Ben een beetje aan het bijposten. Op 19 maart j.l. was het én volle maan én het ding stond in z’n (haar?) perigeum. Met andere woorden: de maan stond lekker dichtbij. Zo’n 50.000 km dichterbij dan gebruikelijk. En dat zie je dan wel enigzins, vooral als de maan laag aan de horizon staat.
Tegen de tijd dat ik bezig was stond het maantje lekker hoog, en mij viel niet op dat het groter was dan gebruikelijk. Wel enórm fel! De DMK waar ik mee aan het cammen was (dank aan Bob van Slooten voor het uitlenen!) heeft een automatische belichting die het wonderwel doet maar af en toe had ‘ie er moeite mee.
Affijn, hier de resultaten. Een filmpje van de maan voor het idee van seeing en het is natuurlijk de bron voor het uiteindelijke plaatje. Idem voor Saturnus die er echt enórm strak bij stond deze avond. De Cassini scheiding was prima te zien inclusief de band die je mooi voor de planeet langs zag lopen op 250x vergroting!
Deel van de grote volle maan, 19 maart 2011
Saturnus op 19 maart 2011
Deze twee filmpjes hebben dus geleidt tot bovenstaande plaatjes. Vooral voor Saturnus is dus wel wat nodig!
Na echt WEKEN van bewolking leek het gisteren voor mij kans op een poging M42, Orion Nevel, te gaan fotograferen. De spullenboel stond al vanaf 17:00 buiten. Na het eten rond 20:00 naar buiten.
…. *(**$((#@*&$&()!!!!!!!
Wolken!
Pas rond 21:45 brak het open genoeg voor de Orion Nevel. Maar helaas. Die was al achter de boompjes dus dat kon ik weer schudden.
Niet getreurd, door naar de Eskimo Nevel. Na wat gehannes met Nebulosity lukte het afdrukken weer goed (“Goeie numero uno!”). Ook het volgen bleek prima te gaan met de LXD75 (“Goeie numero duo!”). Het kan met nog meer finetunen vast beter maar voor nu kan ik toch maar max 30 seconden belichten met mijn set (limiet via release vanaf pc is 30 seconden) dus geen probleem. Gaan!
Eskimo nevel. In de dobson gevonden in ongeveer 10 seconden. Maar ja, die heeft een 20mm widefield oculair erin en dan spot je dat neveltje zo! De DSLR heeft een kleiner beeldveld, je kan niet meekijken… ik liep dus wederom tegen het gehannes aan met zoeken van objecten. Ik heb ze met het handje zo te pakken maar je ziet ze simpelweg niet met de camera tot je afdrukt. #fail!! Vervolgens het probleem -en deze is echt vervelend!- dat ik niet in focus kom met de combinatie Canon 350D, Meade focusser en GSO extender & T2 ring. Als workaround heb ik de camera met T2 in de focusser geprikt minus de T2 ring. Los dus. Dat ging in die positie wel goed en bleef zowaar goed na focussen. Maar dat is natuurlijk een nogo voor de volgende keer!
Uiteindelijk opgegeven en M81/M82 gezocht. Maar daar liep ik tegen hetzelfde probleem aan. Je ziet die dingen niet door de zoeker (te licht), je ziet in de tuin sowieso weinig sterren. Ik heb dus geen goede orientatie. Complicatie daarbij is ook dat je in het zenith een heel beroerde houding moet aannemen om in de zoeker te kunnen kijken. Wederom geen succes. En om 2400 was het welletjes en heb ik de boel zonder een plaatje ingepakt.
On a positive note: volgen gaat prima, motortjes zijn nu in orde, backlash is er uit dus focussen gaat stukken beter, powertank kabeltje is vorstvast, ik heb weer een keer geoefend… en zo kom je er wel. Ik moet trouwens ook melden dat het ‘s zomers stukken comfortabeler is dan ‘s winters. Logisch. Maar ook vwb computerwerk. Ijs op je beeldscherm is niet goed voor het zien van vage ‘fuzzies’ op je beeldscherm.
Kortom: iets verzinnen om in focus te komen (nieuwe low-profile Long Perng focusser here I come!) en een dikkere zoeker met zgn. ‘ erect image’ (rechtop) en haakse inkijk.
En daar ging ik weer met mijn webcammetje de kou in. En met als resultaat een bescheiden succesje én een dikke misser: van de 10 filmpjes zijn er wéér 9 corrupt. De eerste is gelukkig in orde en dat leverde deze ruwe stack op. Hij kan nog wat beter na bewerking in The Gimp maar dat komt nog.
Je kijkt naar krater Eratosthenes, een vrij diepe krater van -naar schatting- 3.2 miljard jaar oud. De zwarte schaduwrand is de terminator. Ik vind de scheidslijn tussen dag en nacht op de maan altijd leuk. En doorgaans kun je leuker kijken naar een gedeeltelijk verlichte maan dan een volle bak.
De vergroting was hier effectief toch gauw 250x en dat is wel ruim voor mijn telescoop. Maar het is ‘doable’.
Maan, gestacked in Registax uit zo'n 1200 frames
De rest is dus mislukt en daar zaten denk ik goede captures in van nog meer maan en ook Jupiter. Wat er nou mis gaat is me nog een raadsel, ik vermoed iets met een setting. Dat wordt dus weer een avondje pielen binnenkort. Er zijn ergere dingen.
De seeing was echt dramatisch. Eigenlijk de slechtste die ik ooit meemaakte tijdens waarnemen of capturen. Ik heb het filmpje op Youtube gezet en dan zie je meteen wat ‘seeing’ eigenlijk is.
De transparantie was matig tot zelfs vrij slecht. Al met al geen goede avond, dus beter dat het capturen vandaag mis ging dan op een hele goeie avond #positivo
Van de Geminiden heb ik niets meegekregen. Vanochtend heb ik er 4 gezien, redelijke. En eergisterenavond een stuk of 6 waaronder 2 felle (magnitude -2/-3 schat ik zo in). Dat waren wel leuke. Voor de rest vond ik het niet zo’n interessante storm maar dat zijn de meeste niet als je in een stad zit met die lichtvervuiling waarin het gros van de zwakkere ‘vallende sterren’ verdwijnt.
Vandaag heb ik Jupiter weer op de korrel genomen. Ik wilde vooral spelen met de gain & sluitertijd om meer detail zichtbaar te krijgen dan gisteren. En dat is gelukt! Hieronder twee shots. De eerste van wat later op de afvond, rond 21:30 met de transit van Ganymedes (schaduw van die maan zichtbaar) en de eerste is van eerder op de avond.
Het is helder! Wat een feest! De boel buiten gezet en Jupiter gecammed. Dat ging vrij simpel gelukkig. Na een grove opstelling (noord, geen polar alignment gedaan) Jupiter in beeld gezet. Webcam erin en 2x barlow eronder. Focussen. Dat ging lástig! Deels omdat ik een zgn Rack & Pinion focusser heb, deels omdat er wat speling in de as zit waardoor de boel bij elke draaiïng aan de focusser schudt als een gek maar belangrijker nog omdat de barlow bagger is.
Het materiaal voor bewerking was dan ook niet al te denderend vond ik. Kreeg het gewoon niet scherp, en dat zie ik bij de bewerking terug. Alleen een band, verder geen detail. Leuk voor een eerste keer, maar ik had er wel wat meer dan dít van verwacht:
Ik mis kleur en focus. Maar… don’t be too hard on yourself, Maurits: hij stáát er op!
Actiepunt is nu: nieuwe barlow. Daarmee gaat het denk ik beter worden. En ik moet me meer verdiepen in de sluitertijden & gain want met die twee settings moet er meer van te maken zijn. Het histogram liet gewoon de hele spike links zien terwijl je natuurlijk een betere verdeling wilt behalen.
Voor nu hou ik er mee op en begint het lange wachten op een nieuwe heldere avond.
Een chemisch goedje wat je handen 8u warm houdt, een Bart’s muts, Zque trekking (thermo) sokken, warme inlegzolen voor de kisten (niet op de foto) en… klitteband!
Met dat laatste heb ik een lo-tech oplossing gemaakt voor de Autostar #494 controller die tot nog toe los hing/lag op de montering. Werkt zo superpraktisch en de controller kan nu aan alle kanten opgehangen worden. Ideaal en kosten 2,25.
Volgende projectje is het maken van een afscherming tegen 3 straatlantaarns die nu enorm storen in de tuin.
Bij gebrek aan (wat langduriger) helder weer en eerlijk gezegd ook puf om een hele setup buiten neer te zetten heb ik vandaag de Philips Vesta Pro camera klaargemaakt voor gebruik.
Philips Vesta Pro uit jaar kruik. Met adapter & IR block filter (en dop )
De camera was al voorzien van een 1.25″ oculair adapter en IR block filter van Teleskop-Express. Vandaag heb ik de firmware in het apparaatje geflashed met WcRmac waardoor hij nu in color RAW mode schiet in plaats van de standaard gecomprimeerde stand. Dat levert meer detail op bij het imagen.
Verder heb ik de Webcam handleiding van Emiel Kraaijkamp doorgelezen en het capture stukje voor mezelf samengevat & getest of het spul werkt op de Lubuntu 10.04 netbook (Eee PC 900) en dat werkt prima. Ik hoop snel aan de slag te kunen als er nog eens goed zicht komt. <wuift wolken weg>
Na een klein jaar trouwe dienst gaan mijn Celestron C6-N op de Skywatcher EQ5 met Synta volgmotor van de hand. Ervoor in de plaats is er een Meade LXD75 montering met goto, verlichte poolzoeker etc. met daarop een Meade 6″ newton telescope voorzien van 2″ oculairhouder (ik had 1.25″). Een aardige upgrade dus!
Meade LXD75 montering
Deze montering maakt het me mogelijk makkelijker objecten te vinden en unguided schijnbaar ook langer te kunnen volgen. De oude setup kon -met erg goede opstelling & polar alignment- tot maximaal 30 seconden aan. Deze zou in theorie tot tegen de 2 tot 3 minuten aan moeten kunnen. Guided komt 15 tot 30 minuten in beeld. Dat geeft me dus een bak nieuwe mogelijkheden!
Alles zit nu op de powertank, inclusief een 8cm koeler die ik had liggen. Dat zou de spiegel sneller op temperatuur moeten brengen.
