Startravelling with TheRitz

Eerste bewerking van het ‘edge on spiral galaxy’ NGC891 in Andromeda. Gemaakt met een 17″ CDK Planewave die ergens in de zuidelijke Alpen staat. Het was er ietsje bewolkt tijdens het schieten van het Luminance kanaal.

Dit was een eerste keer dat ik dit deed bij Lightbuckets.com en ook een eerste keer dat ik met LRGB heb gewerkt. Ik heb veel maar snel gelezen dus er zit vast meer in. Maar, voor een eerste keer helemaal niet slecht!

1x 600s L + 1x450s R + 1x450s G + 1x450s B.

• RAW’s ingelezen in Nebulosity 2
• DDP per frame RGB
• RGB align in Nebulosity 2, saved as FIT
• die FIT ingelezen in Photoshop CS5.1 en de kanalen weer gesplitst (dit zo gedaan omdat Nebulosity 2 de frames aligned maar ik kreeg daar de conversie naar RGB niet voor elkaar)
• de gesplitste R, G & B frames bewerkt in Photoshop (levels, dust ‘n speckles)
• die bewerkte R, G & B frames  in een nieuwe RGB geplakt (dus R in R kanaal, G in G kanaal, B in B kanaal)
• luminance frame DDP in Nebulosity 2 gevolgd door wat level stretching in Photoshop en het toepassen van een artificial flatframe om de vignetting in de L frame weg te halen
• L frame op de RGB gelegd met 50% opacity
• met levels weer de waardes wat beter gezet
• saturatie van geel een rood opgehaald (kleur was wat flets geworden)
• sterren wat kleiner gemaakt maar viel me tegen

NGC891 door een 17" Planewave. #geekjoy

Sterrenwachtlid Marco had een poos geleden een shot van M82 gemaakt. De ‘sigaar’ heet dat ding ook wel in de volksmond. Daar ik vandaag een bewerking van gemaakt. Marco deed dit zelf ook maar met een totaal andere insteek en resultaat. Waaruit wel blijkt dat foto bewerken persoonlijk is. En, persoonlijk , vind ik mijn foto het mooist.

Eerst die van Marco:

M82 door Marco Olariu (low res only)

En dan die van Maurits:

M82 door mij (data door Marco)

Al met al hebben we op basis van deze foto’s goede hoop dat we wel wat moois kunnen maken met de oude kijker in de sterrenwacht. Ten tijde van maken van deze foto was de montering niet denderend, veel backlash. En het zijn lights van 25sec. plus een handjevol darkframes. Wat niet erg veel is. Camera was een Canon 40D, kijker een 14″ LX200 op wedge montering. We verwachten in de eerste helft van dit jaar toch richting de 120sec. te kunnen gaan of meer, als de guiding werkt. Dat biedt dus mogelijkheden.

Twee waarneemavonden in één week: het zit ons sterrenkijkers eindelijk weer even mee. Gisteren weer met een groep op de Knardijk gestaan. Daar stonden dit keer 5 kijkers opgesteld en in totaal zo’n 10 man. Twee van Astroforum, één ‘onafhankelijke’ en de rest van PSWS.

De waarneemplek blijkt uitermate geschikt, ook voor grotere groepen. Tot 20 man moet hier, met wat beleid, geen probleem zijn. De SQM-L bleef vanavond steken op 20.7 maximaal. We hebben de indruk dat het bij goede omstandigheden (nu was het mistig) toch echt de 21.0 moet raken of zelfs overtreffen. Dat betekend dat dit daadwerkelijk één van de beste plekken op 30 minuten rijden is. De enige eigenlijk. Lichtkoepels van Lelystad & Harderwijk zijn dominant over de anderen. Die van Amsterdam ligt verstopt achter bomen maar beïnvloed natuurlijk wel de zichtbaarheid van de zuidelijke melkweg.

Voor mezelf was deze avond een proef nadat ik de backlash uit de RA had verwijderd. Helaas was de speling niet 100% weg met gewiebel na focussen tot gevolg. Niet onoverkomelijk en bij strakker afstellen loopt het motortje niet soepel genoeg. Ik zie het maar als een issue van de LXD75 montering: je kan niet alles 100% hebben met dit apparaat en voor dit geld.
De waarneemlijst werd verder bekort doordat de goto’s verre van zuiver waren. In Andromeda kwamen de goto’s complete (72 graden) beeldvelden naast het target uit. Met als gevolg dat ik de High Precision mode van de Autostar moest gebruiken om af en toe nog íets te kunnen vinden. Voor vandaag staat dan ook geplanned dat ik de montering calibreer & train. Hopelijk dan vanavond even testen of het beter is geworden.

De waarnemingen van de avond (deze staan ook op Deepskylog):

• NGC7006 - Een eerste waarneming van deze globular in Dolfijn. Een heel zwak bolhoopje. Perifeer ontwaarde ik iets van de helderder kern en bij vlagen had ik de indruk dat er een handjevol (3?) heldere sterren domineerden. Dat was echter zo zwak en sporadisch dat ik die waarneming in twijfel trek;
• NGC6934 – Een andere bolhoop, ook in Dolfijn. Ietsje beter zichtbaar dan 7006 en deze bolhoop ligt dan ook een stuk dichter bij onze positie in de Melkweg. Aan de ZW zijde leek de bolhoop bij vlagen en perifeer zicht ietsje helderder te zijn;
• NGC7331 – Wederom bezocht nadat ik me gisteren besefte dat dit er eentje van een groep stelsels is, de zgn.  Deer Lick Group. Van de anders stelsels zag ik echter niets, die zullen wel heel zwak zijn denk ik;
• NGC6960 - De sliert was dit keer iets minder goed zichtbaar dan de 29ste door, ik denk, de slechtere lucht. Toen zag ik meer een ‘glans’ over de veil. Die ontbrak dit keer.
• NCG6992 – Het oostelijk deel van de Veil voor het eerst in eigen kijker. Met UHC-E en 20mm SWA oculair een behoorlijk goed zicht op deze mooie ‘veil’. Eén van mijn favoriete showcase objecten nu;
• NGC6995 – Ook een deel van de oostelijke Veil. Weinig detail van te zien verder;

Carbon ster

Kollase 2011. Het waarneemverslag van het jaar. Wat een ervaring! Een lucht van zo ongeveer 3 richting 2 (er was airglow te zien denk ik, en rond 05:00 zagen ze M33 met het blote oog) op de Bortle Dark Sky Index, een melkweg waarin je van alles herkende (zometeen meer) en een Jupiter zo fel als de volle maan. En dat terwijl het niet eens super was voor Kollase-normen. Ik kan dat maar moeilijk bevatten: de Melkweg schijnt in Kollase dóór de bewolking heen!

Op vrijdag 26 augustus kwam ik aan rond 19:30 na een (te lange) rit via Osnabrück, Bremen, Hamburg en dan Kollase. Een afgelegen oerbosgebied, met zo 40km rondom geen woonkernen van belang. Gevolg: een donkere lucht en amper luchtkoepels. Op vrijdag begon het met onweer zoals we niet vaak hadden gezien. Gevolgd door wat gaten in de lucht die een korte blik mogelijk maakten op de sterrenhemel daar: M13, M31… met de verrekijker. Heel goed te zien. Maar dat was nog niets vergeleken met de dag erna…

Wachten op helder en droog weer

Na een dag regen vielen er rond 23:00 gaten in de wolken. Daarboven een fantastische melkweg. De foto die ik eerder plaatste van de Kollase allsky was daadwerkelijk wat je daar ziet met het blote oog.
In de Melkweg waren de Noord-Amerika nevel goed te herkennen en de ‘Coalsack Nebula‘ goed te herkennen. Wat wil je met een sqm van 21.4 op zaterdag. En dat was ‘slecht’….

Mijn opstelling op Kollase '11

Ik had alles meegenomen. Uiteindelijk heb ik niets gefotografeerd. Dat was zonde van de bijzondere waarneemtijd! De dobson gaf prima beeld maar gezien de bewolking en dat we maar 1 avond hadden ben ik voor de goto gegaan. Daardoor kon ik veel meer zien dan ik had kunnen vinden met de dobson.

De waarneemlijst:

• Bolhoop M13 door de hoge dunne bewolking heen;
• Sterrenhoop M71 plus komeet Garrad in hetzelfde beeldveld
• De Cirrusnevel West met het UHC-E filter. Zonder filter weinig te zien. Daarna dezelfde nevel gezien  in de 30cm dobson en een 100mm Televue Ethos. Wauw!!! Window in space! Ik snap nu waarom mensen de insane prijs neerleggen voor zo’n oculair. Het is het daadwerkelijk waard.
• De Skull Nebula (Totemanskopfnebel ^_^) was met UHC-E amper zichtbaar door de wolken. Bij helder zou ik die zeker probleemloos gezien hebben!
• M31 natuurlijk weer meegenomen. Duidelijk zichtbaar waren één stofband en de enórme grootte van het ding. Door de 18″ Sumerian Optics Canopus kijker van een ander forumlid zag ik met direct kijken twee stofbanden en detail wat ik nog nooit zag. Maar goed… 18″ !
• Stelsel (waarvan ik dacht dat het NGC3371 was maar dat kan niet) zichtbaar amper klein
• M27 erg goed te zien, nog nooit zo goed gezien natuurlijk. Met UHC-E was het contrast veel beter nog
• Jupiter in de vochtige lucht (halo) tot 250x maar was niet zo denderend
• De reflectienevel Merope van M45 liet zich ook zien (samen met wat coma)
• M33 door de 12″ van de buurman liet haar spiraalstructuur zien (ik hoorde dat M33 later die nacht zelfs met het blote oog zichtbaar was geweest!)
• Oostelijke Cirrusnevel bekeken door mijn eigen 6″ met UHC-E. Schitterend. Maar die 12″ was veel mooier… beetje tegenvaller daardoor.

Al met al ging het prima. De goto werkte perfect, volgen ging goed. Ik had het gebruik van een grondzeil afgekeken en dat bleek ideaal tegen optrekkend vocht en ook als je iets laat vallen! Ter plekke ook een dauwkap gemaakt voor de LXD75 (zie foto hierboven).

Hemel Kollase 2011, met ISS door de bomen!

Later die avond (rond 2u) werd het weer af en aan bewolkt en om 03:00 heb ik de boel opgedoekt. Vervolgens kwam er natuurlijk een enorme opklaring en daarin met de verrekijker gezien:

• Alle Voermannetjes
• Weer M31
• Weer het Dubbelcluster (ook met blote oog een makkie!)
• Kemble’s Cascade had ik met de 10*50 spot on te pakken

Zul je zien: helder genoeg om te waarnemen, heb je een straatbarbecue. Harstikke gezellig hoor! Maar gelukkig toch even een uurtje tijd om met de 20cm F10 DHZ dobson in de weer te gaan. Ik had weinig puf dus het was even M27, M57 (beide met en zonder UHC-E maar wat een verschil!), het Dubbel Cluster, M31 (in de waas van de maan er vlakbij) en daarna toch het leukste van de avond:

Struve 60 a.k.a. Eta Cassiopeia a.k.a. HIP3821A/B. Een twinkelend kleurig juweeltje. Een dubbelster dus! In de jaren 70 van de 18de eeuw ontdekt door William Herschel en daarna nog door Dhr. Struve onderzocht. Het is een mooie dubbelster met een heldere wit/gelig/limoengroene grote deelnemer en een klein oranje-rood deelnemertje.

Heej! Een dubbeltje!

Aanrader voor uit je tuin!

Ik heb na 1 jaar van inactiviteit afgelopen 5 juli eindelijk weer een plaatje kunnen schieten. Natuurlijk werd er door mij veel geprutst, ik heb de ‘workflow’ niet echt in mijn hoofd zitten. Plus gewoon wat onhandigheid omdat ik het weinig heb gedaan. Grootste f-up van de avond: camera niet op RAW … <zucht>. En ik bespeur een stofje op de sensor (?) waar even wat aan gedaan moet worden.

De foto is gemaakt zo rond 00:30-1:00 op eigenlijk de 6de juli dan. Stuk of 35 lights van 30s elk op ISO800. Camera was een 350D in originele staat. Kijker een Meade 6″ newton behorend bij de bekende LXD75 montering. Unguided dus.

Ik ben behoorlijk tevreden met het resultaat. Maar er moest een behoorlijke dosis PS (artificial flat, levels, curves, astronomy tools to name a few) aan te pas komen omdat het nou eenmaal weinig lichtinfo is die je pakt in een half minuutje. En daardoor krijg je wat neveneffecten zoals korreligheid en de randen van de foto zijn niet zo mooi meer.

Maar, als je niet te precies kijkt ziet het er behoorlijk goed uit!

M51 en omgeving op 5 juli 2011

Die staat er beter op dan vorig jaar! Deze M13 is gemaakt met een andere kijker dan die van juli 2010 en dat is te zien. Plus dat ik Photoshop door begin te krijgen (vak op zich!). ‘t Is nu laat dus ik post allen even het eindresultaat en de shot van M13 van 2010. Best een verbetering!

Bas heeft de ruwe stack zo direct uit Nebulosity 2. Daar gaat hij mee aan de slag. Ben benieuwd wat hij er van maakt, hij is een stuk handiger met PS.

M13 op 5 julo 2011 met erboven NGC6207

Gemaakt van 23 shots van 29sec. op ISO800 met een 350D via een 6″ newton kijker op een LXD75 montering. Darks van een andere opname wat een paar zwarte stipjes tot gevolg heeft gehad. #datkanbeter

Darkframe creatie, darkframe substraction, stacking, DDP en powerstretch in Nebulosity 2. Artificial flat in PS gemaakt en toegepast en levels aangepast. Daarna met de XT tools de sterkleur opgehaald en nog wat ruis verwijderd.

En dit was dezelfde M13 maar dan vorig jaar:

M13 vorig jaar

Deze was gemaakt met ook een 6″ newton maar dan op een EQ5. Ik meen toen 17 lights van 23 of 25 seconden op ISO800.

Klaar. Weer wat mis gegaan met de bewerking maar in de crop van deze M51 zie je dat toch niet

Doel van de exercitie gisteren was om a) weer eens te imagen na 1 jaar inactiviteit, b) om de LXD75 montering’s volgcapaciteiten te testen maar vooral c) om een supernova vast te leggen.

Dat laatste is gelukt en daarmee was de avond al geslaagd!

M51 met SN2011dh

Vergelijk deze eens met dezelfde M51 van een jaar terug en je ziet het: de hele ster ontbreekt. Of ster…wat er van over is inmiddels.

M51 in 2010, zonder SN2011dh

De komende dagen ga ik de shot van M51 eens goed bewerken (zonder stackfout, zoals net… grmbl…) en ik heb ook nog frames van M13 liggen. Die moet ook nog.

M13, Moeder der Bolhopen

Even een snelle post met twee snelle bewerkingen van een snelle imaging avond in de tuin.

Eerst M51 met in het stelsel 3 sterren zichtbaar. Twee ervan horen bij ons eigen melkwegstelsel maar de middelste staat miljoenen lichtjaren (!) verderop ín het stelsel M51. Een ster die <boem> doet geeft veel licht!!

Bovenaan is M13, de gro0tste bolhoop van het noordelijk halfrond. Die is even snel erbij gepakt gisteren want het ging zo lekker. Straks meer daarover.

M51 met supernova SN2011

Laten we beginnen met een foto.

Astro Monk Maurits

Dit aparte kledingstuk heb ik speciaal laten maken (dank, oh moeder) voor het waarnemen in vooral de tuin. Maar het effect is overal merkbaar. Waar is het voor? Om vervelende straat- en tuinverlichting uit mijn ogen te houden. Voor vage deepsky objecten heb je aan het donker aangepaste ogen nodig. Dat duurt al gauw een 20 á 30 minuten. Maar in de tuin krijg ik dat simpelweg niet voor elkaar door al die lampen. Dus daar is de mega capuchon voor: object uitkiezen, er voor gaan zitten en turen maar. En waarempel, het werkt. E-norm! Hieronder het waarneemlijstje. Beetje korter dan de vorige, maar kwalitatief het beste wat ik ooit in de tuin voor elkaar heb gekregen. Hoopvol!

• M3
• M13
• M64 Black Eye Galaxy
• M65 & M66 Leo’s Triplet (doublet
• M81 & M82
• Saturnus

Vooral M13 was fantastisch na 10 minuten onder de kap. Met perifeer kijken kwam een BAK met sterren uit de achtergrond naar voren. Heel erg bijzonder. Observeren moet je leren zeggen ze dan op astroforum.nl, en terecht! Het is een leuke kunst om onder de knie te krijgen.

M64 heb ik ook de tijd voor genomen. In eerste instantie zie je alleen de heldere kern. Maar na een tiental minuten komt daar de donkere stofband bij. En nog wat later begint zich echt de vorm af te tekenen met ook de wijdere neveligheid wat samen met de kern & stofband uiteindelijk de vorm van het stelsel aftekende . In de tuin hier in Amersfoort is me dat nog nooit zo goed gelukt (M13 trouwens ook niet).

M64, Black Eye Galaxy (zoals je 'm nooit zult zien)

M81 & M82 kwam ik slechts langs op zoek naar NGC2403. Maar ik ben nog erg slecht met het starhoppen. Heb er dk een half uur aan besteed. Misschien is het ook te hoog gegrepen, maar ik had naar aanleiding van dit artikel verwacht dat het wel zou lukken. Ga het zeker nog eens proberen!

Big Boi. De scope waarmee het gebeurde vanavond.

Leuke avond gehad zo!