En toen was het helder. Eindelijk!
Gauw de boel buiten gezet en foto’s gemaakt.
Mijn huidige astrofotografische set
De polar alignment ging meteen al fout en ik moest overnieuw beginnen. Daarna focussing gedaan op Albireo, voor de gein. En dan met de goto door naar M31 gevolgd door M57.
Dit keer M31 opgebouwd uit 6x90s als test. En de test is gefaald want te veel startrails. Dit was unguided, en dus te verwachten.
Andromeda Nevel, M31 dd 20-09-2011
Dan M57, de Ringnevel. Opgebouwd uit 53x30s en dat gaat een stuk beter. Maar de polar alignment was niet jofel zo te zien.
Ringnevel, M57 dd 19-09-2011
Gecaptured en preprocessing met Nebulosity 2. Wat nabewerking in Photoshop CS5 gedaan (levels). Verder vrij rauw nog, vooral de bewerking moet ik nog een keer goed doen. Dit was een “quicky”. Tijdstip was de nacht van 19 op 20 september.
Ergens in de lucht tussen het VK en Nederland bevindt zich denk ik nu mijn astronomiser.co.uk long exposure kabel voor de Canon 350D. Als ik die kabel gebruik om de 350D vanuit Nebulosity 2 aan te sturen kan ik voor het eerst in mijn leven langer dan 30 seconden belichten. Leuk! Dat gaat mogelijkheden geven. Al mijn astrofoto’s tot nog toe waren gelimiteerd tot 30 seconden. Langer belichten is beter, en daarom dus de kabel.
Serial kabel voor 350D (astronomiser)
In theorie zou ik nu tot maximaal rond de 2 minuten moeten kunnen belichten. Unguided. Dus zonder volgkijker en volgcamera. Zodra ik die heb gaat het omhoog richting de 10 minuten en wordt de cameraruis de bottleneck. Nu is dat dus de montering. (het voortdurend upgraden van astronomische apparatuur heet ‘het astrovirus’ en ik heb er ook last van)
Als het weer goed gaat komen in Kollase zit ik daar eind van de maand zonder vrouw & kids maar met een stapel mede-nerds. Lekker de nacht doorhalen met een brok techniek op een sokkel. Leuk! #geekjoy
Ik heb na 1 jaar van inactiviteit afgelopen 5 juli eindelijk weer een plaatje kunnen schieten. Natuurlijk werd er door mij veel geprutst, ik heb de ‘workflow’ niet echt in mijn hoofd zitten. Plus gewoon wat onhandigheid omdat ik het weinig heb gedaan. Grootste f-up van de avond: camera niet op RAW … <zucht>. En ik bespeur een stofje op de sensor (?) waar even wat aan gedaan moet worden.
De foto is gemaakt zo rond 00:30-1:00 op eigenlijk de 6de juli dan. Stuk of 35 lights van 30s elk op ISO800. Camera was een 350D in originele staat. Kijker een Meade 6″ newton behorend bij de bekende LXD75 montering. Unguided dus.
Ik ben behoorlijk tevreden met het resultaat. Maar er moest een behoorlijke dosis PS (artificial flat, levels, curves, astronomy tools to name a few) aan te pas komen omdat het nou eenmaal weinig lichtinfo is die je pakt in een half minuutje. En daardoor krijg je wat neveneffecten zoals korreligheid en de randen van de foto zijn niet zo mooi meer.
Maar, als je niet te precies kijkt ziet het er behoorlijk goed uit!
M51 en omgeving op 5 juli 2011
Die staat er beter op dan vorig jaar! Deze M13 is gemaakt met een andere kijker dan die van juli 2010 en dat is te zien. Plus dat ik Photoshop door begin te krijgen (vak op zich!). ‘t Is nu laat dus ik post allen even het eindresultaat en de shot van M13 van 2010. Best een verbetering!
Bas heeft de ruwe stack zo direct uit Nebulosity 2. Daar gaat hij mee aan de slag. Ben benieuwd wat hij er van maakt, hij is een stuk handiger met PS.
M13 op 5 julo 2011 met erboven NGC6207
Gemaakt van 23 shots van 29sec. op ISO800 met een 350D via een 6″ newton kijker op een LXD75 montering. Darks van een andere opname wat een paar zwarte stipjes tot gevolg heeft gehad. #datkanbeter
Darkframe creatie, darkframe substraction, stacking, DDP en powerstretch in Nebulosity 2. Artificial flat in PS gemaakt en toegepast en levels aangepast. Daarna met de XT tools de sterkleur opgehaald en nog wat ruis verwijderd.
En dit was dezelfde M13 maar dan vorig jaar:
M13 vorig jaar
Deze was gemaakt met ook een 6″ newton maar dan op een EQ5. Ik meen toen 17 lights van 23 of 25 seconden op ISO800.
Categorieën:astrofotografie, Fotoediting Tags:350D, astrofotografie, bolhoop, Editing, LXD75, Messier, Nebulosity2, NGC, Photoshop, stelsel
Klaar. Weer wat mis gegaan met de bewerking maar in de crop van deze M51 zie je dat toch niet 
Doel van de exercitie gisteren was om a) weer eens te imagen na 1 jaar inactiviteit, b) om de LXD75 montering’s volgcapaciteiten te testen maar vooral c) om een supernova vast te leggen.
Dat laatste is gelukt en daarmee was de avond al geslaagd!
M51 met SN2011dh
Vergelijk deze eens met dezelfde M51 van een jaar terug en je ziet het: de hele ster ontbreekt. Of ster…wat er van over is inmiddels.
M51 in 2010, zonder SN2011dh
De komende dagen ga ik de shot van M51 eens goed bewerken (zonder stackfout, zoals net… grmbl…) en ik heb ook nog frames van M13 liggen. Die moet ook nog.
M13, Moeder der Bolhopen
Even een snelle post met twee snelle bewerkingen van een snelle imaging avond in de tuin.
Eerst M51 met in het stelsel 3 sterren zichtbaar. Twee ervan horen bij ons eigen melkwegstelsel maar de middelste staat miljoenen lichtjaren (!) verderop ín het stelsel M51. Een ster die <boem> doet geeft veel licht!!
Bovenaan is M13, de gro0tste bolhoop van het noordelijk halfrond. Die is even snel erbij gepakt gisteren want het ging zo lekker. Straks meer daarover.
M51 met supernova SN2011
Na echt WEKEN van bewolking leek het gisteren voor mij kans op een poging M42, Orion Nevel, te gaan fotograferen. De spullenboel stond al vanaf 17:00 buiten. Na het eten rond 20:00 naar buiten.
…. *(**$((#@*&$&()!!!!!!!
Wolken!
Pas rond 21:45 brak het open genoeg voor de Orion Nevel. Maar helaas. Die was al achter de boompjes dus dat kon ik weer schudden.
Niet getreurd, door naar de Eskimo Nevel. Na wat gehannes met Nebulosity lukte het afdrukken weer goed (“Goeie numero uno!”). Ook het volgen bleek prima te gaan met de LXD75 (“Goeie numero duo!”). Het kan met nog meer finetunen vast beter maar voor nu kan ik toch maar max 30 seconden belichten met mijn set (limiet via release vanaf pc is 30 seconden) dus geen probleem. Gaan!
Eskimo nevel. In de dobson gevonden in ongeveer 10 seconden. Maar ja, die heeft een 20mm widefield oculair erin en dan spot je dat neveltje zo! De DSLR heeft een kleiner beeldveld, je kan niet meekijken… ik liep dus wederom tegen het gehannes aan met zoeken van objecten. Ik heb ze met het handje zo te pakken maar je ziet ze simpelweg niet met de camera tot je afdrukt. #fail!! Vervolgens het probleem -en deze is echt vervelend!- dat ik niet in focus kom met de combinatie Canon 350D, Meade focusser en GSO extender & T2 ring. Als workaround heb ik de camera met T2 in de focusser geprikt minus de T2 ring. Los dus. Dat ging in die positie wel goed en bleef zowaar goed na focussen. Maar dat is natuurlijk een nogo voor de volgende keer!
Uiteindelijk opgegeven en M81/M82 gezocht. Maar daar liep ik tegen hetzelfde probleem aan. Je ziet die dingen niet door de zoeker (te licht), je ziet in de tuin sowieso weinig sterren. Ik heb dus geen goede orientatie. Complicatie daarbij is ook dat je in het zenith een heel beroerde houding moet aannemen om in de zoeker te kunnen kijken. Wederom geen succes. En om 2400 was het welletjes en heb ik de boel zonder een plaatje ingepakt.
On a positive note: volgen gaat prima, motortjes zijn nu in orde, backlash is er uit dus focussen gaat stukken beter, powertank kabeltje is vorstvast, ik heb weer een keer geoefend… en zo kom je er wel. Ik moet trouwens ook melden dat het ‘s zomers stukken comfortabeler is dan ‘s winters. Logisch. Maar ook vwb computerwerk. Ijs op je beeldscherm is niet goed voor het zien van vage ‘fuzzies’ op je beeldscherm.
Kortom: iets verzinnen om in focus te komen (nieuwe low-profile Long Perng focusser here I come!) en een dikkere zoeker met zgn. ‘ erect image’ (rechtop) en haakse inkijk.
Vandaag had ik wat tijd om te testen met het aansturen van de telescoop montering via een PC en het aansturen van dat en meer (webcam, 350D) via een unpowered USB hub met 5mtr lange USB kabel met repeater. Ik merk liever nu dat het werkt. Of niet.
Aansturen van de montering met Stellarium was een eitje. Dat lijkt te werken maar moet zich nog in ‘het veld’ bewijzen. Afgezien daarvan vraag ik me af wat de meerwaarde is tov de 30.000 objecten in de Autosta #494 van Meade. Daarin zitten al de Messiers, ICs, NGCs en Caldwell’s. Via Carte du Ciel kreeg ik het niet aan de praat. Nog niet.
WxAstrocapture lijkt wat issues te hebben met connecten naar de Vesta Pro webcam zonder voeding op de USB hub. Mogelijk moet ik dus nog een 12v connectie naar de powertank leggen.
Afsluitend heb ik de USB hub op de montering geplaatst en de draad via tie raps vastgemaakt. Met klevend klitteband, fabelhafte uitvinding! Voortaan is het een kwestie van inpluggen in de verlengkabel en apparatuur in de hub en ik ben good to go.
USB hub op de LXD75
Al met al een goedbesteed uurtje dus.
Een nieuwe M31. Weer wat hard bewerkt, ik heb het nog niet goed te pakken hoe het post-processen in Gimp werkt. Maar, toch een aardig resultaat.
M31 op 3 september
Dit is een stack van 37 frames en 15 darkframes gemaakt met de C6-N, EQ5, unguided en standaard Canon 350D.
Even pauze hoor. Tussen de testplannen door (werk) ter ontspanning heerlijk zitten hacken in The Gimp op een op 19 juli geschoten shot van M51. Een tijdje terug heb ik er al wat bewerkingen van geplaatst. Nu als laatste keer met deze images een edit gemaakt met nieuw verworven kennis. Voor de lol volgt nu eerst de stack, zoals deze eruit ziet zonder ook maar íets te doen behalve het stacken van de individuele plaatjes. Dat leverde voor deze M51 het volgende op op basis van plm. 15 frames van elk 20 seconden op ISO1600:
Stack van M51, onbewerkt
Ik capture, stack & doe wat eerste nabewerkingen in Nebulosity twee. In dit geval was dat ‘Adjust background color (offset)’, een Sharpen Image – Tighten star edges actie, een GREYcstoration actie om ruis te verwijderen en als laatste heb ik een DDP bewerking gedaan. Dit leverde het volgende op, met al veel meer zichtbaar!
M51, na bewerkingen in Nebulosity 2
Je ziet meteen het grootste probleem in de foto: vignetting. Ik heb daar met bijna alle foto’s last van door een -ik vermoed- combinatie van relatief kleine oculairopening tov de positie van de CMOS in de Canon 350D en lage belichtingstijden waardoor Nebulosity veel moet ‘truuken’ om details zichtbaar te krijgen. Maar, niet getreurd, in The Gimp kun je dit mooi wegkrijgen met iets wat een artificial flat frame heet. Dat, samen met nog wat bewerkingen op met name contrast, levels & curves geeft dit resultaat. En daar laat ik het bij, meer zit er voor mij niet meer in.
M51, na bewerking in The Gimp
Op naar de volgende astrofoto sessie!
