Startravelling with TheRitz

Klaar. Weer wat mis gegaan met de bewerking maar in de crop van deze M51 zie je dat toch niet

Doel van de exercitie gisteren was om a) weer eens te imagen na 1 jaar inactiviteit, b) om de LXD75 montering’s volgcapaciteiten te testen maar vooral c) om een supernova vast te leggen.

Dat laatste is gelukt en daarmee was de avond al geslaagd!

M51 met SN2011dh

Vergelijk deze eens met dezelfde M51 van een jaar terug en je ziet het: de hele ster ontbreekt. Of ster…wat er van over is inmiddels.

M51 in 2010, zonder SN2011dh

De komende dagen ga ik de shot van M51 eens goed bewerken (zonder stackfout, zoals net… grmbl…) en ik heb ook nog frames van M13 liggen. Die moet ook nog.

M13, Moeder der Bolhopen

Even een snelle post met twee snelle bewerkingen van een snelle imaging avond in de tuin.

Eerst M51 met in het stelsel 3 sterren zichtbaar. Twee ervan horen bij ons eigen melkwegstelsel maar de middelste staat miljoenen lichtjaren (!) verderop ín het stelsel M51. Een ster die <boem> doet geeft veel licht!!

Bovenaan is M13, de gro0tste bolhoop van het noordelijk halfrond. Die is even snel erbij gepakt gisteren want het ging zo lekker. Straks meer daarover.

M51 met supernova SN2011

Laten we beginnen met een foto.

Astro Monk Maurits

Dit aparte kledingstuk heb ik speciaal laten maken (dank, oh moeder) voor het waarnemen in vooral de tuin. Maar het effect is overal merkbaar. Waar is het voor? Om vervelende straat- en tuinverlichting uit mijn ogen te houden. Voor vage deepsky objecten heb je aan het donker aangepaste ogen nodig. Dat duurt al gauw een 20 á 30 minuten. Maar in de tuin krijg ik dat simpelweg niet voor elkaar door al die lampen. Dus daar is de mega capuchon voor: object uitkiezen, er voor gaan zitten en turen maar. En waarempel, het werkt. E-norm! Hieronder het waarneemlijstje. Beetje korter dan de vorige, maar kwalitatief het beste wat ik ooit in de tuin voor elkaar heb gekregen. Hoopvol!

• M3
• M13
• M64 Black Eye Galaxy
• M65 & M66 Leo’s Triplet (doublet
• M81 & M82
• Saturnus

Vooral M13 was fantastisch na 10 minuten onder de kap. Met perifeer kijken kwam een BAK met sterren uit de achtergrond naar voren. Heel erg bijzonder. Observeren moet je leren zeggen ze dan op astroforum.nl, en terecht! Het is een leuke kunst om onder de knie te krijgen.

M64 heb ik ook de tijd voor genomen. In eerste instantie zie je alleen de heldere kern. Maar na een tiental minuten komt daar de donkere stofband bij. En nog wat later begint zich echt de vorm af te tekenen met ook de wijdere neveligheid wat samen met de kern & stofband uiteindelijk de vorm van het stelsel aftekende . In de tuin hier in Amersfoort is me dat nog nooit zo goed gelukt (M13 trouwens ook niet).

M64, Black Eye Galaxy (zoals je 'm nooit zult zien)

M81 & M82 kwam ik slechts langs op zoek naar NGC2403. Maar ik ben nog erg slecht met het starhoppen. Heb er dk een half uur aan besteed. Misschien is het ook te hoog gegrepen, maar ik had naar aanleiding van dit artikel verwacht dat het wel zou lukken. Ga het zeker nog eens proberen!

Big Boi. De scope waarmee het gebeurde vanavond.

Leuke avond gehad zo!

Een avondje in de tuin, feitelijk nog in de late schemer. Het hele echte donker heb ik niet afgewacht want de volgende dag moest er weer gewerkt worden! Dit keer met de ‘grab ‘n go’, de 20cm DHZ dobson. Helaas is de collimatie van dit ding slecht te doen en is een nieuwe spidervane plus vangspiegel te prijzig. Dus het moet er maar mee.

Begonnen met Saturnus. Deze was -ondanks de matige collimatie- goed zichtbaar met natuurlijk de ring en wat lichte structuur op het oppervlak. De manen Rhea, Titan, Thetis &  Dione lieten zich zien.

Een aantal Messier objecten bekeken, zij het in matige verschijning omdat het nog niet donker was:

• M3, de bekende bolhoop boven Arcturus;
• M64, het “Black Eye Galaxy”. Deze was zowaar in de schemer al te zien. Jammer dat ik het niet laat kon maken want de seeing & transparantie was erg goed gisteren en ik denk dat deze zich heel mooi had laten zien vandaag;
• M81 & M82 mochten natuurlijk niet ontbreken. Ook hier viel weer de enorm goede transparantie op.

Dan een paar dubbelsterren:

• Castor in tweeën gesplitst;
• Ypsilon Leonis, een veranderlijke dubbelster, gesplitst in 2 goudgele sterren, vrij dicht op elkaar;
• Éta Boötis kon ik met deze kijker (collimatie) niet gesplitst krijgen. De groen-blauwe gloed van de ene partner in dit dubbel was echter wel zichtbaar in de verder gele gloed van de andere deelnemer.

 Het skymaps.org kaartje kwam weer van pas zo in de tuin waar ‘faint fuzzies’ toch geen haalbare kaart zijn. In de praktijk komt het daar neer op asterismen, dubbelsterren, het zonnestelsel, bol- en open sterhopen & Messier objecten.

Alle waarnemingen heb ik gedaan met het 20mm Meade S5000 SWA oculair en de Klee 2.8 barlow.

Eindelijk, na een maand of twee!, was er weer een gelegenheid tot een waarneemavond. Het werd een sessie op de Maatweg bij Eemdijk. Mijn favoriete waarneemplek want in de buurt en nog vrij donker. SQM 20.3 á 20.4 is haalbaar maar ik denk dat ‘ie zo op 20.1 bleef haken gisteren.

No comment

De kijker opgesteld en daar kwamen ook Bob, Andries & Henk van Publiekssterrenwacht Schothorst aan. Ik had ze opgetrommeld want het waren goede voorspellingen.

Gestart met een tochtje langs de maan en Jupiter. Maar de kijker was nog wat te onrustig voor die twee. En ik wilde zo graag door naar de Orion Nevel (M42) om die te bekijken in mijn nieuwe Meade S5000 20mm Super Wide Angle oculair. Dus meteen aan de slag. Héél mooi beeld. Sterrenveld eromheen goed zichtbaar in het 68 graden grote veld. Ook nieuw binnen was het Astronomik UHC-E filter. Die in de S5000 gestopt en mán … dát was mooooooi! Zo goed zag ik de nevel nog nooit.

Vanwege de goto problemen werd het een vluchtige sessie met wat objecten in sneltreinvaart. Wel jammer maar eigen schuld want ik had de montering niet goed getrained na de actie om de backlash uit de RA te halen. Dat ga ik gauw eens doen dus want de goto was verre van precies, objecten vielen maar net in het 68 graden grote veld.

In gesorteerde volgorde kwamen de volgende objecten aan bod:

M1 Krabnevel – deze wilde ik al sinds ik begon te kijken in 2009 een keer zien. En net in 2011 was het dan eindelijk zo ver! Een weinig imposante nevel overigens en waarschijnlijk puur willekeurig nummer één geworden. Qua formaat of indrukwekkendheid zeker geen eerste plek! Het UHC-E filter kon er weinig aan veranderen.

M31 Andromeda Galaxy – deze kan niet ontbreken en we hadden een ‘first timer’ langs en dan ga je zeker langs M31. Leuk zichtbaar maar dit keer weinig aandacht aan geschonken.

M35 t/m M38 (M35 het mooist) – een stapel open sterrenhopen waarvan ik M36 altijd weer het leukst vind. Het S5000 oculair deed zijn werk wonderwel op deze stervelden in de Melkweg. Helaas waren het de laatste objecten van de avond en heb ik ze slechts snel bekeken. Kom ik zeker op terug want ik vond ze voor het eerst leuk om te zien zo in het grote veld van dit oculair.

Messier's M35/NGC 2168 op 2800lj in Tweelingen

M41 – op aanraden van Bob even dit sterrenhoopje meegepakt door de 20cm F5 dobson die er ook stond. Ik vond er weinig aan eigenlijk maar hij stond dan ook vrij laag én het UHC-E filter zat nog in het oculair … <schaam>

M42 Orion Nevel samen met M43 en M78 – M42 zag ik al vaker maar nooit zo mooi! Het UHC-E filter deed wonderen. Het deed het zó goed zelfs dat ik voor het eerst M43 goed zag en een flard van M78.  Maar het werd nog mooier met dat filter…

… NGC 1977 (Running man)!!!! Ik geloofde dit thuis aangekomen niet maar toch… de neveligheid gezien in mijn 15cm F5 newton op de Maatweg, Eemdijk! Een andere deelnemer aan het starpartytje bevestigde dit. Cool! In een 15cm kijker is dit zeker geen slechte vangst en ik hou nu nog meer van mijn F5’je.

NGC 1977 ook wel Running Man genoemd (gebruik je fantasie)

M45 – Pleiaden. Valt ver buiten het veld van mijn S5000. In het 38mm TS Wide Field oculair is dit een leuk object maar ik blijf de Pleiaden toch echt een verrekijker object vinden.

M52 – één van mijn favoriete sterhoopjes. Ik weet niet waarom. Misschien omdat hij (in mijn kijker) mooi compact en ‘hoperig’ is. Geen bolhoop maar het heeft er iets van weg.

M67 – een open sterrenhoop. Stond erg laag in de lichtsoep van Bunschoten-Spakenburg en daardoor niet zo imposant. Ik heb deze gezien maar ik zal ‘m nog eens bekijken als de kans zich voor doet.

M81 & M82 – Bode’s stelsels – deze twee zag ik ooit in de tuin in Hoogland met de 15cm newton, met de verrijker op het Astroforum.nl Veluweweekend in 2010. En gisteren zag ik ze weer met slechts 10×50 Lidl verrekijker! Maar daarna natuurlijk ook met de newton. Erg leuke objecten waarbij je ze beide goed kan herkennen, ook al op slechts 37.5x vergroting met het S5000 oculair. Meer inzoomen deed ik niet dit keer.

Double Cluster – speciaal voor de bezoeker het Dubbelcluster in beeld genomen want al zo vaak gezien. Maar voor mij was het ook een aangenaam beeld, deze twee NGC’s zo in het grote sterveld.

Castor – deze dubbelster wilde ik altijd al een keer splitsen en op 150x was dat geen probleem. Twee mooie blauwe sterren met wat wittige glans vrij dicht op elkaar. Het schijnt verder te splitsen te zijn maar dat lukte mij verder niet.

Lokatie van Castor, in Tweelingen (samen met broer Pollux)

Het nieuwe Meade S5000 SWA oculair was dus de held van de avond. En het TSZ7 zoom oculair gaat er nu echt snel uit. In dat oculair mis ik nu echt contrast en context. Tijd voor een betere zoom (Baader Hyperion Zoom MkIII of losse kwaliteits oculairen).

Misschien vanavond nog een kansje op M42 op de foto. Ben benieuwd!

Omdat ik gisteren een OldskoolNL LAN party had was ik vandaag niet helemaal wakker meer na achten. Toch stiekem even mijn hoofd door de deur gestoken. Shiiiiiiiit… helder! En niet eens zo gek vochtig. Snel naar de PC, gaat dit zo blijven? 7timer zegt van niet. Meteoblue zegt 0% maar niet zo stabiel. Om 21:00 werd het me te veel en heb ik de boel naar buiten gesjouwd. De 20cm dobson in dit geval, wat een ideaal ding is voor tussendoor!

Na 20 minuutjes was het beeld gestabiliseerd. Eerst natuurlijk Jupiter die ik wel eens beter te zien heb gekregen. Langs het ieniemienie Uranus -welke ik naar mijn eigen verbazing zo had gevonden- door naar M31 welke vrij hoog staat. Wauw. Beste zicht op die ‘nevel’ vanuit mijn tuin ooit. Ik kon zelfs vrij makkelijk (wel perifeer natuurlijk) de stofbanden herkennen. Met name die voor de kern langsloopt was érg duidelijk te zien! Ook was er veel de grootte van de nevel te zien. Ik kon het object met de 35mm 60gr FOV niet eens in beeld krijgen en moest schuiven. Imposant. M33 geprobeerd maar dat ding kon ik weer niet vinden maar naar ik hoor is dat niet zo vreemd vanwege de lage oppervlakte helderheid.

Het dubbelcluster even gepasseerd, het lag er mooi bij. Net als M45, het Zevengesternte. Een groot open sterrencluster waar ik ooit nog eens een heeeeeel groot FOV oculair voor ga kopen!

De sessie duurde al met al maar 30 minuten (excl. 20 minuten afkoelen). In de tuin heb ik weinig zicht door de vele bomen wat ‘s zomers een groot nadeel is. En in de winter is het kaal maar veel licht van maarliefst 3 straatlantaarns die zo de tuin in schijnen. Maar dan heb je opeens een simpel idee: een paal links in de tuin, een haak erin. Nog een haak aan de carport. Staalkabeltje van Ikea ertussen en een dik zwart zeil met lussen in de schuur. Ophangen als ik ga kijken, opruimen naderhand en de schuur in. Het blokkeert in één klap alle straatverlichting. Dat scheelt me héél veel! Dat gaat een actie worden die ik binnenkort snel ga uitvoeren, ik kan dan heel goed in de tuin waarnemen want het viel me weer op hoe relatief donker het is hier in de tuin. Ik schat de SQM-L toch gauw op rond de 20 op een goeie avond zoals vandaag. En het leuke is dat je van lichtkoepels in de stad geen ‘last’ hebt  omdat ze achter de huizen liggen. Eén van de voordelen van de Urban Astronomer .

Andere idee was dat ik op de dobson wat glijmateriaal aan moet brengen. Het is nu hout op hout, ik denk dat het wondermiddel formica wel eens een grote verbetering kan geven. En dan idee 3 van de avond: twee draagbeugels van de Praxis aan de montering vastmaken waarmee ik het hele geval in één zeul kan neerzetten en wat makkelijker kan verplaatsen. Dat moet nu voor elke verplaatsing in 4 stappen: eerste de OTA eraf, verplaatsen OTA, verplaatsen rockerbox, OTA er weer in. Voor kleine stukjes kan het in 1 keer met beugels. Gaat ook snel gebeuren. De DHZ dobson die ik dit jaar kreeg is dan nog bruikbaarder dan nu. Voor waarneemsessies ga ik in de tuin de LXD75 geen eens meer pakken, dit is veel makkelijker!

Het weer leek niet goed te worden dus ondergetekende zat van 18:30 tot 21:00 te draaikonten op de bank. Ga ik wel. Ga ik niet. Ga ik wel? Ga ik niet? Tot mijn vrouw de verlossende woorden sprak: Ga nou maar!

Dus ik de set de auto in en op naar Andries, ook van Publiekssterrenwacht Schothorst, om hem mee te laten rijden naar de Maatweg bij Eemdijk. Zijn 8″ dobson in de auto erbij en rijden maar.
Aangekomen op de Maatweg stond daar Martin al (mmaters op astroforum.nl) met zijn 30cm DHZ dobson met goto. Wat een imposant ding is dat toch. Helaas voor hem kwam met ons ook behoorlijk wat bewolking mee en van 21:30 tot ongeveer 22:45 was het wachten en praten onder een bewolkte lucht. Ondanks de wolken vermaaktten we ons overigens prima met het bekijken van Martin’s dobson en pluggen van onze sterrenwacht .
Martin zag het wachten op helder weer niet meer zitten en begon, ondanks onze pogingen hem er van te weerhouden, eigenwijs aan de afbouw van zijn telescoop.
Nog geen krap 10 minuten later kwam Casiopeia door de wolken. En Jupiter. En Zwaan… het trok helemaal open! Andries stond meteen achter zijn dobson en ik kon beginnen aan de 3-star alignment procedure. Na alignment kon ik ook aan de gang. Martin ging met 10×50 in een stoeltje lekker melkwegje turen.

Qua tijd was het erg beperkt geworden want we zouden rond 24:00 naar huis gaan en inmiddels was het wel bijna 23:00 geworden. Oh, wat ben ik blij met de goto! Direct op naar Jupiter. Ik kon tot 250x vergroting met nog behoorlijk wat detail op de planeet (6″ Meade OTA). Eigenlijk de eerste keer dat ik het 3mm Long Perng oculair goed kon gebruiken. Daarna op naar Uranus. Meer dan een grijsblauwig bolletje werd het niet maar toch imposant, die planeet zo ver weg.
M15 was de volgende. Andries had die na kort zoeken in de kijker en riep “Ik heb M15!”. Ik wilde mijn wraak op zijn bijdehandte opmerking eerder na aankomst: “Kijk Maurits, in 2 seconden staat ‘ie!”. En die wraak had ik want M15 stond in no time centraal in het beeldveld. De uitwerking van mijn wraakactie op Andries viel overigens tegen, die stond in de kijker verzonken waar te nemen.

Eens kijken wat de goto kan bieden op NGC-gebied. Messiers kan ik behoorlijk vinden maar die NGC’s zijn gewoon wat lastiger. De Eskimo Nevel wilde ik proberen maar stond al in ‘de soep’ van ‘t Gooi. Maar de Pacman Nevel moest te doen zijn want recht boven. Gevonden ook, maar héél slecht zichtbaar. De vorm was zeker niet te herkennen, slechts wat wazigheid. Met het UHC filter van Martin ertussen bleef er helemaal te weinig over.

NGC 281 Paman Nevel door Marco Verstraaten

Volgende object dan maar: komeet Hartley die volgens Martin in de buurt van NGC1444 zou moeten staan. Goto erop en hup… daar was de komeet! Niet goed zichtbaar, een kern met wat neveligheid met perifeer kijken en wat fantasie in een staartvorm. Ik wil deze nog wel eens zien in donkerder omgeving want als de SQM 20.0 was denk ik dat we blij mochten zijn (vorige keer was het 20.4). Leuk deze te hebben waargenomen. Eerder van de week op de sterrenwacht in de LX200 zagen we ‘m niet en gezien de oppervlakte helderheid verbaast het me niets. Je hebt er een flink donkere hemel voor nodig.

En toen was het twaalf uur en hebben we de boel ingepakt. Hopelijk gauw weer een mogelijkheid! Op de lichtsoep tot wisselend 30 tot 45 graden op alle kanten behalve het noorden na is het erg lekker waarnemen op de Maatweg.

Ik volsta met een willekeurige lijst van objecten die ik gezien heb. En waardoorheen ik ze zag. We hadden overigens SQM 20.33 wat een behoorlijke score is zo op 15 minuten van de drukke Randstad, Het Gooi met op de achtergrond de enórme lichtkoepel van Schiphol en natuurlijk Amersfoort.

Om te beginnen was de Melkweg in het zenith en in Oost, Zuid en West richting tot 55 graden goed zichtbaar. Daaronder begon de lichtsoep. Naar het noorden toe heb je dankzij de Flevopolder tot zo’n 35 á 40 graden mooi zicht. In Zwaan kon ik zowaar de donkerder plekken ontwaren. Iets wat ik nog maar een paar keer eerder heb gezien in Nederland.
Als eerste kreeg ik M14 te zien in de 30cm dobson. Deze stond laag aan de horizon in de lichtsoep van Soest & Baarn maar was toch nog mooi op te lossen.
Ook kwam M41 voorbij maar die vond ik weinig imposant.
Zoekend naar het Coathanger Cluster kwam ik M71 weer eens tegen, dat is een twijfelaartje tussen bolhoop en (vrij dichte) open sterrenhoop. Ik moet altijd drie keer kijken of ik nou M71 of M27 te pakken heb. Maar nee, hij zat in Pijl en dan is het toch echt M71. Iets daarboven, in Vosje, zat M27 wel. Ik heb die M27, a.k.a. Dumbell Nebula/Halternevel bekeken door mijn eigen 15cm scope en de 30cm dobson. Wat een wereld van verschil. In mijn kijker zag ik maar net de haltervorm maar in die grote dobson knalde die vorm er gewoon goed vanaf. Met UHC filter ertussen werd het nog beter. Ik heb voor het eerst met een UHC flter in mijn eigen scope gekeken maar ik vind het twijfelachtig of dat nut heeft. Je levert behoorlijk wat licht in en dan houdt het al snel niet meer over.
Tussendoor even langs de Ringnevel, M57, gesurfd maar eigenlijk alleen ter vergelijking hoeveel die goede donkere achtergrond scheelde t.o.v. thuis. Nou. Veel! Maar ik vind de Ringnevel maar een klein dingetje. Leuk om even te zien maar meer ook niet. Sorry Ringnevel!
In mijn kijker M52 opgezocht. Ook een leuk cluster boven Cassiopeia. Deze was als stipje zichtbaar met het blote oog. Even de groene laserpointer erop en tjakka, in beeld!
Vlak bij M52 vond ik een wiggelroede-vormig clustertje. In mijn telescoop viel het behoorlijk op maar in Stellarium zie ik het niet terug als gecatalogiseerd object dus het zal niet veel voorstellen.
Daarna M31, de Andromeda Nevel wat eigenlijk geen nevel is maar een stelsel. Die was natuurlijk gewoon goed zichtbaar in beide telescopen maar met de grote dobson zag je de stofband die vlak onder de kern doorloopt een stuk beter dan in mijn kijker. Overigens was M31 ook met het blote oog zichtbaar, en uiteraard ook leuk met de verrekijker.
Vlak daarbij zit M33 dus die ook gezocht. Voor het eerst vond ik die daadwerkelijk in mijn 15cm newton maar zeer vaag. Ook in de 30cm dobson was deze vaag dus overigens. Heeft gewoon weinig oppervlakte helderheid.
Dubbel Cluster bekeken, NGC884 is daar een van de twee clusters. Met het blote oog goed zichtbaar! Door mijn kijker imposant, door de grote dobson nog veel beter opgelost.
In de dobson naar M103 gekeken, een open sterrenhoop in Cassiopeia. Leuk om te zien maar open sterrenhopen zijn niet mijn ding. Dus gauw verder.
Ik wist van het Astroforum.nl Veluweweekend dat links van het Double Cluster een asterisme met de naam Kemble’s Cascade (wikipedia) zat. Deze streng sterren eindigt vervolgens in NGC 1502, een klein clustertje. De cascade heb ik gezocht en dit keer vond ik ‘m in 5 minuten met de telescoop. Het Veluweweekend hadden we daar nog dik een half uur voor nodig! Vervolgens gekeken met verrekijker en daar zag je ‘m ook mee! Ik weet ‘m nu goed te vinden voor volgende keer.
Gezocht in de dobson naar de Cocoon Nebula (IC5146) maar we zagen niets. Daarna de Noord-Amerika Nevel. Ook niets maar deze heeft dan ook een erg lage oppervlakte magnitude. Met OIII filter zagen we iets donkers maar… of het ‘m was. Geen idee. We hebben die waarneming maar als mislukt beschouwd.
Afsluitend naar Albireo gekeken in widefield. Erg mooi, zo mooi blauw en geel dat dubbelsterretje! En het Coathanger Cluster gezien in de verrekijker. We hebben nadat alles opgeruimd is eigenlijk alles even snel met de verrekijker bekeken: M31, M13, M52, Double Cluster, Kemble’s Cascade, Coathanger, M39… opvallend goed te zien! Soms is simpel doen ook leuk.

Noemswaardig was verder Jupiter met een stapel maantjes waarvan 2 elkaar aan het inhalen waren. Altijd goed voor een Oeh! en Ah! en mijn 3mm Long Perng “planetary eyepiece” kwam me goed van pas. Op de maan en planeten geeft die een hele aardige vergroting en het trekt de maximum vergroting uit mijn 15cm F5 kijkertje.
Oh, en ik zag in de 3 uur dat ik waarnam al gauw 5 (of waren het er zelfs  6?) meteorieten waarvan er twee erg mooi waren. Eentje kwam recht uit het zenith naar beneden zetten.

Al met al dus een bak objecten gezien en wat aan mijn Messier lijst toegevoegd. Leuk visueel bezig geweest dus en daarbij kwam de altijd controversiële groene laserpointer goed van pas. Ik kon er goed mee aanwijzen waar iets zichtbaar was waardoor je ook met z’n tweeën naar hetzelfde kon kijken.

Voor de volgende waarneemsessie ga ik me toch eens verdiepen in wat nieuwe objecten. Ik heb al heel wat Messiers gezien en wil me wat meer gaan richten op fuzzies, vaag zichtbare stelseltjes. Daarvoor moet ik geheid afreizen naar donkerder oorden maar dat moet dan maar. Op naar de volgende donkere nacht, alhoewel… avond! Want het wordt al lekker vroeg donker weer.

Even pauze hoor. Tussen de testplannen door (werk) ter ontspanning heerlijk zitten hacken in The Gimp op een op 19 juli geschoten shot van M51. Een tijdje terug heb ik er al wat bewerkingen van geplaatst. Nu als laatste keer met deze images een edit gemaakt met nieuw verworven kennis. Voor de lol volgt nu eerst de stack, zoals deze eruit ziet zonder ook maar íets te doen behalve het stacken van de individuele plaatjes. Dat leverde voor deze M51 het volgende op op basis van plm. 15 frames van elk 20 seconden op ISO1600:

Stack van M51, onbewerkt

Ik capture, stack & doe wat eerste nabewerkingen in Nebulosity twee. In dit geval was dat ‘Adjust background color (offset)’,  een Sharpen Image – Tighten star edges actie, een GREYcstoration actie om ruis te verwijderen en als laatste heb ik een DDP bewerking gedaan. Dit leverde het volgende op, met al veel meer zichtbaar!

M51, na bewerkingen in Nebulosity 2

Je ziet meteen het grootste probleem in de foto: vignetting. Ik heb daar met bijna alle foto’s last van door een -ik vermoed- combinatie van relatief kleine oculairopening tov de positie van de CMOS in de Canon 350D en lage belichtingstijden waardoor Nebulosity veel moet ‘truuken’ om details zichtbaar te krijgen. Maar, niet getreurd, in The Gimp kun je dit mooi wegkrijgen met iets wat een artificial flat frame heet. Dat, samen met nog wat bewerkingen op met name contrast, levels & curves geeft dit resultaat. En daar laat ik het bij, meer zit er voor mij niet meer in.

M51, na bewerking in The Gimp

 Op naar de volgende astrofoto sessie!

Levels, curves, inverted layer, masking… dit wordt lezen lezen en nog eens lezen. Maar, M33 ziet er nu al beter uit dan de vorige versie!

M33 in nieuwe bewerking met The Gimp