Startravelling with TheRitz

We geloven het zelf bijna niet maar gisteren konden we er wéér op uit. Plaats delict was de Knardijk waar ik samen met Victor van Wulfen (Twitter: _ClearSkies) vanaf een uurtje of 20:30 in de weer ben gegaan. De avond begon goed met SQM 20.55 om half negen. De melkweg was goed zichtbaar en de eerste vallende sterren vlogen ons om de oren (stuk of 3 gezien voor 21:30).

Ik had als belangrijkste doelstelling de goto functionaliteit te checken van mijn LXD75 montering. Die had ik onderhanden genomen (vanwege backlash) omdat de goto’s niet goed uitkwamen. Dat issue is nu volledig opgelost. Sterker nog: de goto’s waren nog nooit zo goed!  Gevolg was dat ik de waarneemlijst van eind september alsnog in 45 minuten heb afgewerkt. Iets wat vorige maand simpelweg niet lukte vanwege de slechte goto’s. Helaas bleek ongeveer de helft van de objecten niet zichtbaar in mijn 6″. Dus maar goed dat ik over ga op wat groters…

Dit was overigens de eerste avond dat ik alle objecten met de 5mm TS HR Planetary (dus op 150x) heb bekeken. Geen ideaal oculair hiervoor maar het ging er wel mee. Waarneemlijstje in order of appareance:

(Planetaire) nevel

NGC7009 – Saturn Nebula. Kon ik vorige keer echt niet vinden en ik snap nu waarom: een klein dotje met perifeer -en als de seeing het toeliet- een streepje er doorheen.

NGC6210 – Turtle Nebula. Met en zonder UHC-E niet te zien.

NGC7635 – Bubble Nebula. Idem. Niet te zien.

NGC6960 – Western Veil Nebula & NGC6992 – Eastern Veil Nebula. Fantastisch gebied! Gekeken met UHC-E in de 6″ newton en later de 3″ Vixen Shuttle Scope achromaat. In die laatste niet te zien maar in de 6″ was de Veil erg mooi. Wat later op de avond heb ik hetzelfde gebied met een OIII filter gekeken en dat was nog veel mooier: de filamenten waren ‘flarderiger’ dan met UHC-E met meer detail. Heel mooi!

NGC7662 – Blue Snowball. Deze was vorige keer ook niet te vinden. Nu wel maar ik vind het weinig imposant in mijn kijkertje.

NGC7008 – Fetus Nebula. Vreemde naam en (gelukkig?) zag ik niets van de vorm die het de naam gaf. Een vaag vlekje wat ook met perifeer kijken vormloos bleef.

M1 – Krabnevel. Een bekende nevel maar ik vind het de teleurstelling op Messier’s lijst (samen met M72 want die is ook dramatisch).

Bolhopen

NGC6934 – Een bolhoop behorend bij ons eigen melkwegstelsel in sterrenbeeld Dolfijn. Mooie bolhoop en verrassend helder in mijn 6″!

NGC7006 – Een stuk minder helder dan NGC6934. Een pluisje, ver weg in het heelal.

M72 – Een héél zwak bolhoopje. Ongelofelijk dat Messier dit ding überhaupt zag. Wel zichtbaar maar pas met perifeer kijken kon ik herkennen dat het daadwerkelijk een bolhoop is. NGC6934 is bijvoorbeeld veel helderder.

M2 – Vrij helder en groot. Opvallend groot. Eerste waarneming voor mij van dit object (van M72 ook trouwens).

Stelsels (hop 

NGC3077 – In de buurt van Bode’s Nebula maar erg zwak in mijn kijker. De ovale vorm was niet goed herkenbaar (leek meer sigaarvormig…)

NGC147 & NGC185 – twee dwergstelsels in de groep van M31 waar ik níets van zag

NGC7331 – vrij helder stelsel en goed te zien. Gaf wat van zijn vorm weg. NGC7335 die er vlak bij zou moeten staan liet zich niet zien.

NGC1023 – niet te zien

NGC660 – twijfelachtige waarneming. Ik moet deze nog een keer doen onder betere luchten om er zeker van te zijn dat dat wat ik zag dit stelsel was…

NGC7331. Visueel natuurlijk lang niet zo mooi als op deze foto.

Gedurende de hele avond liep een timelapse van de hand van Victor van Wulfen mee. Op een 450D met statief en batterij. Die was leeg rond 01:00 dus helaas staat niet de hele sessie erop. Maar het geeft een leuk beeld van de sessie. De streepjes zijn vliegtuigen (langere strepen) of vallende sterren (de zwakke, korte strepen).

Op de Knardijk (foto: Victor van Wulfen)

Op naar de volgende keer wat dan waarschijnlijk ergens eind november zal worden met de nieuw te kopen 12″ dobson waar ik op overstap. De astrofotografie gaat voorlopig de wilgen in en ik ga me richten op starhoppen, grote opening, vage stelseltjes waarnemen en schetsen.

Twee waarneemavonden in één week: het zit ons sterrenkijkers eindelijk weer even mee. Gisteren weer met een groep op de Knardijk gestaan. Daar stonden dit keer 5 kijkers opgesteld en in totaal zo’n 10 man. Twee van Astroforum, één ‘onafhankelijke’ en de rest van PSWS.

De waarneemplek blijkt uitermate geschikt, ook voor grotere groepen. Tot 20 man moet hier, met wat beleid, geen probleem zijn. De SQM-L bleef vanavond steken op 20.7 maximaal. We hebben de indruk dat het bij goede omstandigheden (nu was het mistig) toch echt de 21.0 moet raken of zelfs overtreffen. Dat betekend dat dit daadwerkelijk één van de beste plekken op 30 minuten rijden is. De enige eigenlijk. Lichtkoepels van Lelystad & Harderwijk zijn dominant over de anderen. Die van Amsterdam ligt verstopt achter bomen maar beïnvloed natuurlijk wel de zichtbaarheid van de zuidelijke melkweg.

Voor mezelf was deze avond een proef nadat ik de backlash uit de RA had verwijderd. Helaas was de speling niet 100% weg met gewiebel na focussen tot gevolg. Niet onoverkomelijk en bij strakker afstellen loopt het motortje niet soepel genoeg. Ik zie het maar als een issue van de LXD75 montering: je kan niet alles 100% hebben met dit apparaat en voor dit geld.
De waarneemlijst werd verder bekort doordat de goto’s verre van zuiver waren. In Andromeda kwamen de goto’s complete (72 graden) beeldvelden naast het target uit. Met als gevolg dat ik de High Precision mode van de Autostar moest gebruiken om af en toe nog íets te kunnen vinden. Voor vandaag staat dan ook geplanned dat ik de montering calibreer & train. Hopelijk dan vanavond even testen of het beter is geworden.

De waarnemingen van de avond (deze staan ook op Deepskylog):

• NGC7006 - Een eerste waarneming van deze globular in Dolfijn. Een heel zwak bolhoopje. Perifeer ontwaarde ik iets van de helderder kern en bij vlagen had ik de indruk dat er een handjevol (3?) heldere sterren domineerden. Dat was echter zo zwak en sporadisch dat ik die waarneming in twijfel trek;
• NGC6934 – Een andere bolhoop, ook in Dolfijn. Ietsje beter zichtbaar dan 7006 en deze bolhoop ligt dan ook een stuk dichter bij onze positie in de Melkweg. Aan de ZW zijde leek de bolhoop bij vlagen en perifeer zicht ietsje helderder te zijn;
• NGC7331 – Wederom bezocht nadat ik me gisteren besefte dat dit er eentje van een groep stelsels is, de zgn.  Deer Lick Group. Van de anders stelsels zag ik echter niets, die zullen wel heel zwak zijn denk ik;
• NGC6960 - De sliert was dit keer iets minder goed zichtbaar dan de 29ste door, ik denk, de slechtere lucht. Toen zag ik meer een ‘glans’ over de veil. Die ontbrak dit keer.
• NCG6992 – Het oostelijk deel van de Veil voor het eerst in eigen kijker. Met UHC-E en 20mm SWA oculair een behoorlijk goed zicht op deze mooie ‘veil’. Eén van mijn favoriete showcase objecten nu;
• NGC6995 – Ook een deel van de oostelijke Veil. Weinig detail van te zien verder;

Carbon ster

Een waarneemavond op Ameland. We schrijven de 22ste maart. Op Ameland zijn zat donkere plekjes maar ik ben niet zo van alleen staan met telescoop op verlaten plekken als ik de buurt niet ken. Call me paranoid.

Dus dan maar in de buurt van ons huisje met een lantaarnpaal om de hoek. Het mocht de pret niet drukken want boven mij was het gitzwart en na wat wennen was de melkweg met het grootste gemak zichtbaar vanaf de horizon aan zeekant tot ongeveer op 40 graden aan de vaste wal-zijde. De lichtvervuiling vanaf het platte land is niet mis! Samen met de lichtkoepel van Nes & die van het booreiland voor de kust gaf wat hinder. Maar niet getreurd, dit was een mooie avond!

In willekeurige volgorde zag ik het volgende. Niet bijgehouden tíjdens het waarnemen, daar doe ik niet aan.

• M97 de Owl nebula met M108;
• M84 & M86;
• ietsje daarvandaan twee naast elkaar en een derde daar weer bij. Geen idee welke dit waren maar in ieder geval deelnemers aan het Virgo cluster;
• Leo’s Triplet zag ik voor het eerst als drietal. Aan de Maatweg te Eemdijk zag ik er maar twee, de NGC liet zich niet zien;
• M44 maar die past niet in mijn beeldveld (750mm/20mm=37.5x);
• M106 was goed te zien maar niet echt imposant. Deze nevel geeft zich maar slecht gezien heb ik het idee;
• M51 was fantastisch! Voor het eerst kon ik de spiraal lichtelijk waarnemen met perifeer kijken. Ook de partner van dit stelsel was zichtbaar. Met gemak het leukst van de avond!;
• Het Sunflower Galaxy (M63 meen ik) gezien, zij het zeer matig;
• M81 & M82 héél mooi. De ‘sigaar’ gaf een lichte stofband te zien;
• M42 stond in de lichtsoep van Nes en heb ik verder weinig aandacht gegeven;
• M64, het Black Eye galaxy was goed zichtbaar. De stofband zag ik slecht. misschien kijk ik verkeerd?;
• Het Dubbelcluster uiteraard bekeken en zoveel sterren zag ik daarin niet eerder;
• M101 gezien maar ik vind alle stelsels hetzelfde eruit zien in mijn 6″ kijker…..;
• M1 zag ik zonder UHC filter, iets wat me niet eerder is gelukt;
• M99, het Pinwheel stelsel waargenomen;
• Saturnus op 250x vergroting gezien maar door de niet zo mooie seeing als 2 dagen geleden thuis was het een iets minder groot plezier deze te zien;
• de bolhopen M3, M13 & M92 gezien waarbij die laatste twee alleen maar mogelijk waren zo vroeg in het seizoen hier in Ameland. Thuis lukt me dat nog láng niet vanwege de lichtsoep op die positie.

Om 23:30 werd het vochtig en was ik het eigenlijk wel zat en heb ik de boel afgebouwd.

Op 23-03 ben ik een eind verderop van Buren (richting oosten) gaan staan aan het einde van een onverharde weg. Daar was het stikdonker. In Nederland zag ik het nooit eerder zó donker! Na wat wennen aan het donker was de melkweg met gemak zichtbaar vanaf zo’n 10 graden aan de zee-zijde tot 40 graden aan de vaste wal-zijde. Dit keer was ik slechts voorzien van de 10×50 maar daarmee lieten zich toch nog even snel zien:

M3, M81, M82, M1 (!!!), M42, M45, Melotte 101, ik meen de felste deelnemer van Leo’s Trplet te hebben gezien, het Dubbelcluster, NGC naast Kemble’s Cascade (maar de trap zelf zag ik niet gek genoeg) en M51. Met de verrekijker kon ik in M45 sterren zien met een magnitude 8.50 wat m.i. helemaal niet gek is!

Wat me dit keer weer is tegengevallen is de equatoriale montering en het opstellen daarvan. Het is simpelweg te-veel-gedoe. Ik ben al gauw 30 minuten verder eer ik überhaupt iets kan zien. Een dobson zou voor dit soort dagen echt véél beter zijn want de objecten vinden doe ik ook met de hand wel.

Al met al hele leuke dingen gezien en bovendien weer eens het collimeren uitgevoerd. Dit keer in 2 minuten. Dat is echt een werkje van niks.

Omdat ik gisteren een OldskoolNL LAN party had was ik vandaag niet helemaal wakker meer na achten. Toch stiekem even mijn hoofd door de deur gestoken. Shiiiiiiiit… helder! En niet eens zo gek vochtig. Snel naar de PC, gaat dit zo blijven? 7timer zegt van niet. Meteoblue zegt 0% maar niet zo stabiel. Om 21:00 werd het me te veel en heb ik de boel naar buiten gesjouwd. De 20cm dobson in dit geval, wat een ideaal ding is voor tussendoor!

Na 20 minuutjes was het beeld gestabiliseerd. Eerst natuurlijk Jupiter die ik wel eens beter te zien heb gekregen. Langs het ieniemienie Uranus -welke ik naar mijn eigen verbazing zo had gevonden- door naar M31 welke vrij hoog staat. Wauw. Beste zicht op die ‘nevel’ vanuit mijn tuin ooit. Ik kon zelfs vrij makkelijk (wel perifeer natuurlijk) de stofbanden herkennen. Met name die voor de kern langsloopt was érg duidelijk te zien! Ook was er veel de grootte van de nevel te zien. Ik kon het object met de 35mm 60gr FOV niet eens in beeld krijgen en moest schuiven. Imposant. M33 geprobeerd maar dat ding kon ik weer niet vinden maar naar ik hoor is dat niet zo vreemd vanwege de lage oppervlakte helderheid.

Het dubbelcluster even gepasseerd, het lag er mooi bij. Net als M45, het Zevengesternte. Een groot open sterrencluster waar ik ooit nog eens een heeeeeel groot FOV oculair voor ga kopen!

De sessie duurde al met al maar 30 minuten (excl. 20 minuten afkoelen). In de tuin heb ik weinig zicht door de vele bomen wat ‘s zomers een groot nadeel is. En in de winter is het kaal maar veel licht van maarliefst 3 straatlantaarns die zo de tuin in schijnen. Maar dan heb je opeens een simpel idee: een paal links in de tuin, een haak erin. Nog een haak aan de carport. Staalkabeltje van Ikea ertussen en een dik zwart zeil met lussen in de schuur. Ophangen als ik ga kijken, opruimen naderhand en de schuur in. Het blokkeert in één klap alle straatverlichting. Dat scheelt me héél veel! Dat gaat een actie worden die ik binnenkort snel ga uitvoeren, ik kan dan heel goed in de tuin waarnemen want het viel me weer op hoe relatief donker het is hier in de tuin. Ik schat de SQM-L toch gauw op rond de 20 op een goeie avond zoals vandaag. En het leuke is dat je van lichtkoepels in de stad geen ‘last’ hebt  omdat ze achter de huizen liggen. Eén van de voordelen van de Urban Astronomer .

Andere idee was dat ik op de dobson wat glijmateriaal aan moet brengen. Het is nu hout op hout, ik denk dat het wondermiddel formica wel eens een grote verbetering kan geven. En dan idee 3 van de avond: twee draagbeugels van de Praxis aan de montering vastmaken waarmee ik het hele geval in één zeul kan neerzetten en wat makkelijker kan verplaatsen. Dat moet nu voor elke verplaatsing in 4 stappen: eerste de OTA eraf, verplaatsen OTA, verplaatsen rockerbox, OTA er weer in. Voor kleine stukjes kan het in 1 keer met beugels. Gaat ook snel gebeuren. De DHZ dobson die ik dit jaar kreeg is dan nog bruikbaarder dan nu. Voor waarneemsessies ga ik in de tuin de LXD75 geen eens meer pakken, dit is veel makkelijker!

Het weer leek niet goed te worden dus ondergetekende zat van 18:30 tot 21:00 te draaikonten op de bank. Ga ik wel. Ga ik niet. Ga ik wel? Ga ik niet? Tot mijn vrouw de verlossende woorden sprak: Ga nou maar!

Dus ik de set de auto in en op naar Andries, ook van Publiekssterrenwacht Schothorst, om hem mee te laten rijden naar de Maatweg bij Eemdijk. Zijn 8″ dobson in de auto erbij en rijden maar.
Aangekomen op de Maatweg stond daar Martin al (mmaters op astroforum.nl) met zijn 30cm DHZ dobson met goto. Wat een imposant ding is dat toch. Helaas voor hem kwam met ons ook behoorlijk wat bewolking mee en van 21:30 tot ongeveer 22:45 was het wachten en praten onder een bewolkte lucht. Ondanks de wolken vermaaktten we ons overigens prima met het bekijken van Martin’s dobson en pluggen van onze sterrenwacht .
Martin zag het wachten op helder weer niet meer zitten en begon, ondanks onze pogingen hem er van te weerhouden, eigenwijs aan de afbouw van zijn telescoop.
Nog geen krap 10 minuten later kwam Casiopeia door de wolken. En Jupiter. En Zwaan… het trok helemaal open! Andries stond meteen achter zijn dobson en ik kon beginnen aan de 3-star alignment procedure. Na alignment kon ik ook aan de gang. Martin ging met 10×50 in een stoeltje lekker melkwegje turen.

Qua tijd was het erg beperkt geworden want we zouden rond 24:00 naar huis gaan en inmiddels was het wel bijna 23:00 geworden. Oh, wat ben ik blij met de goto! Direct op naar Jupiter. Ik kon tot 250x vergroting met nog behoorlijk wat detail op de planeet (6″ Meade OTA). Eigenlijk de eerste keer dat ik het 3mm Long Perng oculair goed kon gebruiken. Daarna op naar Uranus. Meer dan een grijsblauwig bolletje werd het niet maar toch imposant, die planeet zo ver weg.
M15 was de volgende. Andries had die na kort zoeken in de kijker en riep “Ik heb M15!”. Ik wilde mijn wraak op zijn bijdehandte opmerking eerder na aankomst: “Kijk Maurits, in 2 seconden staat ‘ie!”. En die wraak had ik want M15 stond in no time centraal in het beeldveld. De uitwerking van mijn wraakactie op Andries viel overigens tegen, die stond in de kijker verzonken waar te nemen.

Eens kijken wat de goto kan bieden op NGC-gebied. Messiers kan ik behoorlijk vinden maar die NGC’s zijn gewoon wat lastiger. De Eskimo Nevel wilde ik proberen maar stond al in ‘de soep’ van ‘t Gooi. Maar de Pacman Nevel moest te doen zijn want recht boven. Gevonden ook, maar héél slecht zichtbaar. De vorm was zeker niet te herkennen, slechts wat wazigheid. Met het UHC filter van Martin ertussen bleef er helemaal te weinig over.

NGC 281 Paman Nevel door Marco Verstraaten

Volgende object dan maar: komeet Hartley die volgens Martin in de buurt van NGC1444 zou moeten staan. Goto erop en hup… daar was de komeet! Niet goed zichtbaar, een kern met wat neveligheid met perifeer kijken en wat fantasie in een staartvorm. Ik wil deze nog wel eens zien in donkerder omgeving want als de SQM 20.0 was denk ik dat we blij mochten zijn (vorige keer was het 20.4). Leuk deze te hebben waargenomen. Eerder van de week op de sterrenwacht in de LX200 zagen we ‘m niet en gezien de oppervlakte helderheid verbaast het me niets. Je hebt er een flink donkere hemel voor nodig.

En toen was het twaalf uur en hebben we de boel ingepakt. Hopelijk gauw weer een mogelijkheid! Op de lichtsoep tot wisselend 30 tot 45 graden op alle kanten behalve het noorden na is het erg lekker waarnemen op de Maatweg.

Gisteren natuurlijk wat later thuis vanwege de wedstrijd. Op de fiets van Schothorst door Park Schothorst naar Hoogland zag ik al een lekker heldere lucht. Kindjes in bed gelegd, en snel de enige tijd geleden gekregen 8″ DHZ dob buiten gezet. Meteen gaan kijken maar het was nog wat licht en de dobson warm. Even snel langs de Ringnevel en ‘bolhoop der bolhopen’ M3. Mwah. Wachten nog dan maar.

Ringnevel M57 visueel

Half uur later weer gaan kijken. Die ringnevel kan ik gek genoeg altijd maar lastig vinden. Whatever, door naar blauw-gele dubbelster Albireo. Eenvoudig maar mooi. En de waardeloos gecollimeerde dobson gaf nog een aardig beeld ook! Mooie puntjes maar wel zichtbaar collimatie nodig. Helaas zit er een behoorlijke USSR post apocalyptische stijl spidervane in welke alleen met eeh.. tja.. grof geweld (lees: buigen!) te “collimeren” is. Dus dat moet maar zo. Door naar de Dumbell Nebula (M27). Ik merk dat ik de zomerhemel veel beter ken dan die van de winter. Dit keer, dankzij de extra 2″ en licht perifeer kijken kan ik zowaar wat van de zandlopervorm waarnemen. En dat vanuit lichtvervuild Amersfoort. Niet slecht!

Dumbell Nebula / Halternevel M27 visueel

Door naar M3. Wauw! Ik heb die nog nooit zo mooi gezien als gisterenavond. Met 7mm in de koker zat ik op 220x vergroting en er kwam voldoende licht door om tot een eindje richting de kern afzonderlijke heldere sterren te onderscheiden. Wat een ding, erg mooi! En omdat M92 toch vlak in de buurt zit die ook meegepakt. Kun je beter in de andere volgorde doen want M3 is stukken mooier.

Superbolhoop M3 visueel

Ik wilde open sterrenhoop (eerder een asterisme?) M29 en bolhoop M13 plus stelsel M51 nog meepakken maar aangezien het al half één was en ik om 6 uur eruit moest heb ik het er maar bij gelaten.
Maar ik vond weer dat een dobson erg prettig is voor waarnemen. Kan niets tegenop eigenlijk. Enige (grote) nadeel in mijn geval is dat de dob niet goed over schuttingen heen kan kijken waardoor je ‘bereik’ van wat je kan zien een stuk kleiner is dan met een apparaat op een EQ montering.

Astroforum organiseert elk jaar een weekend. Dit keer op de Veluwe. Ik was er geen weekend maar wel gisteren 21:00 tot vandaag 02:30. Telescoop ingeladen en in 30 minuutjes was ik er. De schemer begon en we keken naar Venus en Mercurius die je niet vaak zo ziet naast elkaar. Zeker niet met Mars ook in zicht en achter ons Saturnus. Vijf planeten in beeld (de vijfde kijkend naar de grond onder je voeten). De schemer maakte plaats voor donkerder luchten en het waarnemen kon beginnen. De wolken in het noorden bleven daar. Mijn eigen kijker heeft de auto niet verlaten ter meerdere eer en glorie van de Lidle 10×50 Bresser verrekijker. Ik had een verrekijker avondje.

De "Lidl verrekijker"

En natuurlijk meekijken. Want er stond genoeg: een 102cm Polarex, een C9 (met daardoor M13 zo mooi! Tot in de kern sterren opgelost!), een 20cm newton op NEQ6 met goto, overal goto’s eigenlijk, Vixen, 30cm zelfbouw kofferdobsons… een hele rij stond opgesteld van ik denk zo’n 20 telescopen van ‘divers allooi’. M13 zag ik dus door de C9 maar ook door de zelfbouw 30cm dobson van Ionize en dat deed niet onder voor de C9. Ik zag het Blackeye Galaxy door die dob en zowaar voor het eerst zag ik de donkere stofband. Je moest er perifeer voor kijken, dat wel. M104 het Sombrero stelsel. Twee leden van het Leo Triplet (M65 en een andere). Heel mooi en wederom met perifeer kijken meer te zien.

M104 aka Sombrero Galaxy visueel (oke we zagen nog minder)

M44 door de Polarex gezien. Wat een mooie klassieke kijker is dat. En lang, ik schat toch gauw twee meter! En een 20cm dobson met echt allerlei addons.. de ‘kerstboom’ werd die genoemd en met recht.

De aanwezige 102mm Polarex

Zelf lag voor mij de nadruk op verrekijken en dat werd vooral ingegeven door een forumlid die alleen met de verrekijker waarneemt. Met een 10×20 net als ik maar hij had ook de mooie 20×80 op een statief staan. Door de kijker, ook die 20×80 naar M3, M13, Double Cluster en M44 gekeken. Maar voor mij waren de highlights van de avond (afgezien van M13 door die C9 en dobson) toch wel dat ik M51, M81 & M82 door de verrekijker kon waarnemen. Waarnemen, want zien is een te groot woord. En daarnaast heb ik kennisgemaakt met Kemble’s Cascade. Een erg mooie zogenaamde asterisme. En een leuk verrekijker object waar ik samen met de ander flink voor moest zoeken eer we ‘m hadden.

Kemble's Cascade

Deze avond heeft me vooral warmgedraaid voor het verrekijker-waarnemen. Dat ga ik vaker doen maar dan wel op donkere plekken anders heeft het geen zin. Thuis uit de tuin zie ik bedroevend weinig. Op de lokatie konden we de lichtkoepel van wat waarschijnlijk Amersfoort was zien, 28km verderop!

Het was leuk om te zien hoe verschillend mensen met de hobby omgaan. De ene knoopt echt van alles aan zijn kijker voor astrofotografie, tot een Xbox controller voor bediening van de focusser aan toe. De ander zit echt 4 uur lang Messier opbjecten ‘te loggen’  om ze allemaal te hebben gezien (het zijn er dik 100). Weer een ander kijkt met een verrekijker en heeft geen telescoop. Dan een ander heeft een enorme klassieke kijker mee. Of een zelfgebouwde telescoop van dobson model. Veel smaken dus. Erg leuk om eens te zien! Lees meer…

Dat was een kort uurtje. De kijker was lekker afgekoeld, daar lag het niet aan. Waar het wel aan lag was de seeing en enorm veel strooilicht weer. Om met het positieve te beginnen: Mars heb ik voor het eerst met detail gezien. Ik kon naast de grote pool ook wat donkere gedeeltes ontdekken en die kwamen overeen met wat ik op dat tijdstip in Stellarium te zien krijg. Dus dat was leuk. En, ander goed nieuws, de TS HR Planetary oculair is gemaakt na aanwijzingen van Teleskop Express.

Daarna M44 want die kon ik even mooi meepakken. Orionnevel weer gedaan maar die begint wat afgezaagd te worden (no offense to you, Mr. Orion). Wel weer gemerkt dat perifeer kijken veel meer detail geeft met die nevel.Daarna M81 & M82 weer geprobeerd te vinden maar ik zag wat sterretjes en verder … grijze soep. Echt slecht zicht, ik had wel kunnen zoeken maar dat zou weinig zin hebben gehad want een zwak object als een stelsel zie je dan niet afsteken tegen de normaliter donkere achtergrond.

Op naar Saturnus. Oh dear, dat was erg. Het leek wel een fee met de ringen die gewoonweg stonden te ‘fladderen’ door de trillende atmosfeer. Waardeloos en gauw gestopt om de herinnering aan de vorige keer levend te houden.

Dus om 22:45 heb ik de stekker er maar weer uitgetrokken. Te koud in verhouding tot slecht zicht en morgen vroeg eruit = lekker binnen spacen op de bank met laptop & docu over Hubble.

Mijn eerste keer in de kou was het, op 14 december vanaf 20:30 tot ongeveer 23:00. Koud! Op de Maatweg te Eemdijk was het denk ik uiteindelijk toen ik weg ging -5. Dat je stilstaand zo koud wordt wist ik nog niet. Had me goed gekleed maar de sokken waren te dun. Verbeterpuntje. De rest was lekker warm. Mijn vader was er bij al heeft hij meer omhoog staan turen dan door de kijkert…

In de winter heb ik moeite leuke dingen te vinden. Ben mijn oriëntatie wat kwijt en het is gewoon lastig met die kou. Maar toch wel wat gezien. Als eerste kreeg ik meteen de klapper kado: een héle mooie ‘vallende ster’ vanuit Tweelingen en dus behorend bij de Geminiden ‘storm’ die me verder vies was tegengevallen. Maar deze maakte het goed voor mij: een mooi lang spoor richting Noord-Westen, blauwe gloed (beetje groen?) en je zag de stukjes er vanaf brokkelen. Erg imposant!

Geminiden Meteoor Look-a-like

Daarna aan de slag met Jupiter, die al laag stond. Met een wazige oranje bol als resultaat. Maar het ging me ook niet om Jupiter maar om Neptunus die er achter zichtbaar zou moeten zijn. Nou, krap aan! Ik heb Neptunus gezien als blauwe ster. Een wazige blauwe ster. Maar toch, hij is gezien!

Neptunus achter Jupiter

Daarna het Double Cluster recht boven. Die had ik alleen gezien vrij laag in september/begin oktober en nu was hij een stuk beter zichtbaar vond ik. Blijft een leuk geval.

Daarna de Orionnevel maar ‘dankzij’ de verlichting van de sportvelden bij Bunschoten-Spakenburg en de lage stand zag ik maar weinig meer dan vanuit mijn eigen tuin in Hoogland! Door naar M35 dan maar, een leuke starhop oefening. Dat ging prima. Ander makkie is M31, Andromeda-nevel. Ging ook goed.

Vervolgens tevergeefs gezocht naar M33. En ook naar M81 & M82 boven de grote beer. Ik weet gewoon niet waar ik naar zoek. Beter voorbereiden en dan lukt het me vast wel.

M81 & M82 zoals ik ze zou verwachten te zien. Ongeveer.

Inmiddels was het 22:00 geweest en de Orionnevel ging beter. Heel mooi! Met gemak mijn favoriet voor de winter! Vervolgens even de auto ingedoken waar het -1 was, toch warmer. En even de wiskey erbij gepakt. Misschien de geboorte van een mooie traditie? ^_^

Mars stond inmiddels hoog genoeg boven de horizon maar meer dan een rode bol werd het net. Ik moet maar eens goed gaan investeren in een 2.5mm Planetary oculair ofzo. Want ik kan met die 7mm TSZ7 zoomoculair niet genoeg zien en een 2x Barlow ertussen doet nog minder goeds.

Waar de barlow wél goed deed was op de Orionnevel. Wauw! Op 9mm van de zoom + de 2x barlow erop was het een mooi gezicht. Je zag heel mooi de ‘bulge’ met de donkere nevel waar hij uitsteekt. En dan die sterren die er zo mooi doorheen schijnen. Je krijgt echt mooi diepte te zien met deze nevel.

Na Orion was het me te oncomfortable geworden en heb ik er een punt achter gezet. Toch een leuke avond maar wat verbeterpunten zijn dus: nieuwe objecten uitzoeken en het starhoppen voorbereiden & warmere sokken + thermo onderbroek De whiskey is een blijvertje!

Bowmore Islay Whiskey. Kan ook goed koud gedronken worden ^_^

Weinig te melden vanwege het slechte weer maar zonet met het verrekijkertje voor het eerst de Orion nevel gespot. Dankzij de techniek ‘perifeer kijken’ lukte dat net. Had geen zin de hele telescoop te pakken. Zo’n 130mm Newtonkijker pak je er helaas niet zomaar bij merk ik helaas steeds vaker.