De Maan op 28 april

ja, echt..de maan. Geinspireerd door een stukje in Cosmic Challenges keek ik naar krater Horentius en de daar vlak bij gelegen vulkaan kraters. Ze waren zo gezien omdat de schaduw op de maan op de 10de maan-dag blijkbaar precies goed staat om deze vulkanen goed te zien. Het zijn geen steile hellingen (~6%) dus goed strijklicht is vereist.

Copernicus met Horentius (Moon Globe HD)

Door de kijker ziet dat er zo uit, maar dan wel scherp want dat lukte niet goed met de iPhone tegen het oculair. Je moet het beeld wel even omdraaien 🙂

Hortensius is dat hele kleine, scherp aftekenende kratertje iets onder het midden van het beeld net in het licht naast de terminator.

Copernicus met links Hortensius plus vulkanen

 

Daarna een uitstapje zuidelijker naar krater Bullialdus maar ik was nu vooral geinteresseerd in de ‘verzonken’ kraters (volgelopen met lava) Opelt, Gould en die er tussen lag plus Luniezky en Kies.

 

Op zoek naar verzonken kraters

In het oculair wordt dan iets als dit. Helaas zijn de details op de foto veel minder goed te zien als live door het oculair…

 

Opelt en Gould trokken de aandacht

 

Naast kraters vielen ook gebergtes op, en dan vooral Montes Riphaeus, Montes Draper en heel mooi vond ik Mons Lahire een stuk boven Copernicus. En rondsnuffelend viel Rima Gay-Lussac ook echt op. In Plato waren twee craterlets te zien maar voor meer heb ik ook meer vergroting nodig. Dankzij de app Moon Globe HD op de iPad naast mij wist ik eigenlijk voor het eerst waar ik naar keek en dat maakt het wel leuker. Inmiddels heb ik aardig wat gelezen over krater-typen, rillen, bergen etc. en het is leuk die dan herkenbaar te kunnen bekijken. Vanuit de tuin nog wel.

You may also like...