Startravelling with TheRitz

Sterrenwachtlid Marco had een poos geleden een shot van M82 gemaakt. De ‘sigaar’ heet dat ding ook wel in de volksmond. Daar ik vandaag een bewerking van gemaakt. Marco deed dit zelf ook maar met een totaal andere insteek en resultaat. Waaruit wel blijkt dat foto bewerken persoonlijk is. En, persoonlijk , vind ik mijn foto het mooist.

Eerst die van Marco:

M82 door Marco Olariu (low res only)

En dan die van Maurits:

M82 door mij (data door Marco)

Al met al hebben we op basis van deze foto’s goede hoop dat we wel wat moois kunnen maken met de oude kijker in de sterrenwacht. Ten tijde van maken van deze foto was de montering niet denderend, veel backlash. En het zijn lights van 25sec. plus een handjevol darkframes. Wat niet erg veel is. Camera was een Canon 40D, kijker een 14″ LX200 op wedge montering. We verwachten in de eerste helft van dit jaar toch richting de 120sec. te kunnen gaan of meer, als de guiding werkt. Dat biedt dus mogelijkheden.

Na maanden wolken en volle maan en verjaardagen etc. kon ik gisteren éindelijk weer naar “de Knar”. Op de dijk aangekomen stonden daar al Matthijs & Hans van Astroforum.nl. De laatste stond er te blauwbekken want had het weer wat onderschat.

Dit was ook de eerste keer écht First Light met de 12″ dobson en het 28mm S5000 SWA oculair van Meade. Na opstelling niks wachten op gekoelde spiegels, gewoon meteen kijken. De behoorlijke wind zorgde overigens voor een vlotte spiegelkoeling. Temperatuur was 7 graden maar op de dijk met die wind (kracht 4 á 5) was het behoorlijk fris!

Ik had in de S&T Pocket Sky Atlas al het één en ander aangekaart dus daar gingen we. Uiteindelijk werd het onderstaande lijstje.

M1 Deze Krabnevel is altijd een goede test om te zien hoe het met de omstandigheden is gesteld. Goed dit keer. Of in ieder geval véél beter dan de tuin waar ik M1 zonder filters niet eens kan zien. Hier ging dat makkelijk. De vorm was herkenbaar maar detail kon ik er niet uithalen. Wel was de nevel veel groter dan ik ooit in eigen kijker zag. Zo’n lange brandpuntsafstand en opening doen echt wonderen!

M78 Een eerste keer M78. Snel gevonden, ik durf te beweren dat ik ‘m al perifeer in de 9×50 zoeker zag staan. Een ‘vlammerig’ pluisje met twee kleine sterretjes erin kon ik ontwaren. Dit beeld werd bevestigd door Matthijs. Die heeft dan ook exact dezelfde kijker…

NCG3077, M81 & M82 lieten zich alledrie makkelijk zien. Daar waar ik voor de NGC van de drie echt moeite moest doen met de 6″ knalde deze er nu goed uit. Geen ronde vorm, kwam wat onregelmatig over. In M82 kon ik een wat donkere driehoekige flard herkennen ter hoogte van waar de jet zit. M81 liet geen spiralen zien, dit schijn je wel te kunnen zien maar ik was niet voor de lange sessies per object op de dijk maar voor de ‘quick fix’. Dus hup!, doorgestoomd naar de volgende eyecatcher!

Orion Nevel met Running Man-achtig iets Een record voor wat betreft kwaliteit van de waarneming. Fantastisch! Een filter hielp niet eens echt meer. Zo gewoon in zichtbaar licht is deze nevel op de Knar fantastisch om te zien. Een glimpje Running Man was te zien.

M45 liet een duidelijk blauwe waas zien om de sterren heen. Merope dus. Zelfs met het nieuwe 28mm oculair krijg je deze niet in beeld. Wat een knijter van een hoop.

NGC891 Dit was toch wel de uitdaging van de avond dacht ik van te voren. Maar dat viel reuze mee. Met de zoeker en de S&T PSA was de starhop makkelijk te doen. Aangekomen op de bedachte plek was eerst niets te zien maar daar opeens… daar stond ‘ie dan: een edge on spiral en mijn eerste edge on ooit. Veel groter dan gedacht! Veel zwakker dan gedacht! Aan één zijde was wat donkers waar te nemen, een stofband. Maar slechts perifeer. Dat klopt met wat wikipedia zegt:

The object is visible in small to moderate size telescopes as a faint elongated smear of light with a dust lane visible in larger apertures.

Hans kon het hele stelsel niet zien. Kijken moet je leren blijkt dan wel weer. Leuk dat ik het onder de knie heb in ieder geval, er gaat een wereld aan details voor je open. Ondanks dat het een zwakker stelsel was dan gedacht was dit wel het meest imposante van de avond!

 

NGC891 Een exhte edge on spiral

Om 00:30 trok het dicht en om 01:30 reden Matthijs en ik weg van de dijk. Het zit er op voor waarneemjaar 2011!

We geloven het zelf bijna niet maar gisteren konden we er wéér op uit. Plaats delict was de Knardijk waar ik samen met Victor van Wulfen (Twitter: _ClearSkies) vanaf een uurtje of 20:30 in de weer ben gegaan. De avond begon goed met SQM 20.55 om half negen. De melkweg was goed zichtbaar en de eerste vallende sterren vlogen ons om de oren (stuk of 3 gezien voor 21:30).

Ik had als belangrijkste doelstelling de goto functionaliteit te checken van mijn LXD75 montering. Die had ik onderhanden genomen (vanwege backlash) omdat de goto’s niet goed uitkwamen. Dat issue is nu volledig opgelost. Sterker nog: de goto’s waren nog nooit zo goed!  Gevolg was dat ik de waarneemlijst van eind september alsnog in 45 minuten heb afgewerkt. Iets wat vorige maand simpelweg niet lukte vanwege de slechte goto’s. Helaas bleek ongeveer de helft van de objecten niet zichtbaar in mijn 6″. Dus maar goed dat ik over ga op wat groters…

Dit was overigens de eerste avond dat ik alle objecten met de 5mm TS HR Planetary (dus op 150x) heb bekeken. Geen ideaal oculair hiervoor maar het ging er wel mee. Waarneemlijstje in order of appareance:

(Planetaire) nevel

NGC7009 – Saturn Nebula. Kon ik vorige keer echt niet vinden en ik snap nu waarom: een klein dotje met perifeer -en als de seeing het toeliet- een streepje er doorheen.

NGC6210 – Turtle Nebula. Met en zonder UHC-E niet te zien.

NGC7635 – Bubble Nebula. Idem. Niet te zien.

NGC6960 – Western Veil Nebula & NGC6992 – Eastern Veil Nebula. Fantastisch gebied! Gekeken met UHC-E in de 6″ newton en later de 3″ Vixen Shuttle Scope achromaat. In die laatste niet te zien maar in de 6″ was de Veil erg mooi. Wat later op de avond heb ik hetzelfde gebied met een OIII filter gekeken en dat was nog veel mooier: de filamenten waren ‘flarderiger’ dan met UHC-E met meer detail. Heel mooi!

NGC7662 – Blue Snowball. Deze was vorige keer ook niet te vinden. Nu wel maar ik vind het weinig imposant in mijn kijkertje.

NGC7008 – Fetus Nebula. Vreemde naam en (gelukkig?) zag ik niets van de vorm die het de naam gaf. Een vaag vlekje wat ook met perifeer kijken vormloos bleef.

M1 – Krabnevel. Een bekende nevel maar ik vind het de teleurstelling op Messier’s lijst (samen met M72 want die is ook dramatisch).

Bolhopen

NGC6934 – Een bolhoop behorend bij ons eigen melkwegstelsel in sterrenbeeld Dolfijn. Mooie bolhoop en verrassend helder in mijn 6″!

NGC7006 – Een stuk minder helder dan NGC6934. Een pluisje, ver weg in het heelal.

M72 – Een héél zwak bolhoopje. Ongelofelijk dat Messier dit ding überhaupt zag. Wel zichtbaar maar pas met perifeer kijken kon ik herkennen dat het daadwerkelijk een bolhoop is. NGC6934 is bijvoorbeeld veel helderder.

M2 – Vrij helder en groot. Opvallend groot. Eerste waarneming voor mij van dit object (van M72 ook trouwens).

Stelsels (hop 

NGC3077 – In de buurt van Bode’s Nebula maar erg zwak in mijn kijker. De ovale vorm was niet goed herkenbaar (leek meer sigaarvormig…)

NGC147 & NGC185 – twee dwergstelsels in de groep van M31 waar ik níets van zag

NGC7331 – vrij helder stelsel en goed te zien. Gaf wat van zijn vorm weg. NGC7335 die er vlak bij zou moeten staan liet zich niet zien.

NGC1023 – niet te zien

NGC660 – twijfelachtige waarneming. Ik moet deze nog een keer doen onder betere luchten om er zeker van te zijn dat dat wat ik zag dit stelsel was…

NGC7331. Visueel natuurlijk lang niet zo mooi als op deze foto.

Gedurende de hele avond liep een timelapse van de hand van Victor van Wulfen mee. Op een 450D met statief en batterij. Die was leeg rond 01:00 dus helaas staat niet de hele sessie erop. Maar het geeft een leuk beeld van de sessie. De streepjes zijn vliegtuigen (langere strepen) of vallende sterren (de zwakke, korte strepen).

Op de Knardijk (foto: Victor van Wulfen)

Op naar de volgende keer wat dan waarschijnlijk ergens eind november zal worden met de nieuw te kopen 12″ dobson waar ik op overstap. De astrofotografie gaat voorlopig de wilgen in en ik ga me richten op starhoppen, grote opening, vage stelseltjes waarnemen en schetsen.

Een tijd geleden heb  ik een nieuwe shorty refractor gekocht. Er kwam op te-les-koop.nl een Vixen Shuttle Scope 80S voorbij en na 5 minuten Googlen was ik erachter dat deze kijker bekend stond als een behoorlijk goede achromatische refractor. Veel kon ik er niet over vinden maar de koop was al snel gemaakt.

Nu, een paar weken later, is de Shuttle Scope mijn meest gebruikte kijker. En volgens het gezegde De beste kijker is die je het meest gebruikt is het nu mijn beste kijker. Bijna elke heldere avond komt het kijkertje even buiten en realistische doelen vanuit mijn SQM 19.0 á 19.7 tuin zijn dan bolhopen, planeten, de maan, dubbelsterren en open clusters met her en der een helder Messiertje.

Maar wat is dan bekend van deze kijker. Niet veel! Ik heb eens wat rondgeneusd en heb wat zaken opgezocht en zal die hier aggregeren. Ik doe dit in het engels omdat een search dan ook mijn site teruggeeft en dat scheelt potentiële lezers veel heen en weer geklik.

A while back I bought a Vixen Shuttle Scope 80S. There is not much known about this fine little scope. So, in an attempt to make life easier for those interested in this scope, here’s the info I could find.

The scope is for sale under brandnames Vixen and Perl. The latter I see popping up in French speaking areas.  There’s a 800/480 F6 Shuttle Scope 80S (1.9kg) and a 100mm F6.8 Shuttle Scope (2kg). They are made in Japan and were manufactured between 1995 and 2003.  You will also see these scopes als 80SS and 100SS respectively. They sold it together with a soft carrying bag.

With the carrying bag

The design is a Frauenhofer achromat with a retractable focusser for crude focusing, topped with a helical fine focusser. Mine has a Baader diagonal and Baader helical focusser which I am sure were added by one of the previous owners.

Vixen RDF. Nice!

For a shorty achromat, the chromatic abberation control is pretty good. Some say the CA control is up to par with the early ED telescopes. A violet (“color fringe”) filter is something you however would like.  This scope is well known in Asia for its build quality, price and the CA control I just mentioned. Price in 2002 was $154.

De Shuttle Scope an a simple tripod

There’s some pictures to be found of this nice scope. I’ve some of my own SS80 (in this article you can find some more and some info which you’ll have to translate first). Also, here you can find a video made with a Shuttle Scope and here is a picture of the sun made with a simple solar filter.

You can easily mount this scope on a tripod.

Dat is dus alles wat ik kon vinden. Leuke info. Maar belangrijker is dat dit gewoon een prettig kijkertje is!

Twee waarneemavonden in één week: het zit ons sterrenkijkers eindelijk weer even mee. Gisteren weer met een groep op de Knardijk gestaan. Daar stonden dit keer 5 kijkers opgesteld en in totaal zo’n 10 man. Twee van Astroforum, één ‘onafhankelijke’ en de rest van PSWS.

De waarneemplek blijkt uitermate geschikt, ook voor grotere groepen. Tot 20 man moet hier, met wat beleid, geen probleem zijn. De SQM-L bleef vanavond steken op 20.7 maximaal. We hebben de indruk dat het bij goede omstandigheden (nu was het mistig) toch echt de 21.0 moet raken of zelfs overtreffen. Dat betekend dat dit daadwerkelijk één van de beste plekken op 30 minuten rijden is. De enige eigenlijk. Lichtkoepels van Lelystad & Harderwijk zijn dominant over de anderen. Die van Amsterdam ligt verstopt achter bomen maar beïnvloed natuurlijk wel de zichtbaarheid van de zuidelijke melkweg.

Voor mezelf was deze avond een proef nadat ik de backlash uit de RA had verwijderd. Helaas was de speling niet 100% weg met gewiebel na focussen tot gevolg. Niet onoverkomelijk en bij strakker afstellen loopt het motortje niet soepel genoeg. Ik zie het maar als een issue van de LXD75 montering: je kan niet alles 100% hebben met dit apparaat en voor dit geld.
De waarneemlijst werd verder bekort doordat de goto’s verre van zuiver waren. In Andromeda kwamen de goto’s complete (72 graden) beeldvelden naast het target uit. Met als gevolg dat ik de High Precision mode van de Autostar moest gebruiken om af en toe nog íets te kunnen vinden. Voor vandaag staat dan ook geplanned dat ik de montering calibreer & train. Hopelijk dan vanavond even testen of het beter is geworden.

De waarnemingen van de avond (deze staan ook op Deepskylog):

• NGC7006 - Een eerste waarneming van deze globular in Dolfijn. Een heel zwak bolhoopje. Perifeer ontwaarde ik iets van de helderder kern en bij vlagen had ik de indruk dat er een handjevol (3?) heldere sterren domineerden. Dat was echter zo zwak en sporadisch dat ik die waarneming in twijfel trek;
• NGC6934 – Een andere bolhoop, ook in Dolfijn. Ietsje beter zichtbaar dan 7006 en deze bolhoop ligt dan ook een stuk dichter bij onze positie in de Melkweg. Aan de ZW zijde leek de bolhoop bij vlagen en perifeer zicht ietsje helderder te zijn;
• NGC7331 – Wederom bezocht nadat ik me gisteren besefte dat dit er eentje van een groep stelsels is, de zgn.  Deer Lick Group. Van de anders stelsels zag ik echter niets, die zullen wel heel zwak zijn denk ik;
• NGC6960 - De sliert was dit keer iets minder goed zichtbaar dan de 29ste door, ik denk, de slechtere lucht. Toen zag ik meer een ‘glans’ over de veil. Die ontbrak dit keer.
• NCG6992 – Het oostelijk deel van de Veil voor het eerst in eigen kijker. Met UHC-E en 20mm SWA oculair een behoorlijk goed zicht op deze mooie ‘veil’. Eén van mijn favoriete showcase objecten nu;
• NGC6995 – Ook een deel van de oostelijke Veil. Weinig detail van te zien verder;

Carbon ster

En toen was het helder. Eindelijk!
Gauw de boel buiten gezet en foto’s gemaakt.

Mijn huidige astrofotografische set

De polar alignment ging meteen al fout en ik moest overnieuw beginnen. Daarna focussing gedaan op Albireo, voor de gein. En dan met de goto door naar M31 gevolgd door M57.

Dit keer M31 opgebouwd uit 6x90s als test. En de test is gefaald want te veel startrails. Dit was unguided, en dus te verwachten.

Andromeda Nevel, M31 dd 20-09-2011

Dan M57, de Ringnevel. Opgebouwd uit 53x30s en dat gaat een stuk beter. Maar de polar alignment was niet jofel zo te zien.

Ringnevel, M57 dd 19-09-2011

Gecaptured en preprocessing met Nebulosity 2. Wat nabewerking in Photoshop CS5 gedaan (levels). Verder vrij rauw nog, vooral de bewerking moet ik nog een keer goed doen. Dit was een “quicky”.  Tijdstip was de nacht van 19 op 20 september.

Ik heb na 1 jaar van inactiviteit afgelopen 5 juli eindelijk weer een plaatje kunnen schieten. Natuurlijk werd er door mij veel geprutst, ik heb de ‘workflow’ niet echt in mijn hoofd zitten. Plus gewoon wat onhandigheid omdat ik het weinig heb gedaan. Grootste f-up van de avond: camera niet op RAW … <zucht>. En ik bespeur een stofje op de sensor (?) waar even wat aan gedaan moet worden.

De foto is gemaakt zo rond 00:30-1:00 op eigenlijk de 6de juli dan. Stuk of 35 lights van 30s elk op ISO800. Camera was een 350D in originele staat. Kijker een Meade 6″ newton behorend bij de bekende LXD75 montering. Unguided dus.

Ik ben behoorlijk tevreden met het resultaat. Maar er moest een behoorlijke dosis PS (artificial flat, levels, curves, astronomy tools to name a few) aan te pas komen omdat het nou eenmaal weinig lichtinfo is die je pakt in een half minuutje. En daardoor krijg je wat neveneffecten zoals korreligheid en de randen van de foto zijn niet zo mooi meer.

Maar, als je niet te precies kijkt ziet het er behoorlijk goed uit!

M51 en omgeving op 5 juli 2011

Die staat er beter op dan vorig jaar! Deze M13 is gemaakt met een andere kijker dan die van juli 2010 en dat is te zien. Plus dat ik Photoshop door begin te krijgen (vak op zich!). ‘t Is nu laat dus ik post allen even het eindresultaat en de shot van M13 van 2010. Best een verbetering!

Bas heeft de ruwe stack zo direct uit Nebulosity 2. Daar gaat hij mee aan de slag. Ben benieuwd wat hij er van maakt, hij is een stuk handiger met PS.

M13 op 5 julo 2011 met erboven NGC6207

Gemaakt van 23 shots van 29sec. op ISO800 met een 350D via een 6″ newton kijker op een LXD75 montering. Darks van een andere opname wat een paar zwarte stipjes tot gevolg heeft gehad. #datkanbeter

Darkframe creatie, darkframe substraction, stacking, DDP en powerstretch in Nebulosity 2. Artificial flat in PS gemaakt en toegepast en levels aangepast. Daarna met de XT tools de sterkleur opgehaald en nog wat ruis verwijderd.

En dit was dezelfde M13 maar dan vorig jaar:

M13 vorig jaar

Deze was gemaakt met ook een 6″ newton maar dan op een EQ5. Ik meen toen 17 lights van 23 of 25 seconden op ISO800.

Klaar. Weer wat mis gegaan met de bewerking maar in de crop van deze M51 zie je dat toch niet

Doel van de exercitie gisteren was om a) weer eens te imagen na 1 jaar inactiviteit, b) om de LXD75 montering’s volgcapaciteiten te testen maar vooral c) om een supernova vast te leggen.

Dat laatste is gelukt en daarmee was de avond al geslaagd!

M51 met SN2011dh

Vergelijk deze eens met dezelfde M51 van een jaar terug en je ziet het: de hele ster ontbreekt. Of ster…wat er van over is inmiddels.

M51 in 2010, zonder SN2011dh

De komende dagen ga ik de shot van M51 eens goed bewerken (zonder stackfout, zoals net… grmbl…) en ik heb ook nog frames van M13 liggen. Die moet ook nog.

M13, Moeder der Bolhopen

Even een snelle post met twee snelle bewerkingen van een snelle imaging avond in de tuin.

Eerst M51 met in het stelsel 3 sterren zichtbaar. Twee ervan horen bij ons eigen melkwegstelsel maar de middelste staat miljoenen lichtjaren (!) verderop ín het stelsel M51. Een ster die <boem> doet geeft veel licht!!

Bovenaan is M13, de gro0tste bolhoop van het noordelijk halfrond. Die is even snel erbij gepakt gisteren want het ging zo lekker. Straks meer daarover.

M51 met supernova SN2011