “Blue Snowball”, een planetaire nevel in Andromeda, liet zich makkelijk zien. Die staat dan ook op diverse bright planetary nebula-lijstjes die rondzwerven op het web. Zichtbaar als flink heldere pluis, van de ovale vorm was weinig te zien en de verdonkering in het midden of centrale ster konden we met dit weer helemaal wel vergeten… maar het publiek vond het interessant om te zien;
  • NGC 457 het ET Cluster of ook wel Owl Cluster ook in Cassiopeia is één van mijn favoriete open clusters. Leuk, omdat het ergens op lijkt. Totale onzin natuurlijk want totaal toeval, maar.. .het maakt de imho altijd vrij-saai-om-naar-te-kijken OC’s wel leuker. ET werd gezien, de oudere aanwezigen vonden de Uil dan herkenbaarder maar pas nadat ik die als plaatje op Google Images liet zien;
  • Daarna schoot mij NGC 7789 “Caroline’s Rose” te binnen als een mooi cluster. De opengevouwen roos, van bovenaf gezien, was slecht herkenbaar maar de strengen heldere sterren met op de achtergrond een zee aan zwakkere sterren sprak tot de verbeelding. Viel in de smaak!;
  • M 35 in Tweelingen pakte ik er bij (maar ik noemde die per abuis een Voermannetje…oeps…). Natuurlijk veel te groot voor de LX200 die toch alweer 62,5 x vergroot als we het 56mm oculair er in doen wat een beperkt beeldveld heeft ook nog eens.

Orion werd verzocht maar door mij geweigerd omdat die te laag stond. En de Orion Nevel moet de eerste keer BAM! zijn, was mijn reden. Dat werd volledig begrepen, gelukkig.

Leuke avond gehad, met tientallen mensen aan het oculair en een prima werkende 14″ kijker.

1269150216

Caroline’s Rose

Sign of life…

24 november 2015 Geen reacties

Even een teken van leven. Ik ben er nog! De telescoop is sinds het Hohen Woos weekend van september jl. niet uit de opslag geweest. Diverse filters zijn verkocht en verder is het wachten op helder weer in combinatie met animo. Beiden zijn schaars momenteel. Sterker nog: de Propus staat in de stille verkoop en de eerste die mij er €800 voor geeft mag hem hebben.

Verder is het astroweekend van april afgeblazen en of die in september door gaat is nog niet bekend… #waarneemdipje much?

Er wordt wel veel gelezen over astronomie, natuurlijk. En ik doe wat voor Sterrenwacht Midden-Nederland,  maar dat is het ook wel zo’n beetje.

Categorieën:Zomaar Tags:

Hohen Woos september 2015

1 oktober 2015 Geen reacties

Een nagekomen verslag van het lange Astroweekend in september met da boys. Een weekend gekenmerkt door weinig waarnemen maar veel lol, mooie fietstochten en natuur.

 

Hoisting the colours

 
Qua waarnemen zijn we snel klaar: ik zag de Halter- en Ringnevel elk vijf minuten lang. Maar wel door dit ding:  

Dat is de 26″ dobson met push-to en tracking van astroforummer Andre8x8 die op de ook aanwezige IHT 2015 was. Het Duitse Internationales Heide Treffen van onze Duitse sterrenvrienden. Die hebben Hohen Woos ook ontdekt namelijk en zijn de reden dat wij het huisje tot in 2017 gereserveerd hebben :-)

Van de Ringnevel zag ik de centrale ster en ook de heel zwakke filamenten. Gaaf! Daarnaast zag ik ook sterren ‘superimposed’ op een natuurlijk belachelijk gedetailleerde Halternevel. Ook cool.

Verder werd er gefietst door de omgeving en naar de Elbe. Veel bos, verlaten paden en langs weilanden.  

Omdat het toch bewolkt was hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om de oorzaak van de lichtkoepel op west te vinden. Die vonden we en natuurlijk hebben we de lokaal actieve eigenaren vsn de Töpferhof ingeseind om te kijken of er wat aan te doen is. Want als je eenmaal zo’n Lichtkotser hebt komen er meer, en dat zou zonde zijn in dit natuurgebied!

Brüggen Fahrzeugwerk. De dader.

Gekken op vakantie:
Al met al weer een geslaagd weekend maar volgende keer graag minder wolken en meer sterren.

Categorieën:Geen categorie Tags:

NGC 6781 door Christiaan

27 augustus 2015 Geen reacties

Christiaan bewerkte met zijn betere software en vooral ervaring met bewerken van data mijn NGC6781, gemaakt met de Bradford University Robotic Telescope tot….dit!

De z/w remake van NGC6781

De z/w remake van NGC6781

 

De bi-color (R=Ha, G=OIII) bewerkingen van NGC6781

De bi-color (R=Ha, G=OIII) bewerkingen van NGC6781

DSS nadoen met NGC 6781, planetaire nevel in Aquila

24 augustus 2015 Geen reacties

Ik maak wel eens plaatjes met de Bradford Robotic Telescope op Tenerife. Kost me 3 euro per maand en daarmee support iedereen die dat doet ook nog eens die telescoop van de Bradford University. Harstikke leuk dus. Een poos geleden bekeek ik op Uddel NGC6781, een vrij grote en heldere planetaire nevel (PN) in sterrenbeeld Aquila. Arend dus. Die was goed te zien en een foto leek me ook leuk. Dus een paar OIII en Ha jobs klaargezet voor dat object en gisteren was de data binnen.

Nou waren het maar 8 frames, 4 OIII en 4Ha en elk maximaal 180s belichting. Daar kun je niet superveel mee natuurlijk maar onderstaande kon ik er uit halen. Gestacked in Nebulosity 2 (alweer vrij oud), daar DDP losgelaten in default instellingen en dan als 16bits PNG file door naar Gimp waar ik wat met levels heb gespeeld om het maximale eruit te halen. Inmiddels staan weer wat jobs klaar voor nog meer data om bij te voegen. Vooral om de ruis eruit te krijgen want die is flink aanwezig en stacken helpt dat weg te krijgen. Minder ruis = beter plaatje. Simpel. En naast wat OIII data schiet ik ook wat OSC (one shot color –> kleur dus) frames van elk 180s bij. Dan kan ik een zwart-witte maken, een inverted (zoals hieronder) en beide met wat minder ruis. Maar ook een RGB kleurenversie die wat vaal zal worden en een bi-color van Ha=rood en OIII=groen.

Voor nu is het dit. En dat vind ik al heel aardig! En dat voor 3 euro.

NGC6781

NGC6781

NGC6781 inverted

NGC6781 inverted

Perseïden meteorenzwerm, 12 augustus

13 augustus 2015 Geen reacties

Het hoogtepunt van de jaarlijkse Perseïdenzwerm zal dan eigenlijk pas in de ochtend van 12 augustus zijn, wij waren om 23:00 aanwezig op Uddel. Wij: Bart, Michael en ik. Bewapend met hangmat (Bart), ligstoel (Maurits & Michael) en geduld gericht op Perseus.

Al meteen was het raak met een stuk of 4 flinke jongens. Allevier gemist door Bart & Michael. Nummer vijf boven UMa langs, ook niet gezien door de andere twee. Daarna waren ze er klaar voor en zagen ze ook overal waar we keken met flinke regelmaat vallende sterren. Zelf zag ik uiteindelijk (gestopt om 00:45) zo’n 30 flink heldere meteoren. Bijna allemaal met ionisatiespoor. De ene superkort, twee bestreken het hele zenit. Eentje récht boven, erg gaaf.

Als kadootje nog een mooie iridium flare.

Van de meteoren waren er drie vanuit Cygnus wat volgens Bart wel eens Cygniden kunnen zijn. Daar heeft hij denk ik gelijk in want die zwerm piekt op 18 augustus. Misschien beter dit jaar dan gebruikelijk met nu al drie heldere uit die richting? Misschien dat ik de 18de dus weer op Uddel sta!

Zuidelijke Melkweg in de lichtsoep – 8 augustus

9 augustus 2015 Geen reacties

Zonder planning gaan waarnemen. Elke keer blijkt het dan toch weer wat minder leuk dan met voorbereiding. Want het ene planetaire neveltje lijkt immers veel op de andere en tja…waar zitten de details? Wat is er bijzonder aan dit object? Als ik dat niet weet vind ik het minder leuk en daarom ga ik voor de langere astrotrips naar Hohenwoos of Lalobbe altijd met een flinke lijst op pad. Ook voor september a.s. is er zo’n lijst in wording.

Afijn, met Michael (Koekiedebeer op astroforum.nl en inmiddels vast waarneemmaatje) weer naar Uddel. Het is een schitterende plek. Enige nadeel: er is soms tot middernacht wat bedrijvigheid van de eigenaar van het terrein. Zo was die gisterenavond bezig met het plaatsen van sproei-installaties. Gelukkig ver van ons vandaan. Op 9 augustus was het gelukkig zondag en moest de goede man vermoedelijk ter kerke en klokslag twaalf taaide hij af. En konden wij beginnen.

Michael had een 80mm ED doublet mee en ik de gebruikelijke 10″ Sumerian Optics. We konden meteen van start. In de tijd dat de tracktor nog rondreed had ik Albireo even bezocht en de collimatie gedaan en RDF afgesteld. Altijd wat lastiger bij de Propus omdat de kijker nooit hetzelfde in elkaar zit met die losse LTA, UTA en trussen.

Ik had zin om Aquila en Saggitarius door te pluizen maar die laatste stond in grijze soep op het lage zuiden. De Lagune Nevel was echt de ondergrens en de waarneming daarvan viel in het niet bij de vorige keer dat ik die zag op de Papenslagweg in Lochem, dat was alweer in de zomer van 2013. En dan zie je meteen dat ik de zuidelijke Melkweg nog helemaal niet ken. Schorpioen heb ik zelfs nog nooit bekeken! Wel leuk voor later, dus.

Een lijstje from the top of my head van wat ik keek, we zijn snel klaar:

  • NGC 6781 – een flinkje PN in Aquila. Vrij helder, zelfs zonder OIII te zien maar bij meer vergroten drukt het OIII filter hem snel weg. In de 20mm (dus ~108x) met OIII het beste beeld. Meer dan een mooie ronde PN wordt het niet. Er zou een inhammetje te zien moeten zijn maar niks daarvan. Bij hogere vergroting zonder filter springt de nevel er echt te weinig uit want de oppervlaktehelderheid is natuurlijk niet enorm;
  • M31 door de doublet: kern natuurlijk zichtbaar met stofbandje er onderdoor. Van het uitgebreide deel weinig te zien, perifeer dacht ik soms wat te zien van de grotere structuur die M31 heet. In de 10″ was de kern met stofband veel beter zichtbaar en op het Oosten zag ik de stofband perifeer en slechts bij vlagen de bocht omdraaien;
  • Albireo was natuurlijk weer fantastisch;
  • Oostelijk en Westelijk deel van de Sluiernevel sprongen er goed uit en dan zie je het effect van een donkere hemel goed. Helaas was de seeing erg slecht dus de fijnere filamentjes zag ik in beide delen niet. Ook de wat meer lichtzwakke filamenten waren niet te zien. In de doublet van Michael wel een mooi overzicht van de delen, en ook Pickering’s Triangular Whisp was mooi te zien. Winst want zo onder maar 20x vergroting zag ik de Sluier nog niet eerder;
  • De enige bolhoop in Aquila in mijn bereik is NGC 6760 en dat was een vervelende. Ik wist dankzij  de CSOG dat hij niet helder zou zijn maar het was met de Pocket Sky Atlas een lastige hop. Had ik de TriAtlas erbij gehad dan was deze sneller gelukt;
  • In Aquila zitten meerdere donkere nevels en de makkelijkste, en enorm grote, is de zgn. Triple Cave Nebula ook bekend als nummer 142 en 143 uit de Barnard catalogus. Met de ~108x van mijn dobson zie je die al rondstruinend als een gebrek aan sterren. Een mooie widefield- of verrekijker zou dit beter doen!;
  • De Lagune Nevel (M8) liet alleen de donkere laan door het helderste deel zien. De rest van de nevel was onzichtbaar door de rommel in de lucht op die lage plek;
  • De Omega- of Zwaan Nevel (M17) liet de onmiskenbare zwaan-vorm zien. Ik heb wat gespeeld met vergroting en met-zonder filter. Onder 108x met OIII vond ik het ‘t mooist en ook de ‘scheet’ van de zwaan was te zien. In 2013 zag ik deze nevel vanaf de Gortelse Hei en wat ik toen zag is nooit meer overtroffen (de hele neveligheid rond het zwaan-vormpje!);
  • In M17 zit een donkerder gebied wat mij dankzij de CSOG opviel. Een stofwolk binnen M17. Grappig detail!;
  • Onder M17 zit open clustertje en die noemde Messier nummer 18. Klein clustertje die ik nooit eerder (bewust) gezien heb. Ik kwam ‘m tegen op weg naar M8;
  • De sterwolk M24 was met 108x goed te zien maar is natuurlijk veel te groot om er lekker uit te springen. Echt een verrekijker of widefield object!

De zwaan zoals ik die -ongeveer- kan zien

 

De hele nevel op een foto. Wat een verschil.

Categorieën:Geen categorie Tags: