De Slachtrat van Papenslag (18-08-2012)

Met af en toe geluiden uit het riet van de Slachtrat van Papenslag, ook wel de Papenslachter genaamd, stond ik gisteren voor de 2de keer op de Papenslagweg bij Lochem. De eerste keer was ruim een maand geleden toen ik allenig en voor niks op de lokatie stond met recht boven mij hardnekkige bewolking. Toen werd het alsnog Nunspeet met Bkapitein.

Nu niet. De voorspellingen waren heerlijk en toen ik met Boost op de Papenslagweg aankwam (na één verkeerde afslag en geen GPS…) stonden daar al de nodige mensen. Zoals Roel, Ed, Wilma, Reflector e.v.a. Veel korte broeken en sandalen. Veel DEET. Veel kijkers! A night to remember.

Snel de boel neergezet en Boost geholpen met zijn collimatie. Afkoelen was niet echt van toepassing, eerder opwarmen! Ik doe niet echt aan lijstjes maar werk via het eenvoudige principe dat ik objecten selecteer na er over te hebben gelezen, of een foto of schets doet mij ertoe besluiten een object uit te kiezen. Vervolgens markeer ik in de S&T PSA wat ik ga bekijken. Met common sense ga ik dan aan de slag, dus eerst wat laag staat en dan werk ik mijn weg omhoog naar het zenit om vervolgens naar het noorden/noordoosten toe te werken.
Loggen doe ik ook niet. Dat gá ik wel doen na vandaag want ik heb nu slechts een aantal krabbels als herinnering wat ik gezien heb en de volgorde plus tijdstippen … geen idee!

En dus, in aardige volgorde van opkomst:
Begonnen met M71. Een cluster in Pijl. Ik moet hier nog altijd warmere gevoelens voor ontwikkelen en daarom ben ik naar de mooie Veil Nebula doorgestoomd.
De tijd genomen die eens door te bladeren en daarbij kwam ik voor het eerst Pickering’s Triangular Wisp tegen. Samen met nog een heel stel vage flarden neveligheid. In de preview versie van de Clear Skies Observing Guide (van Victor van Wulfen) stond een mooie overzichtskaart met detailkaartjes (DSS beeld meen ik) en daardoor kon ik nu meer vinden dan ooit te voren. Erg leuk, vooral de Wisp was mooi om die te herkennen. En natuurlijk de beide heldere delen NGC6960 (westelijk deel) en NGC6992 (oostelijk deel) mooi kunnen bekijken. Vooral 6960 gaf veel detail vrij met mooie slierten neveligheid die zich dan weer in 3 ‘vingers’ opsplitsten. Mooi!

Meteen door naar alles wat snel verdween. Natuurlijk Lagune Nevel (M8) maar die begint nu echt laag te staan. De Omega Nevel (M17) deed het mooi en liet weer mooie donkere stukjes in het lichte zwanenlijf zien. Nog wat hoger de Adelaars Nevel (M16) die ik beter heb gezien maar een donker soort-van-driehoekig deel was goed te herkennen in de neveligheid.

Door naar de bolhoop NGC7006 in Dolfijn. Dat was even zoeken maar uiteindelijk had ik ‘m te pakken. Een niet al te grote en heldere bolhoop wat niet gek is als je bedenkt dat dit er eentje is op 135.000lj afstand. Je kijkt lángs de Cygnus-arm van de melkweg ins Blau hinein alwaar zich deze bolhoop bevind. Een leuk object vind ik het!

En wat heb ik geleerd afgelopen nacht? Dat ik moet loggen en meer wil gaan schetsen. Beschrijven wat je ziet is leuk maar een tekeningetje maakt het waarnemen net wat leuker en je hebt achteraf nog een geheugensteuntje.
Aan de andere kant van Cyg ligt natuurlijk M56. Die had ik gek genoeg nog nooit in de kijker gehad en dat dus maar eens snel gedaan. Mooie bolhoop, vrij helder. En omdat ik toch bezig was de zwiepert gemaakt naar M15 (ook een bolhoop) welke een vrij heldere punt-kern heeft. M13 moest toen ook nog even snel (maar stond al vrij laag dus was een vluggertje) en halloooo M92 die me een beetje ovalig overkwam.

Na al dit bolhoopgeweld een licht tussendoortje: de Rocking Horse Cluster, ook wel NGC6910 genaamd. Een open cluster en asterisme in de vorm van een tja… hobbelpaardje. Boven Deneb, in Le Gentil 3, ligt NGC7008. Die kon ik niet vinden, te weinig ervaring hou ik het maar even op. Ionize had het ettertje wel vrij snel te pakken dus uiteindelijk wel gezien. Maar niet in eigen kijker en dus telt ‘ie niet.

Nog iets hoger naar NGC7023 (Iris Nebula), een reflectienevel rondom een heldere ster. Ik keek er wel 10x overheen totdat ik mij opeens besefte dat die wittige waas rond één ster natuurlijk de nevel was (zo gek.. alle sterren puntjes en eentje met een waas… zou het ‘m zijn… jaaaaa…. #blond). Detail kon ik er geenszins uithalen. Wel een opvallend donker sterloos gebied rondom die ene ster met neveligheid. Hier een aardig schetsje van wat ik zag.

Boven Cas staat natuurlijk M52, een open cluster wat toch wel erg op een bolhoop begint te lijken. Daarnaast staat echter iets veel leukers: de Bubble Nebula (NGC7635). Ik had thuis al gekeken waar ik naar moest zoeken en daardoor was (met OIII) filter vrij snel een bijna bolvormig vlekje gevonden. Natuurlijk lang niet zo mooi als op de foto’s maar een hele leuke vangst die in Duitsland zeker op papier gezet gaat worden!
Ook in Cas staat NGC281 maar die kon ik niet vinden. Ik snap nog niet waarom…
De Blue Snowball (NGC7662) in Andromeda was daarentegen natuurlijk een makkie (zonder filter). Een mooi blauwig bolletje, pluizig met bij vlagen een donkerder kerntje.

Dan Draco en het Draco’s Triplet. Ik zag er twee, een derde zeer dubieus in een verder detailloos vlekkerig gebeuren. Met meer rust was er ongetwijfeld meer te zien. Van dit triplet bedacht ik me dat Stephan’s Quintet natuurlijk ook vrij hoog stond. NGC7331 was zo gevonden en liet met de 6.7mm (223x) wat van een stofbandje zien. Van het Quintet verder geen enkel spoor maar dit was aan het eind van de avond met weinig concentratie, een felle autolamp in de bakkes gehad en volgens mij ging de transparantie ook best achteruit. Deze gaat in Duitsland volgende maand zeker over.

Als hekkensluiters M31 en M33. Van het Andromeda Galaxy (M31) waren twee stofbanden te zien voor de kern langs en de starcloud NGC206 was ook zichtbaar zij het zwak.
M33 had ik nog nooit bekeken (wel eens meegekeken). Heel zwak zag ik met het blote oog iets daar waar het Triangulum Galaxy (M33) liggen zou en de zoeker bevestigde dat. Met het 11mm 82gr oculair werd de kern zichtbaar, met één spiraalarm mooi zichtbaar (perifeer kijken hielp zeker) en de andere was amper te zien. Wel een opvallend Ha gebiedje vlak naast een wat heldere ster. Ook die gebiedjes zijn weer leuk voor Duitsland straks.

Stiekem heb ik na de Veil Nebula een schets gemaakt van de Crescent Nebula (NGC6888). Dit is mijn eerste deepsky sketch en ik moet zeggen dat het best aardig ging. Ik had de verkeerde potloden te pakken, heb alleen de helderdere sterren ingetekend want ik was ongeduldig om het object te tekenen en ik nam de tijd niet… maar toch… het resultaat valt me 100% mee. En wat ik zág van deze emissienevel viel me heel erg mee. Gaat zeker weer op papier in september en dan preciezer.

 

Schets van NGC6888 op 18 aug 2012 

You may also like...

%d bloggers liken dit: