Startravelling with TheRitz

En toen was het helder. Eindelijk!
Gauw de boel buiten gezet en foto’s gemaakt.

Mijn huidige astrofotografische set

De polar alignment ging meteen al fout en ik moest overnieuw beginnen. Daarna focussing gedaan op Albireo, voor de gein. En dan met de goto door naar M31 gevolgd door M57.

Dit keer M31 opgebouwd uit 6x90s als test. En de test is gefaald want te veel startrails. Dit was unguided, en dus te verwachten.

Andromeda Nevel, M31 dd 20-09-2011

Dan M57, de Ringnevel. Opgebouwd uit 53x30s en dat gaat een stuk beter. Maar de polar alignment was niet jofel zo te zien.

Ringnevel, M57 dd 19-09-2011

Gecaptured en preprocessing met Nebulosity 2. Wat nabewerking in Photoshop CS5 gedaan (levels). Verder vrij rauw nog, vooral de bewerking moet ik nog een keer goed doen. Dit was een “quicky”.  Tijdstip was de nacht van 19 op 20 september.

Eindelijk, na een maand of twee!, was er weer een gelegenheid tot een waarneemavond. Het werd een sessie op de Maatweg bij Eemdijk. Mijn favoriete waarneemplek want in de buurt en nog vrij donker. SQM 20.3 á 20.4 is haalbaar maar ik denk dat ‘ie zo op 20.1 bleef haken gisteren.

No comment

De kijker opgesteld en daar kwamen ook Bob, Andries & Henk van Publiekssterrenwacht Schothorst aan. Ik had ze opgetrommeld want het waren goede voorspellingen.

Gestart met een tochtje langs de maan en Jupiter. Maar de kijker was nog wat te onrustig voor die twee. En ik wilde zo graag door naar de Orion Nevel (M42) om die te bekijken in mijn nieuwe Meade S5000 20mm Super Wide Angle oculair. Dus meteen aan de slag. Héél mooi beeld. Sterrenveld eromheen goed zichtbaar in het 68 graden grote veld. Ook nieuw binnen was het Astronomik UHC-E filter. Die in de S5000 gestopt en mán … dát was mooooooi! Zo goed zag ik de nevel nog nooit.

Vanwege de goto problemen werd het een vluchtige sessie met wat objecten in sneltreinvaart. Wel jammer maar eigen schuld want ik had de montering niet goed getrained na de actie om de backlash uit de RA te halen. Dat ga ik gauw eens doen dus want de goto was verre van precies, objecten vielen maar net in het 68 graden grote veld.

In gesorteerde volgorde kwamen de volgende objecten aan bod:

M1 Krabnevel – deze wilde ik al sinds ik begon te kijken in 2009 een keer zien. En net in 2011 was het dan eindelijk zo ver! Een weinig imposante nevel overigens en waarschijnlijk puur willekeurig nummer één geworden. Qua formaat of indrukwekkendheid zeker geen eerste plek! Het UHC-E filter kon er weinig aan veranderen.

M31 Andromeda Galaxy – deze kan niet ontbreken en we hadden een ‘first timer’ langs en dan ga je zeker langs M31. Leuk zichtbaar maar dit keer weinig aandacht aan geschonken.

M35 t/m M38 (M35 het mooist) – een stapel open sterrenhopen waarvan ik M36 altijd weer het leukst vind. Het S5000 oculair deed zijn werk wonderwel op deze stervelden in de Melkweg. Helaas waren het de laatste objecten van de avond en heb ik ze slechts snel bekeken. Kom ik zeker op terug want ik vond ze voor het eerst leuk om te zien zo in het grote veld van dit oculair.

Messier's M35/NGC 2168 op 2800lj in Tweelingen

M41 – op aanraden van Bob even dit sterrenhoopje meegepakt door de 20cm F5 dobson die er ook stond. Ik vond er weinig aan eigenlijk maar hij stond dan ook vrij laag én het UHC-E filter zat nog in het oculair … <schaam>

M42 Orion Nevel samen met M43 en M78 – M42 zag ik al vaker maar nooit zo mooi! Het UHC-E filter deed wonderen. Het deed het zó goed zelfs dat ik voor het eerst M43 goed zag en een flard van M78.  Maar het werd nog mooier met dat filter…

… NGC 1977 (Running man)!!!! Ik geloofde dit thuis aangekomen niet maar toch… de neveligheid gezien in mijn 15cm F5 newton op de Maatweg, Eemdijk! Een andere deelnemer aan het starpartytje bevestigde dit. Cool! In een 15cm kijker is dit zeker geen slechte vangst en ik hou nu nog meer van mijn F5’je.

NGC 1977 ook wel Running Man genoemd (gebruik je fantasie)

M45 – Pleiaden. Valt ver buiten het veld van mijn S5000. In het 38mm TS Wide Field oculair is dit een leuk object maar ik blijf de Pleiaden toch echt een verrekijker object vinden.

M52 – één van mijn favoriete sterhoopjes. Ik weet niet waarom. Misschien omdat hij (in mijn kijker) mooi compact en ‘hoperig’ is. Geen bolhoop maar het heeft er iets van weg.

M67 – een open sterrenhoop. Stond erg laag in de lichtsoep van Bunschoten-Spakenburg en daardoor niet zo imposant. Ik heb deze gezien maar ik zal ‘m nog eens bekijken als de kans zich voor doet.

M81 & M82 – Bode’s stelsels – deze twee zag ik ooit in de tuin in Hoogland met de 15cm newton, met de verrijker op het Astroforum.nl Veluweweekend in 2010. En gisteren zag ik ze weer met slechts 10×50 Lidl verrekijker! Maar daarna natuurlijk ook met de newton. Erg leuke objecten waarbij je ze beide goed kan herkennen, ook al op slechts 37.5x vergroting met het S5000 oculair. Meer inzoomen deed ik niet dit keer.

Double Cluster – speciaal voor de bezoeker het Dubbelcluster in beeld genomen want al zo vaak gezien. Maar voor mij was het ook een aangenaam beeld, deze twee NGC’s zo in het grote sterveld.

Castor – deze dubbelster wilde ik altijd al een keer splitsen en op 150x was dat geen probleem. Twee mooie blauwe sterren met wat wittige glans vrij dicht op elkaar. Het schijnt verder te splitsen te zijn maar dat lukte mij verder niet.

Lokatie van Castor, in Tweelingen (samen met broer Pollux)

Het nieuwe Meade S5000 SWA oculair was dus de held van de avond. En het TSZ7 zoom oculair gaat er nu echt snel uit. In dat oculair mis ik nu echt contrast en context. Tijd voor een betere zoom (Baader Hyperion Zoom MkIII of losse kwaliteits oculairen).

Misschien vanavond nog een kansje op M42 op de foto. Ben benieuwd!

Omdat ik gisteren een OldskoolNL LAN party had was ik vandaag niet helemaal wakker meer na achten. Toch stiekem even mijn hoofd door de deur gestoken. Shiiiiiiiit… helder! En niet eens zo gek vochtig. Snel naar de PC, gaat dit zo blijven? 7timer zegt van niet. Meteoblue zegt 0% maar niet zo stabiel. Om 21:00 werd het me te veel en heb ik de boel naar buiten gesjouwd. De 20cm dobson in dit geval, wat een ideaal ding is voor tussendoor!

Na 20 minuutjes was het beeld gestabiliseerd. Eerst natuurlijk Jupiter die ik wel eens beter te zien heb gekregen. Langs het ieniemienie Uranus -welke ik naar mijn eigen verbazing zo had gevonden- door naar M31 welke vrij hoog staat. Wauw. Beste zicht op die ‘nevel’ vanuit mijn tuin ooit. Ik kon zelfs vrij makkelijk (wel perifeer natuurlijk) de stofbanden herkennen. Met name die voor de kern langsloopt was érg duidelijk te zien! Ook was er veel de grootte van de nevel te zien. Ik kon het object met de 35mm 60gr FOV niet eens in beeld krijgen en moest schuiven. Imposant. M33 geprobeerd maar dat ding kon ik weer niet vinden maar naar ik hoor is dat niet zo vreemd vanwege de lage oppervlakte helderheid.

Het dubbelcluster even gepasseerd, het lag er mooi bij. Net als M45, het Zevengesternte. Een groot open sterrencluster waar ik ooit nog eens een heeeeeel groot FOV oculair voor ga kopen!

De sessie duurde al met al maar 30 minuten (excl. 20 minuten afkoelen). In de tuin heb ik weinig zicht door de vele bomen wat ‘s zomers een groot nadeel is. En in de winter is het kaal maar veel licht van maarliefst 3 straatlantaarns die zo de tuin in schijnen. Maar dan heb je opeens een simpel idee: een paal links in de tuin, een haak erin. Nog een haak aan de carport. Staalkabeltje van Ikea ertussen en een dik zwart zeil met lussen in de schuur. Ophangen als ik ga kijken, opruimen naderhand en de schuur in. Het blokkeert in één klap alle straatverlichting. Dat scheelt me héél veel! Dat gaat een actie worden die ik binnenkort snel ga uitvoeren, ik kan dan heel goed in de tuin waarnemen want het viel me weer op hoe relatief donker het is hier in de tuin. Ik schat de SQM-L toch gauw op rond de 20 op een goeie avond zoals vandaag. En het leuke is dat je van lichtkoepels in de stad geen ‘last’ hebt  omdat ze achter de huizen liggen. Eén van de voordelen van de Urban Astronomer .

Andere idee was dat ik op de dobson wat glijmateriaal aan moet brengen. Het is nu hout op hout, ik denk dat het wondermiddel formica wel eens een grote verbetering kan geven. En dan idee 3 van de avond: twee draagbeugels van de Praxis aan de montering vastmaken waarmee ik het hele geval in één zeul kan neerzetten en wat makkelijker kan verplaatsen. Dat moet nu voor elke verplaatsing in 4 stappen: eerste de OTA eraf, verplaatsen OTA, verplaatsen rockerbox, OTA er weer in. Voor kleine stukjes kan het in 1 keer met beugels. Gaat ook snel gebeuren. De DHZ dobson die ik dit jaar kreeg is dan nog bruikbaarder dan nu. Voor waarneemsessies ga ik in de tuin de LXD75 geen eens meer pakken, dit is veel makkelijker!

Het is haast niet te geloven maar rond half negen vanavond kon ik wéér buiten spelen! Dit keer was het streven vooral: hoe snel zet ik de LXD75 klaar voor visueel gebruik inclusief 2-star alignment en hoe goed werkt dat dan. In 10 minuten had ik het staan, en goed zat voor visueel volgen van een object zoals Jupiter. Dus dat was lekker. Maar met een 2 star alignment kreeg ik ‘m niet precies genoeg uitgelijnd. Als ik een goto deed naar M31 zat dat stelsel wel binnen het FOV van het 35mm 60graden breedveld oculair maar in de 21mm plm met FOV48graden TSZ7 was het hele ding niet te zien. Misschien dat je daar echt een 3 star alignment voor nodig hebt, kan ik me voorstellen. Alleen … ik kan in de tuin nog geen 3 sterren herkennen op naam dus dat is lastig. Verbeterpuntje!

Gezien vandaag:

Jupiter natuurlijk. De seeing was maar heel matig en af en toe dreven er zelfs wolken voor de planeet maar af en toe was het eventjes een paar seconden goed en dan zag ik duidelijk één van de banden en wat slechter 2 soms 3 anderen. En natuurlijk wat maantjes.

Toen, in de buurt, de planeet Uranus. Die vond ik met de goto lekker snel en nu heb ik alle planeten al een keer ‘in het echt’ gezien. Visueel was er van Uranus weinig te zien, het was ongeveer wat je op deze foto ziet: een heel klein bolletje die qua kleur neigde naar grijs-blauwig. Maar da’s ook niet gek als je bedenkt dat Uranus gemiddeld maarliefst 2,87 miljard kilometer van de zon afstaat en dus 2,72 miljard km vanaf de aarde ongeveer. Da’s 2.720.000.000km, een eind rijden.

Uranus zoals ik 'm ongeveer zag

Vervolgens door naar M31. Maar die kwam er maar slecht af vandaag. Gauw verder naar M52, een sterrenhoopje. Daar wist ik al van dat ‘ie zwak was maar vandaag ging ook dat maar erg matig.

En daarmee liet ik het er maar bij. Doelen gehaald, nog wat leuks gezien. Wel wat verbeterpunten waarvan de speling uit de telescoopmontering halen echt de belangrijkste is. Plus er moet echt een UHC-S filter komen en natuurlijk een 2″ T2 ring want ik kan nu geen eens fotograferen met deze telescoop setup.

Het weer zit ons hobby astronomen goed mee deze dagen. Beetje vochtig wel wat de transparantie niet ten goede komt. Maar… eindelijk weer kijken en dit keer langer achtereen! Gisteren was het publieksavond op de sterrenwacht. Dus ik erheen. Samen met wat leden gekeken naar Jupiter door de LX200 tot zelfs op 750x vergroting maar dat was niet al te best. Op zo’n 350x was het wel goed te doen. Een hint van de GRV gezien zelfs, voor het eerst! En dat was het ook wel, om 12u taaiden we af.
Vanavond de volgende sessie. Lokatie nog niet bekend, misschien de Maatweg. Misschien gewoon de tuin of anders de Papenslag in Lochem. Ik zie wel!

Ik volsta met een willekeurige lijst van objecten die ik gezien heb. En waardoorheen ik ze zag. We hadden overigens SQM 20.33 wat een behoorlijke score is zo op 15 minuten van de drukke Randstad, Het Gooi met op de achtergrond de enórme lichtkoepel van Schiphol en natuurlijk Amersfoort.

Om te beginnen was de Melkweg in het zenith en in Oost, Zuid en West richting tot 55 graden goed zichtbaar. Daaronder begon de lichtsoep. Naar het noorden toe heb je dankzij de Flevopolder tot zo’n 35 á 40 graden mooi zicht. In Zwaan kon ik zowaar de donkerder plekken ontwaren. Iets wat ik nog maar een paar keer eerder heb gezien in Nederland.
Als eerste kreeg ik M14 te zien in de 30cm dobson. Deze stond laag aan de horizon in de lichtsoep van Soest & Baarn maar was toch nog mooi op te lossen.
Ook kwam M41 voorbij maar die vond ik weinig imposant.
Zoekend naar het Coathanger Cluster kwam ik M71 weer eens tegen, dat is een twijfelaartje tussen bolhoop en (vrij dichte) open sterrenhoop. Ik moet altijd drie keer kijken of ik nou M71 of M27 te pakken heb. Maar nee, hij zat in Pijl en dan is het toch echt M71. Iets daarboven, in Vosje, zat M27 wel. Ik heb die M27, a.k.a. Dumbell Nebula/Halternevel bekeken door mijn eigen 15cm scope en de 30cm dobson. Wat een wereld van verschil. In mijn kijker zag ik maar net de haltervorm maar in die grote dobson knalde die vorm er gewoon goed vanaf. Met UHC filter ertussen werd het nog beter. Ik heb voor het eerst met een UHC flter in mijn eigen scope gekeken maar ik vind het twijfelachtig of dat nut heeft. Je levert behoorlijk wat licht in en dan houdt het al snel niet meer over.
Tussendoor even langs de Ringnevel, M57, gesurfd maar eigenlijk alleen ter vergelijking hoeveel die goede donkere achtergrond scheelde t.o.v. thuis. Nou. Veel! Maar ik vind de Ringnevel maar een klein dingetje. Leuk om even te zien maar meer ook niet. Sorry Ringnevel!
In mijn kijker M52 opgezocht. Ook een leuk cluster boven Cassiopeia. Deze was als stipje zichtbaar met het blote oog. Even de groene laserpointer erop en tjakka, in beeld!
Vlak bij M52 vond ik een wiggelroede-vormig clustertje. In mijn telescoop viel het behoorlijk op maar in Stellarium zie ik het niet terug als gecatalogiseerd object dus het zal niet veel voorstellen.
Daarna M31, de Andromeda Nevel wat eigenlijk geen nevel is maar een stelsel. Die was natuurlijk gewoon goed zichtbaar in beide telescopen maar met de grote dobson zag je de stofband die vlak onder de kern doorloopt een stuk beter dan in mijn kijker. Overigens was M31 ook met het blote oog zichtbaar, en uiteraard ook leuk met de verrekijker.
Vlak daarbij zit M33 dus die ook gezocht. Voor het eerst vond ik die daadwerkelijk in mijn 15cm newton maar zeer vaag. Ook in de 30cm dobson was deze vaag dus overigens. Heeft gewoon weinig oppervlakte helderheid.
Dubbel Cluster bekeken, NGC884 is daar een van de twee clusters. Met het blote oog goed zichtbaar! Door mijn kijker imposant, door de grote dobson nog veel beter opgelost.
In de dobson naar M103 gekeken, een open sterrenhoop in Cassiopeia. Leuk om te zien maar open sterrenhopen zijn niet mijn ding. Dus gauw verder.
Ik wist van het Astroforum.nl Veluweweekend dat links van het Double Cluster een asterisme met de naam Kemble’s Cascade (wikipedia) zat. Deze streng sterren eindigt vervolgens in NGC 1502, een klein clustertje. De cascade heb ik gezocht en dit keer vond ik ‘m in 5 minuten met de telescoop. Het Veluweweekend hadden we daar nog dik een half uur voor nodig! Vervolgens gekeken met verrekijker en daar zag je ‘m ook mee! Ik weet ‘m nu goed te vinden voor volgende keer.
Gezocht in de dobson naar de Cocoon Nebula (IC5146) maar we zagen niets. Daarna de Noord-Amerika Nevel. Ook niets maar deze heeft dan ook een erg lage oppervlakte magnitude. Met OIII filter zagen we iets donkers maar… of het ‘m was. Geen idee. We hebben die waarneming maar als mislukt beschouwd.
Afsluitend naar Albireo gekeken in widefield. Erg mooi, zo mooi blauw en geel dat dubbelsterretje! En het Coathanger Cluster gezien in de verrekijker. We hebben nadat alles opgeruimd is eigenlijk alles even snel met de verrekijker bekeken: M31, M13, M52, Double Cluster, Kemble’s Cascade, Coathanger, M39… opvallend goed te zien! Soms is simpel doen ook leuk.

Noemswaardig was verder Jupiter met een stapel maantjes waarvan 2 elkaar aan het inhalen waren. Altijd goed voor een Oeh! en Ah! en mijn 3mm Long Perng “planetary eyepiece” kwam me goed van pas. Op de maan en planeten geeft die een hele aardige vergroting en het trekt de maximum vergroting uit mijn 15cm F5 kijkertje.
Oh, en ik zag in de 3 uur dat ik waarnam al gauw 5 (of waren het er zelfs  6?) meteorieten waarvan er twee erg mooi waren. Eentje kwam recht uit het zenith naar beneden zetten.

Al met al dus een bak objecten gezien en wat aan mijn Messier lijst toegevoegd. Leuk visueel bezig geweest dus en daarbij kwam de altijd controversiële groene laserpointer goed van pas. Ik kon er goed mee aanwijzen waar iets zichtbaar was waardoor je ook met z’n tweeën naar hetzelfde kon kijken.

Voor de volgende waarneemsessie ga ik me toch eens verdiepen in wat nieuwe objecten. Ik heb al heel wat Messiers gezien en wil me wat meer gaan richten op fuzzies, vaag zichtbare stelseltjes. Daarvoor moet ik geheid afreizen naar donkerder oorden maar dat moet dan maar. Op naar de volgende donkere nacht, alhoewel… avond! Want het wordt al lekker vroeg donker weer.

Een nieuwe M31. Weer wat hard bewerkt, ik heb het nog niet goed te pakken hoe het post-processen in Gimp werkt. Maar, toch een aardig resultaat.

M31 op 3 september

Dit is een stack van 37 frames en 15 darkframes gemaakt met de C6-N, EQ5, unguided en standaard Canon 350D.

Versie 3 van dezelfde frames gemaakt op 19 juli. Zo zie je dus, veel verschil in bewerking (en consistent ben ik nog lang niet .

M31 widescreen nieuwe edit

Cursusje The Gimp, anyone? Ik ben beland in het nabewerkings-bos en kan per poging een totaal ander resultaat maken. De kern is levels, curves en blurring. Maar  dat is behoorlijk lastig nog. Anyway, hier een vrij harde bewerking van M31. Op ISO1600 heb ik 30 shots van 17 seconden kunnen maken. De seeing was de 20ste echt niet best, en er hing en en toe wat lichte bewolking voor M31. Ben er niet tevreden over, vooral de volgfouten op maar 17 seconden. Die poolzoeker moet eens goed afgesteld worden.

Harde bewerking van M31, de Andromedanevel

 En een wat mooiere bewerking van het Dubbelcluster. De clusters is vrij jong met een paar miljoen jaar en schijnen dus fel wittig of blauwig. De gelige sterren zijn veel groter een ouder wat je leuk ziet op deze foto.

Nieuwe bewerking van het Dubbelcluster