Startravelling with TheRitz

Dit is geen nieuw galaxy voor mij. Ik ken het al zo’n 10 jaar. Bij de overvloed aan wind en wolken heb ik maar eens de windvaan/haan op de St. Martinuskerk van Hoogland met de webcam vastgelegd. Een beetje droog oefenen voor planeten, zon en maan cammen met de Philips SPC900 die ik heb liggen. Sinds de LXD75 weg is heb ik die niet meer gebruikt maar nu de Vixen ShuttleScope op de Polaris staat wil ik daar wat mee spelen. De montering loopt soepel genoeg om handmatig met guiding weg te komen vermoed ik. Vermoeden want proberen moet ik het nog. De vorige poging is mislukt omdat ik de verkeerde codec had gebruikt. Ofzo. Whatev’s.

Deze keer lukte het wel. De haan staat er leuk op. De kleurfout valt me reuze mee maar mogelijk is dat minder opzichtig vanwege het stackproces, dat weet ik niet.

Windhaan op de St. Martinuskerk, Hoogland

Een tijd geleden heb  ik een nieuwe shorty refractor gekocht. Er kwam op te-les-koop.nl een Vixen Shuttle Scope 80S voorbij en na 5 minuten Googlen was ik erachter dat deze kijker bekend stond als een behoorlijk goede achromatische refractor. Veel kon ik er niet over vinden maar de koop was al snel gemaakt.

Nu, een paar weken later, is de Shuttle Scope mijn meest gebruikte kijker. En volgens het gezegde De beste kijker is die je het meest gebruikt is het nu mijn beste kijker. Bijna elke heldere avond komt het kijkertje even buiten en realistische doelen vanuit mijn SQM 19.0 á 19.7 tuin zijn dan bolhopen, planeten, de maan, dubbelsterren en open clusters met her en der een helder Messiertje.

Maar wat is dan bekend van deze kijker. Niet veel! Ik heb eens wat rondgeneusd en heb wat zaken opgezocht en zal die hier aggregeren. Ik doe dit in het engels omdat een search dan ook mijn site teruggeeft en dat scheelt potentiële lezers veel heen en weer geklik.

A while back I bought a Vixen Shuttle Scope 80S. There is not much known about this fine little scope. So, in an attempt to make life easier for those interested in this scope, here’s the info I could find.

The scope is for sale under brandnames Vixen and Perl. The latter I see popping up in French speaking areas.  There’s a 800/480 F6 Shuttle Scope 80S (1.9kg) and a 100mm F6.8 Shuttle Scope (2kg). They are made in Japan and were manufactured between 1995 and 2003.  You will also see these scopes als 80SS and 100SS respectively. They sold it together with a soft carrying bag.

With the carrying bag

The design is a Frauenhofer achromat with a retractable focusser for crude focusing, topped with a helical fine focusser. Mine has a Baader diagonal and Baader helical focusser which I am sure were added by one of the previous owners.

Vixen RDF. Nice!

For a shorty achromat, the chromatic abberation control is pretty good. Some say the CA control is up to par with the early ED telescopes. A violet (“color fringe”) filter is something you however would like.  This scope is well known in Asia for its build quality, price and the CA control I just mentioned. Price in 2002 was $154.

De Shuttle Scope an a simple tripod

There’s some pictures to be found of this nice scope. I’ve some of my own SS80 (in this article you can find some more and some info which you’ll have to translate first). Also, here you can find a video made with a Shuttle Scope and here is a picture of the sun made with a simple solar filter.

You can easily mount this scope on a tripod.

Dat is dus alles wat ik kon vinden. Leuke info. Maar belangrijker is dat dit gewoon een prettig kijkertje is!

Twee waarneemavonden in één week: het zit ons sterrenkijkers eindelijk weer even mee. Gisteren weer met een groep op de Knardijk gestaan. Daar stonden dit keer 5 kijkers opgesteld en in totaal zo’n 10 man. Twee van Astroforum, één ‘onafhankelijke’ en de rest van PSWS.

De waarneemplek blijkt uitermate geschikt, ook voor grotere groepen. Tot 20 man moet hier, met wat beleid, geen probleem zijn. De SQM-L bleef vanavond steken op 20.7 maximaal. We hebben de indruk dat het bij goede omstandigheden (nu was het mistig) toch echt de 21.0 moet raken of zelfs overtreffen. Dat betekend dat dit daadwerkelijk één van de beste plekken op 30 minuten rijden is. De enige eigenlijk. Lichtkoepels van Lelystad & Harderwijk zijn dominant over de anderen. Die van Amsterdam ligt verstopt achter bomen maar beïnvloed natuurlijk wel de zichtbaarheid van de zuidelijke melkweg.

Voor mezelf was deze avond een proef nadat ik de backlash uit de RA had verwijderd. Helaas was de speling niet 100% weg met gewiebel na focussen tot gevolg. Niet onoverkomelijk en bij strakker afstellen loopt het motortje niet soepel genoeg. Ik zie het maar als een issue van de LXD75 montering: je kan niet alles 100% hebben met dit apparaat en voor dit geld.
De waarneemlijst werd verder bekort doordat de goto’s verre van zuiver waren. In Andromeda kwamen de goto’s complete (72 graden) beeldvelden naast het target uit. Met als gevolg dat ik de High Precision mode van de Autostar moest gebruiken om af en toe nog íets te kunnen vinden. Voor vandaag staat dan ook geplanned dat ik de montering calibreer & train. Hopelijk dan vanavond even testen of het beter is geworden.

De waarnemingen van de avond (deze staan ook op Deepskylog):

• NGC7006 - Een eerste waarneming van deze globular in Dolfijn. Een heel zwak bolhoopje. Perifeer ontwaarde ik iets van de helderder kern en bij vlagen had ik de indruk dat er een handjevol (3?) heldere sterren domineerden. Dat was echter zo zwak en sporadisch dat ik die waarneming in twijfel trek;
• NGC6934 – Een andere bolhoop, ook in Dolfijn. Ietsje beter zichtbaar dan 7006 en deze bolhoop ligt dan ook een stuk dichter bij onze positie in de Melkweg. Aan de ZW zijde leek de bolhoop bij vlagen en perifeer zicht ietsje helderder te zijn;
• NGC7331 – Wederom bezocht nadat ik me gisteren besefte dat dit er eentje van een groep stelsels is, de zgn.  Deer Lick Group. Van de anders stelsels zag ik echter niets, die zullen wel heel zwak zijn denk ik;
• NGC6960 - De sliert was dit keer iets minder goed zichtbaar dan de 29ste door, ik denk, de slechtere lucht. Toen zag ik meer een ‘glans’ over de veil. Die ontbrak dit keer.
• NCG6992 – Het oostelijk deel van de Veil voor het eerst in eigen kijker. Met UHC-E en 20mm SWA oculair een behoorlijk goed zicht op deze mooie ‘veil’. Eén van mijn favoriete showcase objecten nu;
• NGC6995 – Ook een deel van de oostelijke Veil. Weinig detail van te zien verder;

Carbon ster

Ben een beetje aan het bijposten. Op 19 maart j.l. was het én volle maan én het ding stond in z’n (haar?) perigeum. Met andere woorden: de maan stond lekker dichtbij. Zo’n 50.000 km dichterbij dan gebruikelijk. En dat zie je dan wel enigzins, vooral als de maan laag aan de horizon staat.
Tegen de tijd dat ik bezig was stond het maantje lekker hoog, en mij viel niet op dat het groter was dan gebruikelijk. Wel enórm fel! De DMK waar ik mee aan het cammen was (dank aan Bob van Slooten voor het uitlenen!) heeft een automatische belichting die het wonderwel doet maar af en toe had ‘ie er moeite mee.

Affijn, hier de resultaten. Een filmpje van de maan voor het idee van seeing en het is natuurlijk de bron voor het uiteindelijke plaatje.  Idem voor Saturnus die er echt enórm strak bij stond deze avond. De Cassini scheiding was prima te zien inclusief de band die je mooi voor de planeet langs zag lopen op 250x vergroting!

Deel van de grote volle maan, 19 maart 2011

Saturnus op 19 maart 2011

Deze twee filmpjes hebben dus geleidt tot bovenstaande plaatjes. Vooral voor Saturnus is dus wel wat nodig!

Eindelijk, na een maand of twee!, was er weer een gelegenheid tot een waarneemavond. Het werd een sessie op de Maatweg bij Eemdijk. Mijn favoriete waarneemplek want in de buurt en nog vrij donker. SQM 20.3 á 20.4 is haalbaar maar ik denk dat ‘ie zo op 20.1 bleef haken gisteren.

No comment

De kijker opgesteld en daar kwamen ook Bob, Andries & Henk van Publiekssterrenwacht Schothorst aan. Ik had ze opgetrommeld want het waren goede voorspellingen.

Gestart met een tochtje langs de maan en Jupiter. Maar de kijker was nog wat te onrustig voor die twee. En ik wilde zo graag door naar de Orion Nevel (M42) om die te bekijken in mijn nieuwe Meade S5000 20mm Super Wide Angle oculair. Dus meteen aan de slag. Héél mooi beeld. Sterrenveld eromheen goed zichtbaar in het 68 graden grote veld. Ook nieuw binnen was het Astronomik UHC-E filter. Die in de S5000 gestopt en mán … dát was mooooooi! Zo goed zag ik de nevel nog nooit.

Vanwege de goto problemen werd het een vluchtige sessie met wat objecten in sneltreinvaart. Wel jammer maar eigen schuld want ik had de montering niet goed getrained na de actie om de backlash uit de RA te halen. Dat ga ik gauw eens doen dus want de goto was verre van precies, objecten vielen maar net in het 68 graden grote veld.

In gesorteerde volgorde kwamen de volgende objecten aan bod:

M1 Krabnevel – deze wilde ik al sinds ik begon te kijken in 2009 een keer zien. En net in 2011 was het dan eindelijk zo ver! Een weinig imposante nevel overigens en waarschijnlijk puur willekeurig nummer één geworden. Qua formaat of indrukwekkendheid zeker geen eerste plek! Het UHC-E filter kon er weinig aan veranderen.

M31 Andromeda Galaxy – deze kan niet ontbreken en we hadden een ‘first timer’ langs en dan ga je zeker langs M31. Leuk zichtbaar maar dit keer weinig aandacht aan geschonken.

M35 t/m M38 (M35 het mooist) – een stapel open sterrenhopen waarvan ik M36 altijd weer het leukst vind. Het S5000 oculair deed zijn werk wonderwel op deze stervelden in de Melkweg. Helaas waren het de laatste objecten van de avond en heb ik ze slechts snel bekeken. Kom ik zeker op terug want ik vond ze voor het eerst leuk om te zien zo in het grote veld van dit oculair.

Messier's M35/NGC 2168 op 2800lj in Tweelingen

M41 – op aanraden van Bob even dit sterrenhoopje meegepakt door de 20cm F5 dobson die er ook stond. Ik vond er weinig aan eigenlijk maar hij stond dan ook vrij laag én het UHC-E filter zat nog in het oculair … <schaam>

M42 Orion Nevel samen met M43 en M78 – M42 zag ik al vaker maar nooit zo mooi! Het UHC-E filter deed wonderen. Het deed het zó goed zelfs dat ik voor het eerst M43 goed zag en een flard van M78.  Maar het werd nog mooier met dat filter…

… NGC 1977 (Running man)!!!! Ik geloofde dit thuis aangekomen niet maar toch… de neveligheid gezien in mijn 15cm F5 newton op de Maatweg, Eemdijk! Een andere deelnemer aan het starpartytje bevestigde dit. Cool! In een 15cm kijker is dit zeker geen slechte vangst en ik hou nu nog meer van mijn F5’je.

NGC 1977 ook wel Running Man genoemd (gebruik je fantasie)

M45 – Pleiaden. Valt ver buiten het veld van mijn S5000. In het 38mm TS Wide Field oculair is dit een leuk object maar ik blijf de Pleiaden toch echt een verrekijker object vinden.

M52 – één van mijn favoriete sterhoopjes. Ik weet niet waarom. Misschien omdat hij (in mijn kijker) mooi compact en ‘hoperig’ is. Geen bolhoop maar het heeft er iets van weg.

M67 – een open sterrenhoop. Stond erg laag in de lichtsoep van Bunschoten-Spakenburg en daardoor niet zo imposant. Ik heb deze gezien maar ik zal ‘m nog eens bekijken als de kans zich voor doet.

M81 & M82 – Bode’s stelsels – deze twee zag ik ooit in de tuin in Hoogland met de 15cm newton, met de verrijker op het Astroforum.nl Veluweweekend in 2010. En gisteren zag ik ze weer met slechts 10×50 Lidl verrekijker! Maar daarna natuurlijk ook met de newton. Erg leuke objecten waarbij je ze beide goed kan herkennen, ook al op slechts 37.5x vergroting met het S5000 oculair. Meer inzoomen deed ik niet dit keer.

Double Cluster – speciaal voor de bezoeker het Dubbelcluster in beeld genomen want al zo vaak gezien. Maar voor mij was het ook een aangenaam beeld, deze twee NGC’s zo in het grote sterveld.

Castor – deze dubbelster wilde ik altijd al een keer splitsen en op 150x was dat geen probleem. Twee mooie blauwe sterren met wat wittige glans vrij dicht op elkaar. Het schijnt verder te splitsen te zijn maar dat lukte mij verder niet.

Lokatie van Castor, in Tweelingen (samen met broer Pollux)

Het nieuwe Meade S5000 SWA oculair was dus de held van de avond. En het TSZ7 zoom oculair gaat er nu echt snel uit. In dat oculair mis ik nu echt contrast en context. Tijd voor een betere zoom (Baader Hyperion Zoom MkIII of losse kwaliteits oculairen).

Misschien vanavond nog een kansje op M42 op de foto. Ben benieuwd!

Bij gebrek aan (wat langduriger) helder weer en eerlijk gezegd ook puf om een hele setup buiten neer te zetten heb ik vandaag de Philips Vesta Pro camera klaargemaakt voor gebruik.

Philips Vesta Pro uit jaar kruik. Met adapter & IR block filter (en dop )

De camera was al voorzien van een 1.25″ oculair adapter en IR block filter van Teleskop-Express. Vandaag heb ik de firmware in het apparaatje geflashed met WcRmac waardoor hij nu in color RAW mode schiet in plaats van de standaard gecomprimeerde stand. Dat levert meer detail op bij het imagen.

Verder heb ik de Webcam handleiding van Emiel Kraaijkamp doorgelezen en het capture stukje voor mezelf samengevat & getest of het spul werkt op de Lubuntu 10.04 netbook (Eee PC 900) en dat werkt prima. Ik hoop snel aan de slag te kunen als er nog eens goed zicht komt.  <wuift wolken weg>

Het weer leek niet goed te worden dus ondergetekende zat van 18:30 tot 21:00 te draaikonten op de bank. Ga ik wel. Ga ik niet. Ga ik wel? Ga ik niet? Tot mijn vrouw de verlossende woorden sprak: Ga nou maar!

Dus ik de set de auto in en op naar Andries, ook van Publiekssterrenwacht Schothorst, om hem mee te laten rijden naar de Maatweg bij Eemdijk. Zijn 8″ dobson in de auto erbij en rijden maar.
Aangekomen op de Maatweg stond daar Martin al (mmaters op astroforum.nl) met zijn 30cm DHZ dobson met goto. Wat een imposant ding is dat toch. Helaas voor hem kwam met ons ook behoorlijk wat bewolking mee en van 21:30 tot ongeveer 22:45 was het wachten en praten onder een bewolkte lucht. Ondanks de wolken vermaaktten we ons overigens prima met het bekijken van Martin’s dobson en pluggen van onze sterrenwacht .
Martin zag het wachten op helder weer niet meer zitten en begon, ondanks onze pogingen hem er van te weerhouden, eigenwijs aan de afbouw van zijn telescoop.
Nog geen krap 10 minuten later kwam Casiopeia door de wolken. En Jupiter. En Zwaan… het trok helemaal open! Andries stond meteen achter zijn dobson en ik kon beginnen aan de 3-star alignment procedure. Na alignment kon ik ook aan de gang. Martin ging met 10×50 in een stoeltje lekker melkwegje turen.

Qua tijd was het erg beperkt geworden want we zouden rond 24:00 naar huis gaan en inmiddels was het wel bijna 23:00 geworden. Oh, wat ben ik blij met de goto! Direct op naar Jupiter. Ik kon tot 250x vergroting met nog behoorlijk wat detail op de planeet (6″ Meade OTA). Eigenlijk de eerste keer dat ik het 3mm Long Perng oculair goed kon gebruiken. Daarna op naar Uranus. Meer dan een grijsblauwig bolletje werd het niet maar toch imposant, die planeet zo ver weg.
M15 was de volgende. Andries had die na kort zoeken in de kijker en riep “Ik heb M15!”. Ik wilde mijn wraak op zijn bijdehandte opmerking eerder na aankomst: “Kijk Maurits, in 2 seconden staat ‘ie!”. En die wraak had ik want M15 stond in no time centraal in het beeldveld. De uitwerking van mijn wraakactie op Andries viel overigens tegen, die stond in de kijker verzonken waar te nemen.

Eens kijken wat de goto kan bieden op NGC-gebied. Messiers kan ik behoorlijk vinden maar die NGC’s zijn gewoon wat lastiger. De Eskimo Nevel wilde ik proberen maar stond al in ‘de soep’ van ‘t Gooi. Maar de Pacman Nevel moest te doen zijn want recht boven. Gevonden ook, maar héél slecht zichtbaar. De vorm was zeker niet te herkennen, slechts wat wazigheid. Met het UHC filter van Martin ertussen bleef er helemaal te weinig over.

NGC 281 Paman Nevel door Marco Verstraaten

Volgende object dan maar: komeet Hartley die volgens Martin in de buurt van NGC1444 zou moeten staan. Goto erop en hup… daar was de komeet! Niet goed zichtbaar, een kern met wat neveligheid met perifeer kijken en wat fantasie in een staartvorm. Ik wil deze nog wel eens zien in donkerder omgeving want als de SQM 20.0 was denk ik dat we blij mochten zijn (vorige keer was het 20.4). Leuk deze te hebben waargenomen. Eerder van de week op de sterrenwacht in de LX200 zagen we ‘m niet en gezien de oppervlakte helderheid verbaast het me niets. Je hebt er een flink donkere hemel voor nodig.

En toen was het twaalf uur en hebben we de boel ingepakt. Hopelijk gauw weer een mogelijkheid! Op de lichtsoep tot wisselend 30 tot 45 graden op alle kanten behalve het noorden na is het erg lekker waarnemen op de Maatweg.

Het is haast niet te geloven maar rond half negen vanavond kon ik wéér buiten spelen! Dit keer was het streven vooral: hoe snel zet ik de LXD75 klaar voor visueel gebruik inclusief 2-star alignment en hoe goed werkt dat dan. In 10 minuten had ik het staan, en goed zat voor visueel volgen van een object zoals Jupiter. Dus dat was lekker. Maar met een 2 star alignment kreeg ik ‘m niet precies genoeg uitgelijnd. Als ik een goto deed naar M31 zat dat stelsel wel binnen het FOV van het 35mm 60graden breedveld oculair maar in de 21mm plm met FOV48graden TSZ7 was het hele ding niet te zien. Misschien dat je daar echt een 3 star alignment voor nodig hebt, kan ik me voorstellen. Alleen … ik kan in de tuin nog geen 3 sterren herkennen op naam dus dat is lastig. Verbeterpuntje!

Gezien vandaag:

Jupiter natuurlijk. De seeing was maar heel matig en af en toe dreven er zelfs wolken voor de planeet maar af en toe was het eventjes een paar seconden goed en dan zag ik duidelijk één van de banden en wat slechter 2 soms 3 anderen. En natuurlijk wat maantjes.

Toen, in de buurt, de planeet Uranus. Die vond ik met de goto lekker snel en nu heb ik alle planeten al een keer ‘in het echt’ gezien. Visueel was er van Uranus weinig te zien, het was ongeveer wat je op deze foto ziet: een heel klein bolletje die qua kleur neigde naar grijs-blauwig. Maar da’s ook niet gek als je bedenkt dat Uranus gemiddeld maarliefst 2,87 miljard kilometer van de zon afstaat en dus 2,72 miljard km vanaf de aarde ongeveer. Da’s 2.720.000.000km, een eind rijden.

Uranus zoals ik 'm ongeveer zag

Vervolgens door naar M31. Maar die kwam er maar slecht af vandaag. Gauw verder naar M52, een sterrenhoopje. Daar wist ik al van dat ‘ie zwak was maar vandaag ging ook dat maar erg matig.

En daarmee liet ik het er maar bij. Doelen gehaald, nog wat leuks gezien. Wel wat verbeterpunten waarvan de speling uit de telescoopmontering halen echt de belangrijkste is. Plus er moet echt een UHC-S filter komen en natuurlijk een 2″ T2 ring want ik kan nu geen eens fotograferen met deze telescoop setup.

Eindelijk weer wat te posten. Even kort samengevat:

• de EQ5 is voorzien van een 1-assige stappenmotor van Synta;
• ik kreeg deze week een 20cm F7.5 DHZ dobson uit jaren 70/80;
• primairy mirror van de DHZ dob schoongemaakt;
• Baader collimeertool gekocht (eindelijk!);
• bij Ganymedes geweest;
• beide scopes gecollimeerd.

Collimeren is goed te doen en viel me niets tegen. Tenminste, van de Celestron C6-N dan. Die DHZ dobson is een ramp omdat de afstelling van de vangspiegel echt dra-ma-tisch is (ook zelfbouw maar niet handig). Ik kreeg de lijn op de middenstip slechts door de spidervanes te buiten enzo. Niet goed. Maar wel functioneel. Misschien toch  maar eens de spidervane vervangen (maar dan moet de 1.25″ oculairhouder eigenlijk ook…. kosten wellicht wat te hoog in verhouding tot de dob zelf)

De C6-N is zichtbaar beter op Venus. Ga zometeen Saturnus & M81+M82 en eventueel M51 proberen met de dobson en de C6-N. Even vergelijken, voor de fun. Dobson is iig veel handiger om mee te sleur ‘n pleuren.

Als ik zin heb zal ik de Canon 350D eens aan de C6-N hangen en M51 op 10x 30se belichten. Is het plan. Geen idee of me dat lukt.

20cm primairy mirror van de DHZ dob

De DHZ dob. Jaren 70/80 look groen-geel

Oh, en de zoeker/finderscope op de dob is een Polarex 10x 40mm. Toch leuk om een klein Polarexje te hebben

Dat was een kort uurtje. De kijker was lekker afgekoeld, daar lag het niet aan. Waar het wel aan lag was de seeing en enorm veel strooilicht weer. Om met het positieve te beginnen: Mars heb ik voor het eerst met detail gezien. Ik kon naast de grote pool ook wat donkere gedeeltes ontdekken en die kwamen overeen met wat ik op dat tijdstip in Stellarium te zien krijg. Dus dat was leuk. En, ander goed nieuws, de TS HR Planetary oculair is gemaakt na aanwijzingen van Teleskop Express.

Daarna M44 want die kon ik even mooi meepakken. Orionnevel weer gedaan maar die begint wat afgezaagd te worden (no offense to you, Mr. Orion). Wel weer gemerkt dat perifeer kijken veel meer detail geeft met die nevel.Daarna M81 & M82 weer geprobeerd te vinden maar ik zag wat sterretjes en verder … grijze soep. Echt slecht zicht, ik had wel kunnen zoeken maar dat zou weinig zin hebben gehad want een zwak object als een stelsel zie je dan niet afsteken tegen de normaliter donkere achtergrond.

Op naar Saturnus. Oh dear, dat was erg. Het leek wel een fee met de ringen die gewoonweg stonden te ‘fladderen’ door de trillende atmosfeer. Waardeloos en gauw gestopt om de herinnering aan de vorige keer levend te houden.

Dus om 22:45 heb ik de stekker er maar weer uitgetrokken. Te koud in verhouding tot slecht zicht en morgen vroeg eruit = lekker binnen spacen op de bank met laptop & docu over Hubble.