Archief

Berichten met tag ‘bolhoop’

Knardijk 1 oktober

2 oktober 2011 1 reactie

Twee waarneemavonden in één week: het zit ons sterrenkijkers eindelijk weer even mee. Gisteren weer met een groep op de Knardijk gestaan. Daar stonden dit keer 5 kijkers opgesteld en in totaal zo’n 10 man. Twee van Astroforum, één ‘onafhankelijke’ en de rest van PSWS.

De waarneemplek blijkt uitermate geschikt, ook voor grotere groepen. Tot 20 man moet hier, met wat beleid, geen probleem zijn. De SQM-L bleef vanavond steken op 20.7 maximaal. We hebben de indruk dat het bij goede omstandigheden (nu was het mistig) toch echt de 21.0 moet raken of zelfs overtreffen. Dat betekend dat dit daadwerkelijk één van de beste plekken op 30 minuten rijden is. De enige eigenlijk. Lichtkoepels van Lelystad & Harderwijk zijn dominant over de anderen. Die van Amsterdam ligt verstopt achter bomen maar beïnvloed natuurlijk wel de zichtbaarheid van de zuidelijke melkweg.

Voor mezelf was deze avond een proef nadat ik de backlash uit de RA had verwijderd. Helaas was de speling niet 100% weg met gewiebel na focussen tot gevolg. Niet onoverkomelijk en bij strakker afstellen loopt het motortje niet soepel genoeg. Ik zie het maar als een issue van de LXD75 montering: je kan niet alles 100% hebben met dit apparaat en voor dit geld.
De waarneemlijst werd verder bekort doordat de goto’s verre van zuiver waren. In Andromeda kwamen de goto’s complete (72 graden) beeldvelden naast het target uit. Met als gevolg dat ik de High Precision mode van de Autostar moest gebruiken om af en toe nog íets te kunnen vinden. Voor vandaag staat dan ook geplanned dat ik de montering calibreer & train. Hopelijk dan vanavond even testen of het beter is geworden.

De waarnemingen van de avond (deze staan ook op Deepskylog):

  • NGC7006 - Een eerste waarneming van deze globular in Dolfijn. Een heel zwak bolhoopje. Perifeer ontwaarde ik iets van de helderder kern en bij vlagen had ik de indruk dat er een handjevol (3?) heldere sterren domineerden. Dat was echter zo zwak en sporadisch dat ik die waarneming in twijfel trek;
  • NGC6934 – Een andere bolhoop, ook in Dolfijn. Ietsje beter zichtbaar dan 7006 en deze bolhoop ligt dan ook een stuk dichter bij onze positie in de Melkweg. Aan de ZW zijde leek de bolhoop bij vlagen en perifeer zicht ietsje helderder te zijn;
  • NGC7331 – Wederom bezocht nadat ik me gisteren besefte dat dit er eentje van een groep stelsels is, de zgn.  Deer Lick Group. Van de anders stelsels zag ik echter niets, die zullen wel heel zwak zijn denk ik;
  • NGC6960 - De sliert was dit keer iets minder goed zichtbaar dan de 29ste door, ik denk, de slechtere lucht. Toen zag ik meer een ‘glans’ over de veil. Die ontbrak dit keer.
  • NCG6992 – Het oostelijk deel van de Veil voor het eerst in eigen kijker. Met UHC-E en 20mm SWA oculair een behoorlijk goed zicht op deze mooie ‘veil’. Eén van mijn favoriete showcase objecten nu;
  • NGC6995 – Ook een deel van de oostelijke Veil. Weinig detail van te zien verder;
Schets van NGC6992 en overgang in 6995 (courtesy of Faith J)
Bovenstaande is een schets van de Oostelijke Cirrusnevel (nederlandse benaming van Veil Nebula). Gemaakt door een flink grotere kijker dan mijn bescheiden 6″ newton. Maar het geeft een beeld van wat je daadwerkelijk ziet. Het verschil is dat je in mijn kijker minder detail ziet en sowieso meer gebruik moet maken van perifeer kijken om die details überhaupt wat te zien.
  • NGC7662 – Gezocht maar (weer) niet gevonden. Helaas was de goto verre van precies en kwam ik niet in de buurt. Wel zag ik deze door de aanwezige 12″ LX200. Dat zijn mooie kijkers voor planetaire nevels. Een mooi, blauw pluizig balletje was te zien;
  • M52 – Gezocht omdat ik ook de Bubble Nebula wilde zien. Van M52 was met direct kijken een handjevol sterren zichtbaar en met perifeer ontwaarde je dan een stapel meer. Ik heb niet al te veel vergroot dit keer. Maar die laatste liet zich niet ontwaren. Ik weet nog niet of dit komt door mijn te kleine 6″ opening of een verkeerd filter o.i.d.;
  • Jupiter – Gezien door de LX200 op een enorme vergroting. De seeing was bij vlagen fantastisch waarbij niet alleen de prominente details zoals de 2 banden en donkere vlekjes te zien waren maar ook overduidelijke ‘streperigheid’ op het zuidelijk halfrond en wat hinten van slierten in de witte band rond de evenaar. Dit was voor mij de mooiste waarneming van Jupiter tot nog toe. Helaas te weinig aandacht aan kunnen schenken aangezien we aan het afbreken waren.
Een hele stapel objecten bleken niet goed vindbaar. Vooral planetaire nevels liggen m.i. buiten mijn bereik met een F5 en 6″ kijker. De kijker laat geen hoge vergroting toe en áls je dan toch flink vergroot begint het verlies aan licht je parten te spelen. Op een avond als gisteren blijkt wel dat er geen perfecte kijker is voor een niet perfect budget: je hebt altijd een compromis. Meer geld voor de hobby betekend minder compromissen. Maar ze zijn er altijd!
Afsluitend een leuk nieuw object wat ik voor het eerst in mijn leven zag. Eergisteren hoorde ik er zelfs voor het eerst van: carbon sterren. Ik heb er zelf eentje bekeken in de LX200 van Victor van Wulfen: een dieprood, niet al te fel, sterretje die duidelijk en mooi tussen de rest uitspringt. Welke ik zag weet ik niet maar ‘it goes a little like this’:

Carbon ster

M13 van 5 juli

6 juli 2011 Geen reacties

Die staat er beter op dan vorig jaar! Deze M13 is gemaakt met een andere kijker dan die van juli 2010 en dat is te zien. Plus dat ik Photoshop door begin te krijgen (vak op zich!). ‘t Is nu laat dus ik post allen even het eindresultaat en de shot van M13 van 2010. Best een verbetering!

Bas heeft de ruwe stack zo direct uit Nebulosity 2. Daar gaat hij mee aan de slag. Ben benieuwd wat hij er van maakt, hij is een stuk handiger met PS.

M13 op 5 julo 2011 met erboven NGC6207

Gemaakt van 23 shots van 29sec. op ISO800 met een 350D via een 6″ newton kijker op een LXD75 montering. Darks van een andere opname wat een paar zwarte stipjes tot gevolg heeft gehad. #datkanbeter

Darkframe creatie, darkframe substraction, stacking, DDP en powerstretch in Nebulosity 2. Artificial flat in PS gemaakt en toegepast en levels aangepast. Daarna met de XT tools de sterkleur opgehaald en nog wat ruis verwijderd.

En dit was dezelfde M13 maar dan vorig jaar:

M13 vorig jaar

Deze was gemaakt met ook een 6″ newton maar dan op een EQ5. Ik meen toen 17 lights van 23 of 25 seconden op ISO800.

SN2011dh in M51

5 juli 2011 2 reacties

Klaar. Weer wat mis gegaan met de bewerking maar in de crop van deze M51 zie je dat toch niet :-)

Doel van de exercitie gisteren was om a) weer eens te imagen na 1 jaar inactiviteit, b) om de LXD75 montering’s volgcapaciteiten te testen maar vooral c) om een supernova vast te leggen.

Dat laatste is gelukt en daarmee was de avond al geslaagd!

M51 met SN2011dh

Vergelijk deze eens met dezelfde M51 van een jaar terug en je ziet het: de hele ster ontbreekt. Of ster…wat er van over is inmiddels.

M51 in 2010, zonder SN2011dh

De komende dagen ga ik de shot van M51 eens goed bewerken (zonder stackfout, zoals net… grmbl…) en ik heb ook nog frames van M13 liggen. Die moet ook nog.

Twee quickies: M13 & M51 met SN2011dh

5 juli 2011 Geen reacties

M13, Moeder der Bolhopen

Even een snelle post met twee snelle bewerkingen van een snelle imaging avond in de tuin.

Eerst M51 met in het stelsel 3 sterren zichtbaar. Twee ervan horen bij ons eigen melkwegstelsel maar de middelste staat miljoenen lichtjaren (!) verderop ín het stelsel M51. Een ster die <boem> doet geeft veel licht!!

Bovenaan is M13, de gro0tste bolhoop van het noordelijk halfrond. Die is even snel erbij gepakt gisteren want het ging zo lekker. Straks meer daarover.

M51 met supernova SN2011

Waarneemverslag tuin, 25-04-2011

26 april 2011 Geen reacties

Een avondje in de tuin, feitelijk nog in de late schemer. Het hele echte donker heb ik niet afgewacht want de volgende dag moest er weer gewerkt worden! Dit keer met de ‘grab ‘n go’, de 20cm DHZ dobson. Helaas is de collimatie van dit ding slecht te doen en is een nieuwe spidervane plus vangspiegel te prijzig. Dus het moet er maar mee.

Begonnen met Saturnus. Deze was -ondanks de matige collimatie- goed zichtbaar met natuurlijk de ring en wat lichte structuur op het oppervlak. De manen Rhea, Titan, Thetis &  Dione lieten zich zien.

Een aantal Messier objecten bekeken, zij het in matige verschijning omdat het nog niet donker was:

  • M3, de bekende bolhoop boven Arcturus;
  • M64, het “Black Eye Galaxy”. Deze was zowaar in de schemer al te zien. Jammer dat ik het niet laat kon maken want de seeing & transparantie was erg goed gisteren en ik denk dat deze zich heel mooi had laten zien vandaag;
  • M81 & M82 mochten natuurlijk niet ontbreken. Ook hier viel weer de enorm goede transparantie op.

Dan een paar dubbelsterren:

  • Castor in tweeën gesplitst;
  • Ypsilon Leonis, een veranderlijke dubbelster, gesplitst in 2 goudgele sterren, vrij dicht op elkaar;
  • Éta Boötis kon ik met deze kijker (collimatie) niet gesplitst krijgen. De groen-blauwe gloed van de ene partner in dit dubbel was echter wel zichtbaar in de verder gele gloed van de andere deelnemer.

 Het skymaps.org kaartje kwam weer van pas zo in de tuin waar ‘faint fuzzies’ toch geen haalbare kaart zijn. In de praktijk komt het daar neer op asterismen, dubbelsterren, het zonnestelsel, bol- en open sterhopen & Messier objecten.

Alle waarnemingen heb ik gedaan met het 20mm Meade S5000 SWA oculair en de Klee 2.8 barlow.

Maatweg 13 oktober

14 oktober 2010 2 reacties

Het weer leek niet goed te worden dus ondergetekende zat van 18:30 tot 21:00 te draaikonten op de bank. Ga ik wel. Ga ik niet. Ga ik wel? Ga ik niet? Tot mijn vrouw de verlossende woorden sprak: Ga nou maar!

Dus ik de set de auto in en op naar Andries, ook van Publiekssterrenwacht Schothorst, om hem mee te laten rijden naar de Maatweg bij Eemdijk. Zijn 8″ dobson in de auto erbij en rijden maar.
Aangekomen op de Maatweg stond daar Martin al (mmaters op astroforum.nl) met zijn 30cm DHZ dobson met goto. Wat een imposant ding is dat toch. Helaas voor hem kwam met ons ook behoorlijk wat bewolking mee en van 21:30 tot ongeveer 22:45 was het wachten en praten onder een bewolkte lucht. Ondanks de wolken vermaaktten we ons overigens prima met het bekijken van Martin’s dobson en pluggen van onze sterrenwacht :-) .
Martin zag het wachten op helder weer niet meer zitten en begon, ondanks onze pogingen hem er van te weerhouden, eigenwijs aan de afbouw van zijn telescoop.
Nog geen krap 10 minuten later kwam Casiopeia door de wolken. En Jupiter. En Zwaan… het trok helemaal open! Andries stond meteen achter zijn dobson en ik kon beginnen aan de 3-star alignment procedure. Na alignment kon ik ook aan de gang. Martin ging met 10×50 in een stoeltje lekker melkwegje turen.

Qua tijd was het erg beperkt geworden want we zouden rond 24:00 naar huis gaan en inmiddels was het wel bijna 23:00 geworden. Oh, wat ben ik blij met de goto! Direct op naar Jupiter. Ik kon tot 250x vergroting met nog behoorlijk wat detail op de planeet (6″ Meade OTA). Eigenlijk de eerste keer dat ik het 3mm Long Perng oculair goed kon gebruiken. Daarna op naar Uranus. Meer dan een grijsblauwig bolletje werd het niet maar toch imposant, die planeet zo ver weg.
M15 was de volgende. Andries had die na kort zoeken in de kijker en riep “Ik heb M15!”. Ik wilde mijn wraak op zijn bijdehandte opmerking eerder na aankomst: “Kijk Maurits, in 2 seconden staat ‘ie!”. En die wraak had ik want M15 stond in no time centraal in het beeldveld. De uitwerking van mijn wraakactie op Andries viel overigens tegen, die stond in de kijker verzonken waar te nemen.

Eens kijken wat de goto kan bieden op NGC-gebied. Messiers kan ik behoorlijk vinden maar die NGC’s zijn gewoon wat lastiger. De Eskimo Nevel wilde ik proberen maar stond al in ‘de soep’ van ‘t Gooi. Maar de Pacman Nevel moest te doen zijn want recht boven. Gevonden ook, maar héél slecht zichtbaar. De vorm was zeker niet te herkennen, slechts wat wazigheid. Met het UHC filter van Martin ertussen bleef er helemaal te weinig over.

NGC 281 Paman Nevel door Marco Verstraaten

Volgende object dan maar: komeet Hartley die volgens Martin in de buurt van NGC1444 zou moeten staan. Goto erop en hup… daar was de komeet! Niet goed zichtbaar, een kern met wat neveligheid met perifeer kijken en wat fantasie in een staartvorm. Ik wil deze nog wel eens zien in donkerder omgeving want als de SQM 20.0 was denk ik dat we blij mochten zijn (vorige keer was het 20.4). Leuk deze te hebben waargenomen. Eerder van de week op de sterrenwacht in de LX200 zagen we ‘m niet en gezien de oppervlakte helderheid verbaast het me niets. Je hebt er een flink donkere hemel voor nodig.

En toen was het twaalf uur en hebben we de boel ingepakt. Hopelijk gauw weer een mogelijkheid! Op de lichtsoep tot wisselend 30 tot 45 graden op alle kanten behalve het noorden na is het erg lekker waarnemen op de Maatweg.

Waarneemverslag Maatweg, Eemdijk

13 september 2010 Geen reacties
Er stond nog een oud verslagje in de conceptenbak. Dus bij deze, alsnog!
Druk als ik ben geweest met astrofotografie, het waarnemen was er daardoor bij in geschoten. Na een avondje Maatweg heb ik dat ook weer herontdekt. Dit keer stond ik er met Dhr. Maters van Astroforum die zo aardig was geweest te posten dat hij er ging waarnemen. Ik had de 15cm F5 newton op EQ5 mee, hij een hele mooie zelfbouw 30cm dobson die ook nog eens van een goto voorzien was! Het voordeel van goto met het voordeel van aperture. Mooie mix! De temperatuur was goed. Maar vóchtig dat het was… na een uurtje of anderhalf stond het water op de OTA’s. Toch maar eens uitkijken naar een dauwverwarming.

Ik volsta met een willekeurige lijst van objecten die ik gezien heb. En waardoorheen ik ze zag. We hadden overigens SQM 20.33 wat een behoorlijke score is zo op 15 minuten van de drukke Randstad, Het Gooi met op de achtergrond de enórme lichtkoepel van Schiphol en natuurlijk Amersfoort.

Om te beginnen was de Melkweg in het zenith en in Oost, Zuid en West richting tot 55 graden goed zichtbaar. Daaronder begon de lichtsoep. Naar het noorden toe heb je dankzij de Flevopolder tot zo’n 35 á 40 graden mooi zicht. In Zwaan kon ik zowaar de donkerder plekken ontwaren. Iets wat ik nog maar een paar keer eerder heb gezien in Nederland.
Als eerste kreeg ik M14 te zien in de 30cm dobson. Deze stond laag aan de horizon in de lichtsoep van Soest & Baarn maar was toch nog mooi op te lossen.
Ook kwam M41 voorbij maar die vond ik weinig imposant.
Zoekend naar het Coathanger Cluster kwam ik M71 weer eens tegen, dat is een twijfelaartje tussen bolhoop en (vrij dichte) open sterrenhoop. Ik moet altijd drie keer kijken of ik nou M71 of M27 te pakken heb. Maar nee, hij zat in Pijl en dan is het toch echt M71. Iets daarboven, in Vosje, zat M27 wel. Ik heb die M27, a.k.a. Dumbell Nebula/Halternevel bekeken door mijn eigen 15cm scope en de 30cm dobson. Wat een wereld van verschil. In mijn kijker zag ik maar net de haltervorm maar in die grote dobson knalde die vorm er gewoon goed vanaf. Met UHC filter ertussen werd het nog beter. Ik heb voor het eerst met een UHC flter in mijn eigen scope gekeken maar ik vind het twijfelachtig of dat nut heeft. Je levert behoorlijk wat licht in en dan houdt het al snel niet meer over.
Tussendoor even langs de Ringnevel, M57, gesurfd maar eigenlijk alleen ter vergelijking hoeveel die goede donkere achtergrond scheelde t.o.v. thuis. Nou. Veel! Maar ik vind de Ringnevel maar een klein dingetje. Leuk om even te zien maar meer ook niet. Sorry Ringnevel!
In mijn kijker M52 opgezocht. Ook een leuk cluster boven Cassiopeia. Deze was als stipje zichtbaar met het blote oog. Even de groene laserpointer erop en tjakka, in beeld!
Vlak bij M52 vond ik een wiggelroede-vormig clustertje. In mijn telescoop viel het behoorlijk op maar in Stellarium zie ik het niet terug als gecatalogiseerd object dus het zal niet veel voorstellen.
Daarna M31, de Andromeda Nevel wat eigenlijk geen nevel is maar een stelsel. Die was natuurlijk gewoon goed zichtbaar in beide telescopen maar met de grote dobson zag je de stofband die vlak onder de kern doorloopt een stuk beter dan in mijn kijker. Overigens was M31 ook met het blote oog zichtbaar, en uiteraard ook leuk met de verrekijker.
Vlak daarbij zit M33 dus die ook gezocht. Voor het eerst vond ik die daadwerkelijk in mijn 15cm newton maar zeer vaag. Ook in de 30cm dobson was deze vaag dus overigens. Heeft gewoon weinig oppervlakte helderheid.
Dubbel Cluster bekeken, NGC884 is daar een van de twee clusters. Met het blote oog goed zichtbaar! Door mijn kijker imposant, door de grote dobson nog veel beter opgelost.
In de dobson naar M103 gekeken, een open sterrenhoop in Cassiopeia. Leuk om te zien maar open sterrenhopen zijn niet mijn ding. Dus gauw verder.
Ik wist van het Astroforum.nl Veluweweekend dat links van het Double Cluster een asterisme met de naam Kemble’s Cascade (wikipedia) zat. Deze streng sterren eindigt vervolgens in NGC 1502, een klein clustertje. De cascade heb ik gezocht en dit keer vond ik ‘m in 5 minuten met de telescoop. Het Veluweweekend hadden we daar nog dik een half uur voor nodig! Vervolgens gekeken met verrekijker en daar zag je ‘m ook mee! Ik weet ‘m nu goed te vinden voor volgende keer.
Gezocht in de dobson naar de Cocoon Nebula (IC5146) maar we zagen niets. Daarna de Noord-Amerika Nevel. Ook niets maar deze heeft dan ook een erg lage oppervlakte magnitude. Met OIII filter zagen we iets donkers maar… of het ‘m was. Geen idee. We hebben die waarneming maar als mislukt beschouwd.
Afsluitend naar Albireo gekeken in widefield. Erg mooi, zo mooi blauw en geel dat dubbelsterretje! En het Coathanger Cluster gezien in de verrekijker. We hebben nadat alles opgeruimd is eigenlijk alles even snel met de verrekijker bekeken: M31, M13, M52, Double Cluster, Kemble’s Cascade, Coathanger, M39… opvallend goed te zien! Soms is simpel doen ook leuk.

Noemswaardig was verder Jupiter met een stapel maantjes waarvan 2 elkaar aan het inhalen waren. Altijd goed voor een Oeh! en Ah! en mijn 3mm Long Perng “planetary eyepiece” kwam me goed van pas. Op de maan en planeten geeft die een hele aardige vergroting en het trekt de maximum vergroting uit mijn 15cm F5 kijkertje.
Oh, en ik zag in de 3 uur dat ik waarnam al gauw 5 (of waren het er zelfs  6?) meteorieten waarvan er twee erg mooi waren. Eentje kwam recht uit het zenith naar beneden zetten.

Al met al dus een bak objecten gezien en wat aan mijn Messier lijst toegevoegd. Leuk visueel bezig geweest dus en daarbij kwam de altijd controversiële groene laserpointer goed van pas. Ik kon er goed mee aanwijzen waar iets zichtbaar was waardoor je ook met z’n tweeën naar hetzelfde kon kijken.

Voor de volgende waarneemsessie ga ik me toch eens verdiepen in wat nieuwe objecten. Ik heb al heel wat Messiers gezien en wil me wat meer gaan richten op fuzzies, vaag zichtbare stelseltjes. Daarvoor moet ik geheid afreizen naar donkerder oorden maar dat moet dan maar. Op naar de volgende donkere nacht, alhoewel… avond! Want het wordt al lekker vroeg donker weer.

Waarneemsessie met Het Kanon, Hoogland

8 augustus 2010 Geen reacties

Het was weer helder. Had niet zo’n zin in lang kijken maar wilde wel wat zien dus snel Het Kanon buitengezet. De 20cm F10 dobson dus. En eenmaal beetje bijgekoeld kon het beginnen. Ik had een lijstje van dingen die ik wilde zien waarvan het gros in de zomerdriehoek (Altair, Deneb, Vega) zit. Van dat lijstje kwam niet zo veel, of ik ben in ieder geval goed rond gaan surfen in het ‘zwerk’.

In willekeurige volgorde want ik heb flink zitten ‘browsen’.

M52 (open bolhoop boven Cassiopeia), M27 (Halternevel), M71 (bolhoop-achtig, erg zwak!), M13 (De Bolhoop Der Bolhopen), Albireo (blauw-gele dubbelster), Epsilon Lyrae (een dubbele dubbelster), Cr 399 (Brocchi’s Cluster a.k.a. Coathanger), M39 (open sterrenhoop), M31 en M106 (Andromedanevel en ander stelsel) en last but not least NGC 869 en NGC 884 (het Dubbelcluster).

M71, open bolhoop

Een aardige lijst, gezien tussen 22:45 en 00:00 ongeveer. M71 was echt zoeken en zo zwak als de Halternevel. Het is een apart geval. Lang geleden stond hij op een lijst van komeet-achtigen. Daarna dacht men aan een open sterrenhoop maar sinds ik meen de jaren 70 van de vorige eeuw is men er via meer waarnemingen achter gekomen dat het feitelijk een ruim opgezette bolhoop is. M52 was samen met die M71 een eerste keer dat ik ze zag maar M52 was een stuk mooier! M13, de grote bolhoop, knalde weer fantastisch uit het beeld. En het Dubbelcluster komt er mooi uit in het 32mm 70gr FOV oculair. Brocchi’s Cluster kreeg ik niet eens in dat FOV en ik keek er daarom ook 2x overheen want zag maar een deel. Verder noemenswaardig was dat Lyra Epsilon een dubbelster is van elke ster in het paartje ook weer een dubbelster is. Met de waardeloos gecollimeerde dobson kon ik dat maar net zien. Helaas.

Leuk gescoord, leuk lijstje. Op naar de volgende mooie avond want het wordt alweer lekker vroeger donker. Eindelijk een voordeel aan de winterperiode ^_^ .

Waarneemverslag 6 juli 2010

7 juli 2010 Geen reacties

Gisteren natuurlijk wat later thuis vanwege de wedstrijd. Op de fiets van Schothorst door Park Schothorst naar Hoogland zag ik al een lekker heldere lucht. Kindjes in bed gelegd, en snel de enige tijd geleden gekregen 8″ DHZ dob buiten gezet. Meteen gaan kijken maar het was nog wat licht en de dobson warm. Even snel langs de Ringnevel en ‘bolhoop der bolhopen’ M3. Mwah. Wachten nog dan maar.

Ringnevel M57 visueel

Half uur later weer gaan kijken. Die ringnevel kan ik gek genoeg altijd maar lastig vinden. Whatever, door naar blauw-gele dubbelster Albireo. Eenvoudig maar mooi. En de waardeloos gecollimeerde dobson gaf nog een aardig beeld ook! Mooie puntjes maar wel zichtbaar collimatie nodig. Helaas zit er een behoorlijke USSR post apocalyptische stijl spidervane in welke alleen met eeh.. tja.. grof geweld (lees: buigen!) te “collimeren” is. Dus dat moet maar zo. Door naar de Dumbell Nebula (M27). Ik merk dat ik de zomerhemel veel beter ken dan die van de winter. Dit keer, dankzij de extra 2″ en licht perifeer kijken kan ik zowaar wat van de zandlopervorm waarnemen. En dat vanuit lichtvervuild Amersfoort. Niet slecht!

Dumbell Nebula / Halternevel M27 visueel

Door naar M3. Wauw! Ik heb die nog nooit zo mooi gezien als gisterenavond. Met 7mm in de koker zat ik op 220x vergroting en er kwam voldoende licht door om tot een eindje richting de kern afzonderlijke heldere sterren te onderscheiden. Wat een ding, erg mooi! En omdat M92 toch vlak in de buurt zit die ook meegepakt. Kun je beter in de andere volgorde doen want M3 is stukken mooier.

Superbolhoop M3 visueel

Ik wilde open sterrenhoop (eerder een asterisme?) M29 en bolhoop M13 plus stelsel M51 nog meepakken maar aangezien het al half één was en ik om 6 uur eruit moest heb ik het er maar bij gelaten.
Maar ik vond weer dat een dobson erg prettig is voor waarnemen. Kan niets tegenop eigenlijk. Enige (grote) nadeel in mijn geval is dat de dob niet goed over schuttingen heen kan kijken waardoor je ‘bereik’ van wat je kan zien een stuk kleiner is dan met een apparaat op een EQ montering.

Astroforum.nl weekend, Veluwe omg. Uddel

11 april 2010 Geen reacties

Astroforum organiseert elk jaar een weekend. Dit keer op de Veluwe. Ik was er geen weekend maar wel gisteren 21:00 tot vandaag 02:30. Telescoop ingeladen en in 30 minuutjes was ik er. De schemer begon en we keken naar Venus en Mercurius die je niet vaak zo ziet naast elkaar. Zeker niet met Mars ook in zicht en achter ons Saturnus. Vijf planeten in beeld (de vijfde kijkend naar de grond onder je voeten). De schemer maakte plaats voor donkerder luchten en het waarnemen kon beginnen. De wolken in het noorden bleven daar. Mijn eigen kijker heeft de auto niet verlaten ter meerdere eer en glorie van de Lidle 10×50 Bresser verrekijker. Ik had een verrekijker avondje.

De "Lidl verrekijker"

En natuurlijk meekijken. Want er stond genoeg: een 102cm Polarex, een C9 (met daardoor M13 zo mooi! Tot in de kern sterren opgelost!), een 20cm newton op NEQ6 met goto, overal goto’s eigenlijk, Vixen, 30cm zelfbouw kofferdobsons… een hele rij stond opgesteld van ik denk zo’n 20 telescopen van ‘divers allooi’. M13 zag ik dus door de C9 maar ook door de zelfbouw 30cm dobson van Ionize en dat deed niet onder voor de C9. Ik zag het Blackeye Galaxy door die dob en zowaar voor het eerst zag ik de donkere stofband. Je moest er perifeer voor kijken, dat wel. M104 het Sombrero stelsel. Twee leden van het Leo Triplet (M65 en een andere). Heel mooi en wederom met perifeer kijken meer te zien.

M104 aka Sombrero Galaxy visueel (oke we zagen nog minder)

M44 door de Polarex gezien. Wat een mooie klassieke kijker is dat. En lang, ik schat toch gauw twee meter! En een 20cm dobson met echt allerlei addons.. de ‘kerstboom’ werd die genoemd en met recht.

De aanwezige 102mm Polarex

Zelf lag voor mij de nadruk op verrekijken en dat werd vooral ingegeven door een forumlid die alleen met de verrekijker waarneemt. Met een 10×20 net als ik maar hij had ook de mooie 20×80 op een statief staan. Door de kijker, ook die 20×80 naar M3, M13, Double Cluster en M44 gekeken. Maar voor mij waren de highlights van de avond (afgezien van M13 door die C9 en dobson) toch wel dat ik M51, M81 & M82 door de verrekijker kon waarnemen. Waarnemen, want zien is een te groot woord. En daarnaast heb ik kennisgemaakt met Kemble’s Cascade. Een erg mooie zogenaamde asterisme. En een leuk verrekijker object waar ik samen met de ander flink voor moest zoeken eer we ‘m hadden.

Kemble's Cascade

Deze avond heeft me vooral warmgedraaid voor het verrekijker-waarnemen. Dat ga ik vaker doen maar dan wel op donkere plekken anders heeft het geen zin. Thuis uit de tuin zie ik bedroevend weinig. Op de lokatie konden we de lichtkoepel van wat waarschijnlijk Amersfoort was zien, 28km verderop!

Het was leuk om te zien hoe verschillend mensen met de hobby omgaan. De ene knoopt echt van alles aan zijn kijker voor astrofotografie, tot een Xbox controller voor bediening van de focusser aan toe. De ander zit echt 4 uur lang Messier opbjecten ‘te loggen’  om ze allemaal te hebben gezien (het zijn er dik 100). Weer een ander kijkt met een verrekijker en heeft geen telescoop. Dan een ander heeft een enorme klassieke kijker mee. Of een zelfgebouwde telescoop van dobson model. Veel smaken dus. Erg leuk om eens te zien! Lees meer…