Klaar. Weer wat mis gegaan met de bewerking maar in de crop van deze M51 zie je dat toch niet
Doel van de exercitie gisteren was om a) weer eens te imagen na 1 jaar inactiviteit, b) om de LXD75 montering’s volgcapaciteiten te testen maar vooral c) om een supernova vast te leggen.
Dat laatste is gelukt en daarmee was de avond al geslaagd!
M51 met SN2011dh
Vergelijk deze eens met dezelfde M51 van een jaar terug en je ziet het: de hele ster ontbreekt. Of ster…wat er van over is inmiddels.
M51 in 2010, zonder SN2011dh
De komende dagen ga ik de shot van M51 eens goed bewerken (zonder stackfout, zoals net… grmbl…) en ik heb ook nog frames van M13 liggen. Die moet ook nog.
Even een snelle post met twee snelle bewerkingen van een snelle imaging avond in de tuin.
Eerst M51 met in het stelsel 3 sterren zichtbaar. Twee ervan horen bij ons eigen melkwegstelsel maar de middelste staat miljoenen lichtjaren (!) verderop ín het stelsel M51. Een ster die <boem> doet geeft veel licht!!
Bovenaan is M13, de gro0tste bolhoop van het noordelijk halfrond. Die is even snel erbij gepakt gisteren want het ging zo lekker. Straks meer daarover.
Vandaag stond op het programma het (web)cammen van Saturnus. Gebruikte apparatuur:
Meade LXD75 met goede pooluitlijning;
Meade SN6 newton F5 kijker;
DMK21 astro webcam;
Klee 2.8x barlow
Die laatste gebruikte ik vorige keer niet, en het scheelt me een enorme slok op een borrel om er een goede barlow tussen te hebben zeg! Ik denk dat ik met een 4x barlow van Televue, en straks de Moonlite focusser, nog veel beter kan. Leuk dat het mogelijk is met deze toch ‘low budget’ set. #onzin
Capturing is gedaan met IC Capture AS 2.2 (DMK software) en Registax 5. Om het stacken flink te versnellen is de hele 3.5GiB grote .avi file vooraf behandeld met Castrator! van Emiel Kraaikamp (site). In totaal zijn voor dit plaatje zo’n 3.100 frames gestacked. Dit ging wonderwel op mijn dual-core 1.6Ghz Atom, wat me 100% meeviel!
Ik had wel last van backlash in de DEC drive maar dat krijg ik wel weg tijdens de geplande revisie van de hele LXD75 later deze zomer.
I give you…..Saturn!
Saturnus op 04 mei 2011 vanuit Hoogland
Volgende wat ik ga tackelen is dat ik nu de kleur mis. Ik zou toch zweren dat die DMK op LRGB stond…
Ik loop al tijden te rotzooien met de af-fabriek R&P (Rack & Pinion) focuser op mijn 6″ Meade newton (behorend bij een LXD75). Ik kom nooit echt 100% in focus, die laatste fijnafstelling zit er niet in. En erger is dat ik met de 350D helemáál niet in focus kom omdat ik niet ver genoeg in kan draaien. Er moet dus een focuser met lager profiel op.
Een drietal opties zijn naar voren gekomen:
Long Perng low profile focusser (€170+ bij Ganymedes);
Moonlight newton focusser (duur);
JMI EV3N of EV2N, import, voor resp. €178 & €250.
JMI EV2N focuser
De Moonlight en JMI leveren een base speciaal voor mijn OTA (Optical Tube Assembly) maar de Moonlight viel al snel af omdat deze aanzienlijk duurder is en ik vind de pricing onduidelijk. Overkill voor mijn setup. En de Long Perng brengt handwerk mee. Vergelijk de prijs van die laatste met de JMI EV3N en -als je me kent- snap je dat ik daar naar neig. Prijs is te doen, geen geboor en gevijl in de OTA om het passend te maken etc. En, een hele goede focuser.
Ik ben aan het mailen met JMI want het moet natuurlijk wel 100% zeker zijn dat ik met dat ding wél in focus kom met de Canon 350D. To be continued!
Vandaag toch weer naar de zon gekeken. Het kon nog net voor hij achter en flat verdween. En zelfs een aardige shot gemaakt door gewoon de telefoon achter het oculair te houden. Niet denderend, maar het idee is er.
Lekker in het avondzonnetje
De zon op 26-04-2011, in h-alpha (afocaal)
En voorlopig was dat even het laatste met h-alpha. De kijker gaat deze week terug, en wolken hangen voor de zon. Helaas!
Ben een beetje aan het bijposten. Op 19 maart j.l. was het én volle maan én het ding stond in z’n (haar?) perigeum. Met andere woorden: de maan stond lekker dichtbij. Zo’n 50.000 km dichterbij dan gebruikelijk. En dat zie je dan wel enigzins, vooral als de maan laag aan de horizon staat.
Tegen de tijd dat ik bezig was stond het maantje lekker hoog, en mij viel niet op dat het groter was dan gebruikelijk. Wel enórm fel! De DMK waar ik mee aan het cammen was (dank aan Bob van Slooten voor het uitlenen!) heeft een automatische belichting die het wonderwel doet maar af en toe had ‘ie er moeite mee.
Affijn, hier de resultaten. Een filmpje van de maan voor het idee van seeing en het is natuurlijk de bron voor het uiteindelijke plaatje. Idem voor Saturnus die er echt enórm strak bij stond deze avond. De Cassini scheiding was prima te zien inclusief de band die je mooi voor de planeet langs zag lopen op 250x vergroting!
Deel van de grote volle maan, 19 maart 2011
Saturnus op 19 maart 2011
Deze twee filmpjes hebben dus geleidt tot bovenstaande plaatjes. Vooral voor Saturnus is dus wel wat nodig!
Na echt WEKEN van bewolking leek het gisteren voor mij kans op een poging M42, Orion Nevel, te gaan fotograferen. De spullenboel stond al vanaf 17:00 buiten. Na het eten rond 20:00 naar buiten.
…. *(**$((#@*&$&()!!!!!!!
Wolken!
Pas rond 21:45 brak het open genoeg voor de Orion Nevel. Maar helaas. Die was al achter de boompjes dus dat kon ik weer schudden.
Niet getreurd, door naar de Eskimo Nevel. Na wat gehannes met Nebulosity lukte het afdrukken weer goed (“Goeie numero uno!”). Ook het volgen bleek prima te gaan met de LXD75 (“Goeie numero duo!”). Het kan met nog meer finetunen vast beter maar voor nu kan ik toch maar max 30 seconden belichten met mijn set (limiet via release vanaf pc is 30 seconden) dus geen probleem. Gaan!
Eskimo nevel. In de dobson gevonden in ongeveer 10 seconden. Maar ja, die heeft een 20mm widefield oculair erin en dan spot je dat neveltje zo! De DSLR heeft een kleiner beeldveld, je kan niet meekijken… ik liep dus wederom tegen het gehannes aan met zoeken van objecten. Ik heb ze met het handje zo te pakken maar je ziet ze simpelweg niet met de camera tot je afdrukt. #fail!! Vervolgens het probleem -en deze is echt vervelend!- dat ik niet in focus kom met de combinatie Canon 350D, Meade focusser en GSO extender & T2 ring. Als workaround heb ik de camera met T2 in de focusser geprikt minus de T2 ring. Los dus. Dat ging in die positie wel goed en bleef zowaar goed na focussen. Maar dat is natuurlijk een nogo voor de volgende keer!
Uiteindelijk opgegeven en M81/M82 gezocht. Maar daar liep ik tegen hetzelfde probleem aan. Je ziet die dingen niet door de zoeker (te licht), je ziet in de tuin sowieso weinig sterren. Ik heb dus geen goede orientatie. Complicatie daarbij is ook dat je in het zenith een heel beroerde houding moet aannemen om in de zoeker te kunnen kijken. Wederom geen succes. En om 2400 was het welletjes en heb ik de boel zonder een plaatje ingepakt.
On a positive note: volgen gaat prima, motortjes zijn nu in orde, backlash is er uit dus focussen gaat stukken beter, powertank kabeltje is vorstvast, ik heb weer een keer geoefend… en zo kom je er wel. Ik moet trouwens ook melden dat het ‘s zomers stukken comfortabeler is dan ‘s winters. Logisch. Maar ook vwb computerwerk. Ijs op je beeldscherm is niet goed voor het zien van vage ‘fuzzies’ op je beeldscherm.
Kortom: iets verzinnen om in focus te komen (nieuwe low-profile Long Perng focusser here I come!) en een dikkere zoeker met zgn. ‘ erect image’ (rechtop) en haakse inkijk.
En daar ging ik weer met mijn webcammetje de kou in. En met als resultaat een bescheiden succesje én een dikke misser: van de 10 filmpjes zijn er wéér 9 corrupt. De eerste is gelukkig in orde en dat leverde deze ruwe stack op. Hij kan nog wat beter na bewerking in The Gimp maar dat komt nog.
Je kijkt naar krater Eratosthenes, een vrij diepe krater van -naar schatting- 3.2 miljard jaar oud. De zwarte schaduwrand is de terminator. Ik vind de scheidslijn tussen dag en nacht op de maan altijd leuk. En doorgaans kun je leuker kijken naar een gedeeltelijk verlichte maan dan een volle bak.
De vergroting was hier effectief toch gauw 250x en dat is wel ruim voor mijn telescoop. Maar het is ‘doable’.
Maan, gestacked in Registax uit zo'n 1200 frames
De rest is dus mislukt en daar zaten denk ik goede captures in van nog meer maan en ook Jupiter. Wat er nou mis gaat is me nog een raadsel, ik vermoed iets met een setting. Dat wordt dus weer een avondje pielen binnenkort. Er zijn ergere dingen.
De seeing was echt dramatisch. Eigenlijk de slechtste die ik ooit meemaakte tijdens waarnemen of capturen. Ik heb het filmpje op Youtube gezet en dan zie je meteen wat ‘seeing’ eigenlijk is.
De transparantie was matig tot zelfs vrij slecht. Al met al geen goede avond, dus beter dat het capturen vandaag mis ging dan op een hele goeie avond #positivo
Van de Geminiden heb ik niets meegekregen. Vanochtend heb ik er 4 gezien, redelijke. En eergisterenavond een stuk of 6 waaronder 2 felle (magnitude -2/-3 schat ik zo in). Dat waren wel leuke. Voor de rest vond ik het niet zo’n interessante storm maar dat zijn de meeste niet als je in een stad zit met die lichtvervuiling waarin het gros van de zwakkere ‘vallende sterren’ verdwijnt.
Vandaag heb ik Jupiter weer op de korrel genomen. Ik wilde vooral spelen met de gain & sluitertijd om meer detail zichtbaar te krijgen dan gisteren. En dat is gelukt! Hieronder twee shots. De eerste van wat later op de afvond, rond 21:30 met de transit van Ganymedes (schaduw van die maan zichtbaar) en de eerste is van eerder op de avond.
