Startravelling with TheRitz

Heerlijk! Seeing zal wat matig zijn maar “Knar…here we come!”. De groep voor de starparty zaterdag begint vorm te krijgen. Nu al zin an!

 

Op tal staat de Rosettenevel, Orion natuurlijk weer, NGC891 weer proberen en ik ga me wagen aan de Cone Nebula als we toch bezig zijn.

In een tijd dat lokale en landelijke overheden en ook bedrijven zich meer bewust worden van het feit dat overdaad schaadt als het op verlichting aan komt leeft “Milieu Adviesburo” Vink uit Barneveld nog in het verleden. Plaatjes zeggen in dit geval meer dan woorden. De A1 loopt hier vlak langs, dit bedrijf gooit een enorme vlek wit licht de lucht in. En dat in een gebied wat toch al vrij donker is. Doodzonde. Overbodig en Vink bereikt er niets mee. De verlichting staat ‘s nachts ook nog eens aan. 24×7.

 

 

Ik stoor me al langer aan overmatige verlichting. Maar als het ook nog eens overbodig is, onzinnig op tijdstippen dat er een handjevol mensen over de A1 rijden waarvan een nóg veel kleiner aantal daadwerklijk bereikt zal worden door deze ‘reclame’…nee. Dan ben je als bedrijf gewoon niet slim.

Dit is geen nieuw galaxy voor mij. Ik ken het al zo’n 10 jaar. Bij de overvloed aan wind en wolken heb ik maar eens de windvaan/haan op de St. Martinuskerk van Hoogland met de webcam vastgelegd. Een beetje droog oefenen voor planeten, zon en maan cammen met de Philips SPC900 die ik heb liggen. Sinds de LXD75 weg is heb ik die niet meer gebruikt maar nu de Vixen ShuttleScope op de Polaris staat wil ik daar wat mee spelen. De montering loopt soepel genoeg om handmatig met guiding weg te komen vermoed ik. Vermoeden want proberen moet ik het nog. De vorige poging is mislukt omdat ik de verkeerde codec had gebruikt. Ofzo. Whatev’s.

Deze keer lukte het wel. De haan staat er leuk op. De kleurfout valt me reuze mee maar mogelijk is dat minder opzichtig vanwege het stackproces, dat weet ik niet.

Astroforumlid Steem is eerder in 2011 naar La Palma geweest. De goede man neemt ook vaak de tijd voor een leuke timelapse en dat was nu geen uitzondering. Het uiteindelijke resultaat liet even op zich wachten. Maar dan heb je ook wat. Dit om precies te zijn: wauw!

Aren’t they a pretty couple?

De Vixen Shuttle Scope 80S had ik al een tijdje. Meer info over die kijker staat hier in een oudere blog entry. Die stond gemonteerd op een geleend Vanguard statief. Een beetje shaky was dat. Té shaky: na elke focussing actie stond de boel 3 seconden na te trillen. Soms wel langer. Een steviger montering stond op de verlanglijst. In eerste instantie dacht ik aan een Berlebach Report 2002 driepoot en Dwarfstar Alt-Az montering. Tussendoor kwam er echter een 2dehands Vixen Polaris montering voorbij. En die kon ik niet laten gaan: Vixen kijker, Vixen montering. Beide retro. Leuk!

Er is trouwens een leuke lofzang op de Vixen Polaris bij astroforum te lezen. Geschreven door de vorige eigenaar van nu mijn Polaris. Dus iemand gaat misschien spijt krijgen! ^_^

Het is niet zo compact als een Dwarfstar met Berlebach denk ik. Maar dit heeft gewoon meer. Een set mer ervaring.

Maar eerst eens genieten van de widefield vistas met deze korte kijker!

Na maanden wolken en volle maan en verjaardagen etc. kon ik gisteren éindelijk weer naar “de Knar”. Op de dijk aangekomen stonden daar al Matthijs & Hans van Astroforum.nl. De laatste stond er te blauwbekken want had het weer wat onderschat.

Dit was ook de eerste keer écht First Light met de 12″ dobson en het 28mm S5000 SWA oculair van Meade. Na opstelling niks wachten op gekoelde spiegels, gewoon meteen kijken. De behoorlijke wind zorgde overigens voor een vlotte spiegelkoeling. Temperatuur was 7 graden maar op de dijk met die wind (kracht 4 á 5) was het behoorlijk fris!

Ik had in de S&T Pocket Sky Atlas al het één en ander aangekaart dus daar gingen we. Uiteindelijk werd het onderstaande lijstje.

M1 Deze Krabnevel is altijd een goede test om te zien hoe het met de omstandigheden is gesteld. Goed dit keer. Of in ieder geval véél beter dan de tuin waar ik M1 zonder filters niet eens kan zien. Hier ging dat makkelijk. De vorm was herkenbaar maar detail kon ik er niet uithalen. Wel was de nevel veel groter dan ik ooit in eigen kijker zag. Zo’n lange brandpuntsafstand en opening doen echt wonderen!

M78 Een eerste keer M78. Snel gevonden, ik durf te beweren dat ik ‘m al perifeer in de 9×50 zoeker zag staan. Een ‘vlammerig’ pluisje met twee kleine sterretjes erin kon ik ontwaren. Dit beeld werd bevestigd door Matthijs. Die heeft dan ook exact dezelfde kijker…

NCG3077, M81 & M82 lieten zich alledrie makkelijk zien. Daar waar ik voor de NGC van de drie echt moeite moest doen met de 6″ knalde deze er nu goed uit. Geen ronde vorm, kwam wat onregelmatig over. In M82 kon ik een wat donkere driehoekige flard herkennen ter hoogte van waar de jet zit. M81 liet geen spiralen zien, dit schijn je wel te kunnen zien maar ik was niet voor de lange sessies per object op de dijk maar voor de ‘quick fix’. Dus hup!, doorgestoomd naar de volgende eyecatcher!

Orion Nevel met Running Man-achtig iets Een record voor wat betreft kwaliteit van de waarneming. Fantastisch! Een filter hielp niet eens echt meer. Zo gewoon in zichtbaar licht is deze nevel op de Knar fantastisch om te zien. Een glimpje Running Man was te zien.

M45 liet een duidelijk blauwe waas zien om de sterren heen. Merope dus. Zelfs met het nieuwe 28mm oculair krijg je deze niet in beeld. Wat een knijter van een hoop.

NGC891 Dit was toch wel de uitdaging van de avond dacht ik van te voren. Maar dat viel reuze mee. Met de zoeker en de S&T PSA was de starhop makkelijk te doen. Aangekomen op de bedachte plek was eerst niets te zien maar daar opeens… daar stond ‘ie dan: een edge on spiral en mijn eerste edge on ooit. Veel groter dan gedacht! Veel zwakker dan gedacht! Aan één zijde was wat donkers waar te nemen, een stofband. Maar slechts perifeer. Dat klopt met wat wikipedia zegt:

The object is visible in small to moderate size telescopes as a faint elongated smear of light with a dust lane visible in larger apertures.

Hans kon het hele stelsel niet zien. Kijken moet je leren blijkt dan wel weer. Leuk dat ik het onder de knie heb in ieder geval, er gaat een wereld aan details voor je open. Ondanks dat het een zwakker stelsel was dan gedacht was dit wel het meest imposante van de avond!

 

Om 00:30 trok het dicht en om 01:30 reden Matthijs en ik weg van de dijk. Het zit er op voor waarneemjaar 2011!

Laat het maar komen dat heldere weer. Misschien is het morgen zover, na dik 2 maanden weer een waarneemavond op de Knardijk. Als het doorgaat wordt het daar een gezellige boel met wat forumleden van Astroforum.nl en sterrenwachtleden.

In voorbereiding alvast wat gelabelled in de S&T Pocket Sky Atlas. De Voermannetjes (open clusters) en wat lastigere NGC galaxies in het herfstvierkant en Andromeda. Ben benieuwd want het wordt de eerste keer ‘met het handje’, dus starhoppen.

Sommige waarnemers werken met lijsten. Ik ben wat pragmatischer en hou van simpel. Bij de Bruna vond ik handige plak-pijltjes type Post-It dus herbruikbaar. De pijlvorm maakt het mogelijk dat ik er de te bekijken objecten mee kan aanwijzen op de kaart. Reuze handig en simpel!

EDIT: Volgende keer gebruik ik beter geen rode of oranje aanwijzertjes meer want die zie je natuurlijk niet als je rood licht gebruikt. Blauw en groen daarentegen gaan veel beter.

 

Stephen Colbert Interview – Montclair Kimberley Academy | Neil deGrasse Tyson.

Deze moet ik toch even posten. Neil DeGrasse Tyson is hard op weg de nieuwe Carl Sa… nee, hij is gewoon lekker zichzelf. Maar hij  kan goed uitleggen. Onder andere dat wat er in ons, in alles zit, ooit in een ster ergens lang & ver geleden gemaakt is.

“The universe is in you”. Klinkt bekend.

Voor de gein: mijn grootste oculair naast het kleinste (l. de Meade 28mm SWA en r. de 5mm ortho van Kokusai Kohki).

Die Meade is overigens mijn eerste en tot zover enige 2″ oculair. Hij past net in de Lightbridge, de grotere broer (34mm) was op het randje van wat de kijker uit balans zou  brengen.
Onderop de van de Sint gekregen S&T Pocket Sky Atlas. Een must have voor elke amateur astronoom!

Sta ik gisteren de Lightbridge op te stellen, komt de TNT Post medewerker langs om 19:30 met een pakketje uit Japan waar ik op zat te wachten maar niet meer verwacht had gisteren.

In het pakje een orthoscopisch oculair met brandpunt 5mm van Kokusai Khoki in Kamikatsura, Japan. Een bedrijf wat al ruim 40 jaar dit soort oculairen maakt. Geen hoogstandje met 6 of 7 lenzen maar juist eenvoudig en met een goede transmissie.

In de praktijk betekent dat het een mooi planetenoculair is maar wel eentje met een beperkt beeldveld van zo’n 45 graden. Dus veel bijdraaien met de dobson. Het is echter prima te doen en het gaf, met matige seeing, al een goed beeld! Leuke aankoop.

De eerste test was op het Trapezium in Orion (M42). Op 300x vergroting kon ik deelnemers A t/m D herkennen maar ik denk dat, als ik had opgelet, er meer had kunnen herkennen. Ik wist alleen niet dat die er waren want ik las dit pas erna

Het is wel een interessant stervormingsgebied en met de ortho kon ik op die 300x vergroting naast de sterren van het trapezium en de donkere stofwolk ook filamenten/flarden waarnemen rondom het trapezium. Iets wat ik niet eerder heb gezien.  En dit was met volle maan en OIII filter. Eind van de maand op de Knardijk gaat dat nog veel mooier worden!