Maatweg 13 oktober

Het weer leek niet goed te worden dus ondergetekende zat van 18:30 tot 21:00 te draaikonten op de bank. Ga ik wel. Ga ik niet. Ga ik wel? Ga ik niet? Tot mijn vrouw de verlossende woorden sprak: Ga nou maar!

Dus ik de set de auto in en op naar Andries, ook van Publiekssterrenwacht Schothorst, om hem mee te laten rijden naar de Maatweg bij Eemdijk. Zijn 8″ dobson in de auto erbij en rijden maar.
Aangekomen op de Maatweg stond daar Martin al (mmaters op astroforum.nl) met zijn 30cm DHZ dobson met goto. Wat een imposant ding is dat toch. Helaas voor hem kwam met ons ook behoorlijk wat bewolking mee en van 21:30 tot ongeveer 22:45 was het wachten en praten onder een bewolkte lucht. Ondanks de wolken vermaaktten we ons overigens prima met het bekijken van Martin’s dobson en pluggen van onze sterrenwacht :-).
Martin zag het wachten op helder weer niet meer zitten en begon, ondanks onze pogingen hem er van te weerhouden, eigenwijs aan de afbouw van zijn telescoop.
Nog geen krap 10 minuten later kwam Casiopeia door de wolken. En Jupiter. En Zwaan… het trok helemaal open! Andries stond meteen achter zijn dobson en ik kon beginnen aan de 3-star alignment procedure. Na alignment kon ik ook aan de gang. Martin ging met 10×50 in een stoeltje lekker melkwegje turen.

Qua tijd was het erg beperkt geworden want we zouden rond 24:00 naar huis gaan en inmiddels was het wel bijna 23:00 geworden. Oh, wat ben ik blij met de goto! Direct op naar Jupiter. Ik kon tot 250x vergroting met nog behoorlijk wat detail op de planeet (6″ Meade OTA). Eigenlijk de eerste keer dat ik het 3mm Long Perng oculair goed kon gebruiken. Daarna op naar Uranus. Meer dan een grijsblauwig bolletje werd het niet maar toch imposant, die planeet zo ver weg.
M15 was de volgende. Andries had die na kort zoeken in de kijker en riep “Ik heb M15!”. Ik wilde mijn wraak op zijn bijdehandte opmerking eerder na aankomst: “Kijk Maurits, in 2 seconden staat ‘ie!”. En die wraak had ik want M15 stond in no time centraal in het beeldveld. De uitwerking van mijn wraakactie op Andries viel overigens tegen, die stond in de kijker verzonken waar te nemen.

Eens kijken wat de goto kan bieden op NGC-gebied. Messiers kan ik behoorlijk vinden maar die NGC’s zijn gewoon wat lastiger. De Eskimo Nevel wilde ik proberen maar stond al in ‘de soep’ van ’t Gooi. Maar de Pacman Nevel moest te doen zijn want recht boven. Gevonden ook, maar héél slecht zichtbaar. De vorm was zeker niet te herkennen, slechts wat wazigheid. Met het UHC filter van Martin ertussen bleef er helemaal te weinig over.

NGC 281 Paman Nevel door Marco Verstraaten

Volgende object dan maar: komeet Hartley die volgens Martin in de buurt van NGC1444 zou moeten staan. Goto erop en hup… daar was de komeet! Niet goed zichtbaar, een kern met wat neveligheid met perifeer kijken en wat fantasie in een staartvorm. Ik wil deze nog wel eens zien in donkerder omgeving want als de SQM 20.0 was denk ik dat we blij mochten zijn (vorige keer was het 20.4). Leuk deze te hebben waargenomen. Eerder van de week op de sterrenwacht in de LX200 zagen we ‘m niet en gezien de oppervlakte helderheid verbaast het me niets. Je hebt er een flink donkere hemel voor nodig.

En toen was het twaalf uur en hebben we de boel ingepakt. Hopelijk gauw weer een mogelijkheid! Op de lichtsoep tot wisselend 30 tot 45 graden op alle kanten behalve het noorden na is het erg lekker waarnemen op de Maatweg.

You may also like...