Startravelling with TheRitz

Eerste bewerking van het ‘edge on spiral galaxy’ NGC891 in Andromeda. Gemaakt met een 17″ CDK Planewave die ergens in de zuidelijke Alpen staat. Het was er ietsje bewolkt tijdens het schieten van het Luminance kanaal.

Dit was een eerste keer dat ik dit deed bij Lightbuckets.com en ook een eerste keer dat ik met LRGB heb gewerkt. Ik heb veel maar snel gelezen dus er zit vast meer in. Maar, voor een eerste keer helemaal niet slecht!

1x 600s L + 1x450s R + 1x450s G + 1x450s B.

• RAW’s ingelezen in Nebulosity 2
• DDP per frame RGB
• RGB align in Nebulosity 2, saved as FIT
• die FIT ingelezen in Photoshop CS5.1 en de kanalen weer gesplitst (dit zo gedaan omdat Nebulosity 2 de frames aligned maar ik kreeg daar de conversie naar RGB niet voor elkaar)
• de gesplitste R, G & B frames bewerkt in Photoshop (levels, dust ‘n speckles)
• die bewerkte R, G & B frames  in een nieuwe RGB geplakt (dus R in R kanaal, G in G kanaal, B in B kanaal)
• luminance frame DDP in Nebulosity 2 gevolgd door wat level stretching in Photoshop en het toepassen van een artificial flatframe om de vignetting in de L frame weg te halen
• L frame op de RGB gelegd met 50% opacity
• met levels weer de waardes wat beter gezet
• saturatie van geel een rood opgehaald (kleur was wat flets geworden)
• sterren wat kleiner gemaakt maar viel me tegen

NGC891 door een 17" Planewave. #geekjoy

Sterrenwachtlid Marco had een poos geleden een shot van M82 gemaakt. De ‘sigaar’ heet dat ding ook wel in de volksmond. Daar ik vandaag een bewerking van gemaakt. Marco deed dit zelf ook maar met een totaal andere insteek en resultaat. Waaruit wel blijkt dat foto bewerken persoonlijk is. En, persoonlijk , vind ik mijn foto het mooist.

Eerst die van Marco:

M82 door Marco Olariu (low res only)

En dan die van Maurits:

M82 door mij (data door Marco)

Al met al hebben we op basis van deze foto’s goede hoop dat we wel wat moois kunnen maken met de oude kijker in de sterrenwacht. Ten tijde van maken van deze foto was de montering niet denderend, veel backlash. En het zijn lights van 25sec. plus een handjevol darkframes. Wat niet erg veel is. Camera was een Canon 40D, kijker een 14″ LX200 op wedge montering. We verwachten in de eerste helft van dit jaar toch richting de 120sec. te kunnen gaan of meer, als de guiding werkt. Dat biedt dus mogelijkheden.

Dit is geen nieuw galaxy voor mij. Ik ken het al zo’n 10 jaar. Bij de overvloed aan wind en wolken heb ik maar eens de windvaan/haan op de St. Martinuskerk van Hoogland met de webcam vastgelegd. Een beetje droog oefenen voor planeten, zon en maan cammen met de Philips SPC900 die ik heb liggen. Sinds de LXD75 weg is heb ik die niet meer gebruikt maar nu de Vixen ShuttleScope op de Polaris staat wil ik daar wat mee spelen. De montering loopt soepel genoeg om handmatig met guiding weg te komen vermoed ik. Vermoeden want proberen moet ik het nog. De vorige poging is mislukt omdat ik de verkeerde codec had gebruikt. Ofzo. Whatev’s.

Deze keer lukte het wel. De haan staat er leuk op. De kleurfout valt me reuze mee maar mogelijk is dat minder opzichtig vanwege het stackproces, dat weet ik niet.

Windhaan op de St. Martinuskerk, Hoogland

We geloven het zelf bijna niet maar gisteren konden we er wéér op uit. Plaats delict was de Knardijk waar ik samen met Victor van Wulfen (Twitter: _ClearSkies) vanaf een uurtje of 20:30 in de weer ben gegaan. De avond begon goed met SQM 20.55 om half negen. De melkweg was goed zichtbaar en de eerste vallende sterren vlogen ons om de oren (stuk of 3 gezien voor 21:30).

Ik had als belangrijkste doelstelling de goto functionaliteit te checken van mijn LXD75 montering. Die had ik onderhanden genomen (vanwege backlash) omdat de goto’s niet goed uitkwamen. Dat issue is nu volledig opgelost. Sterker nog: de goto’s waren nog nooit zo goed!  Gevolg was dat ik de waarneemlijst van eind september alsnog in 45 minuten heb afgewerkt. Iets wat vorige maand simpelweg niet lukte vanwege de slechte goto’s. Helaas bleek ongeveer de helft van de objecten niet zichtbaar in mijn 6″. Dus maar goed dat ik over ga op wat groters…

Dit was overigens de eerste avond dat ik alle objecten met de 5mm TS HR Planetary (dus op 150x) heb bekeken. Geen ideaal oculair hiervoor maar het ging er wel mee. Waarneemlijstje in order of appareance:

(Planetaire) nevel

NGC7009 – Saturn Nebula. Kon ik vorige keer echt niet vinden en ik snap nu waarom: een klein dotje met perifeer -en als de seeing het toeliet- een streepje er doorheen.

NGC6210 – Turtle Nebula. Met en zonder UHC-E niet te zien.

NGC7635 – Bubble Nebula. Idem. Niet te zien.

NGC6960 – Western Veil Nebula & NGC6992 – Eastern Veil Nebula. Fantastisch gebied! Gekeken met UHC-E in de 6″ newton en later de 3″ Vixen Shuttle Scope achromaat. In die laatste niet te zien maar in de 6″ was de Veil erg mooi. Wat later op de avond heb ik hetzelfde gebied met een OIII filter gekeken en dat was nog veel mooier: de filamenten waren ‘flarderiger’ dan met UHC-E met meer detail. Heel mooi!

NGC7662 – Blue Snowball. Deze was vorige keer ook niet te vinden. Nu wel maar ik vind het weinig imposant in mijn kijkertje.

NGC7008 – Fetus Nebula. Vreemde naam en (gelukkig?) zag ik niets van de vorm die het de naam gaf. Een vaag vlekje wat ook met perifeer kijken vormloos bleef.

M1 – Krabnevel. Een bekende nevel maar ik vind het de teleurstelling op Messier’s lijst (samen met M72 want die is ook dramatisch).

Bolhopen

NGC6934 – Een bolhoop behorend bij ons eigen melkwegstelsel in sterrenbeeld Dolfijn. Mooie bolhoop en verrassend helder in mijn 6″!

NGC7006 – Een stuk minder helder dan NGC6934. Een pluisje, ver weg in het heelal.

M72 – Een héél zwak bolhoopje. Ongelofelijk dat Messier dit ding überhaupt zag. Wel zichtbaar maar pas met perifeer kijken kon ik herkennen dat het daadwerkelijk een bolhoop is. NGC6934 is bijvoorbeeld veel helderder.

M2 – Vrij helder en groot. Opvallend groot. Eerste waarneming voor mij van dit object (van M72 ook trouwens).

Stelsels (hop 

NGC3077 – In de buurt van Bode’s Nebula maar erg zwak in mijn kijker. De ovale vorm was niet goed herkenbaar (leek meer sigaarvormig…)

NGC147 & NGC185 – twee dwergstelsels in de groep van M31 waar ik níets van zag

NGC7331 – vrij helder stelsel en goed te zien. Gaf wat van zijn vorm weg. NGC7335 die er vlak bij zou moeten staan liet zich niet zien.

NGC1023 – niet te zien

NGC660 – twijfelachtige waarneming. Ik moet deze nog een keer doen onder betere luchten om er zeker van te zijn dat dat wat ik zag dit stelsel was…

NGC7331. Visueel natuurlijk lang niet zo mooi als op deze foto.

Gedurende de hele avond liep een timelapse van de hand van Victor van Wulfen mee. Op een 450D met statief en batterij. Die was leeg rond 01:00 dus helaas staat niet de hele sessie erop. Maar het geeft een leuk beeld van de sessie. De streepjes zijn vliegtuigen (langere strepen) of vallende sterren (de zwakke, korte strepen).

Op de Knardijk (foto: Victor van Wulfen)

Op naar de volgende keer wat dan waarschijnlijk ergens eind november zal worden met de nieuw te kopen 12″ dobson waar ik op overstap. De astrofotografie gaat voorlopig de wilgen in en ik ga me richten op starhoppen, grote opening, vage stelseltjes waarnemen en schetsen.

Ook aanwezig, gisteren op de Knardijk, was Marco van de sterrenwacht. Hij heeft met mijn Canon 350D op vast statief wat foto’s gemaakt van de starparty. Eerste keer dat er foto’s zijn van mij tijdens een starparty al ben ik onherkenbaar.

Most Nerdy Party on the Planet

Ik ben de schim achter de rechterkijker (LXD75, 6″). Middelste joekel is de 12″ Meade LX200 SCT van Victor en rechts een 20cm F4 newton op NEQ6 van astroforumlid waarvan ik de naam even kwijt ben (Peter meen ik).

Aan het einde van de avond heeft Marco ook nog Jupiter gefilmed met de DSI webcam, geplaatst in de 12″ LX200. Vandaag bewerkt en dan krijg je dergelijk beeld van de reuzeplaneet.

Jupiter op 2 oktober plm. 01:30

Als het goed is krijg ik komende week de raw video beelden zodat ik ook eens kan stacken met dit goede uitgangsmateriaal. Ben benieuwd!

En toen was het helder. Eindelijk!
Gauw de boel buiten gezet en foto’s gemaakt.

Mijn huidige astrofotografische set

De polar alignment ging meteen al fout en ik moest overnieuw beginnen. Daarna focussing gedaan op Albireo, voor de gein. En dan met de goto door naar M31 gevolgd door M57.

Dit keer M31 opgebouwd uit 6x90s als test. En de test is gefaald want te veel startrails. Dit was unguided, en dus te verwachten.

Andromeda Nevel, M31 dd 20-09-2011

Dan M57, de Ringnevel. Opgebouwd uit 53x30s en dat gaat een stuk beter. Maar de polar alignment was niet jofel zo te zien.

Ringnevel, M57 dd 19-09-2011

Gecaptured en preprocessing met Nebulosity 2. Wat nabewerking in Photoshop CS5 gedaan (levels). Verder vrij rauw nog, vooral de bewerking moet ik nog een keer goed doen. Dit was een “quicky”.  Tijdstip was de nacht van 19 op 20 september.

Ergens in de lucht tussen het VK en Nederland bevindt zich denk ik nu mijn astronomiser.co.uk long exposure kabel voor de Canon 350D. Als ik die kabel gebruik om de 350D vanuit Nebulosity 2 aan te sturen kan ik voor het eerst in mijn leven langer dan 30 seconden belichten. Leuk! Dat gaat mogelijkheden geven. Al mijn astrofoto’s tot nog toe waren gelimiteerd tot 30 seconden. Langer belichten is beter, en daarom dus de kabel.

Serial kabel voor 350D (astronomiser)

In theorie zou ik nu tot maximaal rond de 2 minuten moeten kunnen belichten. Unguided. Dus zonder volgkijker en volgcamera. Zodra ik die heb gaat het omhoog richting de 10 minuten en wordt de cameraruis de bottleneck. Nu is dat dus de montering. (het voortdurend upgraden van astronomische apparatuur heet ‘het astrovirus’ en ik heb er ook last van)

Als het weer goed gaat komen in Kollase zit ik daar eind van de maand zonder vrouw & kids maar met een stapel mede-nerds. Lekker de nacht doorhalen met een brok techniek op een sokkel. Leuk! #geekjoy

Bij de shots van M13 en M51 hieronder valt op dat de sterren niet rond zijn. Op opvallen. Mij irriteert het  ^_^. Dit bedoel ik:

Dat is dus niet rond!

Gelukkig bestaan er bijzonder handige programma’s zoals daar is CCD Inspector. Die analyseert je subs en kan daar bijvoorbeeld ook de collimatie uit afleiden. Blijkt dat dus de oorzaak te zijn van mijn veeg-sterretjes: de collimatie. Die is ‘way off’!

Kruisje is het midden, dat mooie cirkelvormige vlak zou er recht op moeten vallen voor 100% collimatie. Dat is het niet.

CCD Inspector analyse van een sub

Dus ik heb óf niet goed gecollimeerd óf de Baader lasercollimator is uit collimatie. Die moet ik dan gaan opsturen want Baader schijnt die dingen zelf dan goed af te stellen.

Het volgende plaatje lijkt de ‘curvature’ van de spiegel weer te geven en die lijkt best aardig:

Curvature van de spiegel (?)

Ik heb na 1 jaar van inactiviteit afgelopen 5 juli eindelijk weer een plaatje kunnen schieten. Natuurlijk werd er door mij veel geprutst, ik heb de ‘workflow’ niet echt in mijn hoofd zitten. Plus gewoon wat onhandigheid omdat ik het weinig heb gedaan. Grootste f-up van de avond: camera niet op RAW … <zucht>. En ik bespeur een stofje op de sensor (?) waar even wat aan gedaan moet worden.

De foto is gemaakt zo rond 00:30-1:00 op eigenlijk de 6de juli dan. Stuk of 35 lights van 30s elk op ISO800. Camera was een 350D in originele staat. Kijker een Meade 6″ newton behorend bij de bekende LXD75 montering. Unguided dus.

Ik ben behoorlijk tevreden met het resultaat. Maar er moest een behoorlijke dosis PS (artificial flat, levels, curves, astronomy tools to name a few) aan te pas komen omdat het nou eenmaal weinig lichtinfo is die je pakt in een half minuutje. En daardoor krijg je wat neveneffecten zoals korreligheid en de randen van de foto zijn niet zo mooi meer.

Maar, als je niet te precies kijkt ziet het er behoorlijk goed uit!

M51 en omgeving op 5 juli 2011

Die staat er beter op dan vorig jaar! Deze M13 is gemaakt met een andere kijker dan die van juli 2010 en dat is te zien. Plus dat ik Photoshop door begin te krijgen (vak op zich!). ‘t Is nu laat dus ik post allen even het eindresultaat en de shot van M13 van 2010. Best een verbetering!

Bas heeft de ruwe stack zo direct uit Nebulosity 2. Daar gaat hij mee aan de slag. Ben benieuwd wat hij er van maakt, hij is een stuk handiger met PS.

M13 op 5 julo 2011 met erboven NGC6207

Gemaakt van 23 shots van 29sec. op ISO800 met een 350D via een 6″ newton kijker op een LXD75 montering. Darks van een andere opname wat een paar zwarte stipjes tot gevolg heeft gehad. #datkanbeter

Darkframe creatie, darkframe substraction, stacking, DDP en powerstretch in Nebulosity 2. Artificial flat in PS gemaakt en toegepast en levels aangepast. Daarna met de XT tools de sterkleur opgehaald en nog wat ruis verwijderd.

En dit was dezelfde M13 maar dan vorig jaar:

M13 vorig jaar

Deze was gemaakt met ook een 6″ newton maar dan op een EQ5. Ik meen toen 17 lights van 23 of 25 seconden op ISO800.